گجت نیوز آخرین اخبار تکنولوژی، علم و خودرو 
ریزش مو در مردان مستعد طاسی ژنتیکی ممکن است با مصرف آمپولهای لاغری محبوب اوزمپیک و وگووی تا ۷ درصد افزایش یابد.
داروهای جدیدی مانند اوزمپیک (Ozempic) و وگووی (Wegovy) که برای درمان دیابت نوع ۲ و کاهش وزن استفاده میشوند، این روزها بسیار محبوباند. اما یک مطالعه جدید نشان میدهد که این داروهای GLP-1 ممکن است برای برخی مردان عوارض جانبی ناخواستهای به همراه داشته باشند. محققان به تازگی ارتباطی ژنتیکی بین استفاده از این داروها و افزایش خطر طاسی مردانه را کشف کردهاند که پیش از این تنها حدس و گمان بود.
ارتباط ژنتیکی داروهای GLP-1 با ریزش مو
مطالعهای که در تاریخ ۱۲ سپتامبر ۲۰۲۶ توسط محققان مرکز پزشکی NYU Langone Health انجام شد، نشان میدهد داروهای GLP-1 نظیر اوزمپیک، وگووی و زپباند خطر ریزش مو را در مردانی که از نظر ژنتیکی مستعد طاسی با الگوی مردانه هستند، تا ۷ درصد افزایش میدهند. این یافتهها حاکی از آن است که نازک شدن مو ممکن است تنها ناشی از کاهش وزن سریع نباشد و میتواند منعکسکننده ارتباط بیولوژیکی بین فعالیت GLP-1 و فولیکولهای مو باشد.
محققان دانشگاه NYU Langone Health ژن GLP1R را که بهطور طبیعی بر سطح پروتئینهای گیرنده پپتید شبه گلوکاگون-۱ (GLP-1) در بدن تأثیر میگذارد، مورد بررسی قرار دادند. آنها فعالیت مربوط به این ژن را به عنوان شاخصی از فعالیت آگونیست GLP-1 در نظر گرفتند. فعالیت بیشتر GLP1R با سطوح بالاتر پروتئینهای گیرنده GLP-1 مرتبط است. تیم تحقیقاتی الگوهای ژنتیکی مرتبط با فعالیت GLP1R را با ژنهای یافتشده در مردان مبتلا به آلوپسی آندروژنیک، که شکل ارثی ریزش مو در مردان است، مقایسه کردند.
- داروهای کاهش وزن محبوب اوزمپیک و ویگووی میتوانند باعث کوری شما شوند!
- داروی ضدچاقی اوزمپیک باعث جوانی چشمگیر افراد میشود
فراتر از کاهش وزن: کشف مکانیسم جدید
پیش از این، گزارشهایی از نازک شدن مو در میان مصرفکنندگان داروهای GLP-1 وجود داشت، اما محققان عموماً این پدیده را به کاهش وزن سریع نسبت میدادند؛ زیرا این داروها قند خون را کاهش داده و اشتها را کم میکنند. در بسیاری از موارد، گزارش شده بود که پس از تثبیت وزن، موها دوباره شروع به رشد میکنند. با این حال، دانشمندان همواره گمان میکردند که ژنتیک نیز ممکن است در ریزش موی مرتبط با این داروها نقش داشته باشد.
یافتههای جدید که در تاریخ ۳ سپتامبر ۲۰۲۶ در ژورنال Investigative Dermatology منتشر شد، شواهد محکمی برای این احتمال ارائه میدهد. پژوهشگران دریافتند که واریانتهای ژنتیکی مرتبط با سطوح بالاتر طبیعی پروتئینهای گیرنده GLP-1 در مردان مبتلا به آلوپسی آندروژنیک شایعتر است. حتی پس از تعدیل تحلیلها برای در نظر گرفتن فشار خون بالا، که یک عامل خطر شناختهشده برای ریزش مو است و میتواند بر جریان خون به پوست سر تأثیر بگذارد، خطر ۷ درصدی اضافی باقی ماند. محققان همچنین بررسی کردند که آیا سایر شرایط مانند مقاومت به انسولین یا کاهش سطح تستوسترون میتوانند این ارتباط را توضیح دهند، اما هیچکدام از این عوامل نتیجه را توجیه نکردند و خطر افزایش یافته ریزش مو مرتبط با فعالیت GLP-1 همچنان ۷ درصد باقی ماند.
دکتر لین پتوکووا، محقق ارشد این مطالعه و استادیار دپارتمان پوست در دانشکده پزشکی NYU Grossman، اظهار داشت:
مطالعه ما اولین ارتباط ژنتیکی بین استفاده از GLP-1 و افزایش خطر طاسی با الگوی مردانه ناشی از آلوپسی آندروژنیک را فراهم میکند؛ ارتباطی که مدتها مورد گمانهزنی بود اما تا کنون به صورت علمی نشان داده نشده بود.
چشمانداز آینده: غربالگری و درمان پیشگیرانه
این یافتهها میتواند در نهایت به پزشکان کمک کند تا افرادی را که ممکن است قبل از شروع مصرف داروهای GLP-1 به طور خاص در برابر ریزش مو آسیبپذیر باشند، شناسایی کنند.
دکتر پتوکووا افزود:
یافتههای ما نشان میدهد که اگر آزمایشهای آینده موفقیتآمیز باشند، برخی مردان و احتمالاً زنان نیز میتوانند قبل از تجویز داروهای GLP-1 برای خطر ریزش مو غربالگری شوند. ما همچنین میتوانیم تصور کنیم که این یافتهها منجر به تجویز درمانهای ترکیبی برای جلوگیری از ریزش مو، مانند ماینوکسیدیل یا داروهای دیگر، برای برخی از مصرفکنندگان GLP-1 شود.
وی همچنین بیان کرد که تحقیقات بیشتری برای تعیین چگونگی دقیق تداخل فعالیت GLP-1 با رشد فولیکولهای مو ضروری است و برنامهریزی برای بررسی وجود همین ارتباط ژنتیکی در زنان نیز دارد.