ناو هواپیمابر هسته‌ای جرالد فورد

ناو هواپیمابر هسته‌ای جرالد فورد آمریکا تا اواخر ۲۰۲۷ به دریا نمی‌رود

ناو هواپیمابر هسته‌ای جرالد فورد، مدرن‌ترین شناور جنگی نیروی دریایی آمریکا، با وجود هزینه‌های سرسام‌آور ساخت و نگهداری، تا اواخر سال ۲۰۲۷ میلادی قادر به انجام مأموریت‌های عملیاتی نخواهد بود.

یواس‌اس جرالد فورد، پرهزینه‌ترین و پیشرفته‌ترین ناو هواپیمابر در تاریخ نیروی دریایی آمریکا، قرار بود نمادی از قدرت و نوآوری در جنگ دریایی باشد. اما این غول ۱۰۰ هزار تنی با چالش‌های فنی و عملیاتی متعددی دست و پنجه نرم می‌کند. تعمیر و نگهداری گسترده و مشکلات پیش‌بینی نشده، بازگشت آن به خدمت را به تأخیر انداخته است و نیروی دریایی آمریکا را با سوالاتی جدی مواجه می‌کند.

هزینه‌های سرسام‌آور و مشکلات عملیاتی

ساخت ناو هواپیمابر یواس‌اس جرالد فورد ۱۳ میلیارد دلار برای مالیات‌دهندگان آمریکایی هزینه داشته است و سالانه ۱ میلیارد دلار نیز برای عملیات آن صرف می‌شود. این هزینه در دوران عملیات با گروه ضربت کامل (شامل اسکادران هوایی، ناوشکن‌های اسکورت و زیردریایی‌ها) به ۶٫۵ تا ۸ میلیون دلار در روز افزایش می‌یابد. در زمان توقف در اسکله تعمیر و نگهداری، نگهداری و اداره این ناو روزانه ۲٫۵ میلیون دلار هزینه دارد.

بیشتر بخوانید

این ناو در طول استقرار اخیر خود با مشکلات متعددی مواجه شد. پس از شرکت در حمله به ونزوئلا و سپس اعزام سریع به خاورمیانه برای آنچه «جنگ انتخابی رئیس‌جمهور دونالد ترامپ علیه جمهوری اسلامی ایران» نامیده شد، نقص فنی در سیستم فاضلاب عظیم این کشتی، آن را مجبور به تغییر مسیر و پهلوگیری در یک بندر اروپایی برای تعمیرات کرد. پس از بازگشت به عملیات و استقرار طولانی‌تر از برنامه، ناو با چالش‌هایی برای حفظ سرعت خود روبه‌رو شد و حتی آتش‌سوزی در بخش رختشوی‌خانه به محل اقامت خدمه آسیب رساند.

زمان‌بندی نامشخص در اسکله تعمیر و نگهداری

ناو جرالد فورد رسماً در تاریخ ۷ جولای ۲۰۲۶ وارد اسکله نیروی دریایی نورفولک شد. در حالی که نیروی دریایی آماده‌سازی ناو را تا اوایل سال ۲۰۲۷ وعده داده است، کارشناسان این پیش‌بینی‌ها را با توجه به بحران فعلی در اسکله‌های نیروی دریایی، خوش‌بینانه می‌دانند. با در نظر گرفتن استقرار دردسرساز ۳۲۶ روزه اخیر ناو، بازگشت آن به خدمت در عرض شش ماه بسیار بعید به نظر می‌رسد.

بیشتر بخوانید

علاوه بر آسیب‌های وارد شده در طول استقرار، نیروی دریایی قصد دارد سیستم‌های الکتریکی کشتی را به‌روزرسانی کرده و ارتقاهای لازم را در سیستم‌های پرتاب و بازیابی انجام دهد. برای تسریع تعمیرات و به‌روزرسانی‌ها، نیروی دریایی با پیمانکاران تجاری خارجی قرارداد ۱۷٫۶ میلیون دلاری منعقد کرده که تا مارس ۲۰۲۷ ادامه دارد. با این حال، حتی اگر ناو تا سه‌ماهه اول سال ۲۰۲۷ نورفولک را ترک کند، بلافاصله آماده استقرار نخواهد بود؛ چرا که باید ماه‌ها آزمایش‌های دریایی پس از تعمیر و گواهینامه مجدد خدمه را پشت سر بگذارد.

چالش حیاتی: ناسازگاری با جنگنده‌ F-35C

یکی از مهم‌ترین دلایل برای ساخت نسل جدید ناوهای فورد، اطمینان از سازگاری آن‌ها با جنگنده نسل پنجم F-35C لایتنینگ II بود. با این حال، به دلیل تأخیرهای متعدد در زمان‌بندی و بازطراحی‌های هر دو سیستم، عرشه پرواز ناو جرالد فورد با حرارت موتورهای F-35C ناسازگار است. به عبارت دیگر، هنگام برخاستن F-35C از یواس‌اس جرالد فورد، صفحات عرشه ذوب می‌شوند. این مشکل نیازمند راه‌حلی پیچیده است و به آسانی قابل رفع نیست.

چشم‌انداز آینده و نگرانی‌های نیروی دریایی

با توجه به آسیب‌های ناشی از استقرار اخیر، بحران گسترده در اسکله‌های نیروی دریایی (و کمبود نیروی کار) و کارهای آماده‌سازی که پس از خروج از اسکله مورد نیاز است، پیش‌بینی‌های شش‌ماهه نیروی دریایی غیردقیق هستند. کارشناسان بر این باورند که ناو هواپیمابر هسته‌ای جرالد فورد تا اواخر سال ۲۰۲۷ میلادی به طور کامل برای استقرار عملیاتی آماده نخواهد شد. در همین حال، سایر ناوهای هواپیمابر ناوگان نیز تحت فشار برنامه‌های استقرار طولانی‌مدت، تأخیر در تعمیرات و مشکلات نیروی کار قرار دارند. این وضعیت نشان می‌دهد که آمریکا به سرعت در حال نزدیک شدن به نقطه‌ای است که در آن، حفظ و استقرار همزمان چندین ناو هواپیمابر با چالش‌های جدی روبه‌رو خواهد شد.

0 دیدگاه
جدیدترین
قدیمی ترین بیشترین رای