گجت نیوز آخرین اخبار تکنولوژی، علم و خودرو 
ناو هواپیمابر چین در کانون توجه جهان قرار گرفته است، چرا که پکن قصد دارد تا سال ۲۰۳۵ میلادی ناوگان خود را به ۹ فروند ناو افزایش دهد و یک قدرت دریایی بزرگ را شکل بخشد.
بر اساس گزارش جدید پنتاگون، نیروی دریایی چین (PLAN) برنامه بلندپروازانه‌ای برای تبدیل شدن به قدرتمندترین نیروی دریایی جهان در دهه‌های آینده در پیش گرفته است. این کشور در حال حاضر سه ناو هواپیمابر فعال دارد و ساخت چهارمین ناو خود را نیز به سرعت پیگیری می‌کند. برنامه گسترش این ناوگان تا سال ۲۰۳۵، شامل تولید سریع ناوهایی با فناوری‌های پیشرفته، از جمله ناوهای هواپیمابر اتمی می‌شود که موازنه قدرت در منطقه هند-اقیانوسیه را دستخوش تغییر خواهد کرد. این تحولات نشان‌دهنده اراده چین برای نمایش قدرت در عرصه جهانی است.
توسعه ناوگان دریایی چین؛ از لیائونینگ تا فوجیان
چین طی یک دهه اخیر پیشرفت چشمگیری در توانایی نظامی خود برای تهدید ایالات متحده و متحدانش داشته است. این کشور که تنها یک دهه پیش تنها یک ناو هواپیمابر قدیمی شوروی به نام لیائونینگ با عرشه پرش اسکی داشت، اکنون به سرعت در حال گسترش ناوگان خود است. لیائونینگ در سپتامبر ۲۰۱۲ (شهریور ۱۳۹۱) به خدمت گرفته شد. در ادامه، شاندونگ، اولین ناو هواپیمابر بومی و با موتور معمولی چین، در دسامبر ۲۰۱۹ (آذر ۱۳۹۸) عملیاتی شد که نسخه بهبودیافته لیائونینگ بود.
جدیدترین و پیشرفته‌ترین این ناوها، فوجیان است که در نوامبر ۲۰۲۵ (آبان ۱۴۰۴) به بهره‌برداری رسید. فوجیان یک جهش تکنولوژیک واقعی برای نیروی دریایی چین محسوب می‌شود، زیرا برای اولین بار از سیستم پرتاب هواپیمای الکترومغناطیسی (EMALS) استفاده می‌کند. این سیستم به فوجیان اجازه می‌دهد هواپیماهای سنگین‌تر را با تعداد بیشتری پرتاب کند، قابلیتی که تا پیش از این تنها در ناوهای کلاس جرالد آر. فورد آمریکا دیده می‌شد. نیروی هوایی ناو فوجیان شامل جنگنده چندمنظوره نسل پنجمی شن‌یانگ جی-۳۵، چندین مدل از جنگنده‌های نسل چهارمی جی-۱۵ و هواپیمای هشدار زودهنگام هوابرد کی‌جی-۶۰۰ خواهد بود.
- پایان دوران ناوهای هواپیمابر هسته‌ای کلاس نیمیتز در نیروی دریایی آمریکا
- ناوهواپیمابر هسته‌ای PANG فرانسه؛ سرمایه‌گذاری پرهزینه با آمادگی عملیاتی ناپایدار
- ناو هواپیمابر هسته‌ای جرالد فورد آمریکا تا اواخر ۲۰۲۷ به دریا نمی‌رود
ناو هواپیمابر اتمی Type 004: نقطه عطف جدید
جدای از سه ناو فعال، چهارمین ناو هواپیمابر چین، که با نام تایپ 004 شناخته می‌شود، در حال ساخت است. این ناو که اولین ناو هواپیمابر اتمی بومی چین خواهد بود، تخمین زده می‌شود تا ۱۲۰,۰۰۰ تن وزن داشته باشد و احتمالاً تا سال ۲۰۲۷ از کارخانه‌های کشتی‌سازی دالیان به آب انداخته شود. پس از به آب اندازی، مراحل تکمیل شامل تجهیزات داخلی، یکپارچه‌سازی سیستم‌ها، آزمایش‌های دریایی، گواهینامه هوانوردی و آموزش خدمه را پشت سر خواهد گذاشت. سرعت ساخت این ناو اتمی توسط چین، به خصوص در مقایسه با کندی تعمیر و نگهداری ناوگان موجود و ساخت ناوهای جدید در ایالات متحده، بسیار چشمگیر است. این سرعت تولید نشان‌دهنده ظرفیت صنعتی عظیم چین برای توسعه پلتفرم‌های پیشرفته هسته‌ای در مقیاس وسیع است.
جاه‌طلبی‌های پکن و چالش‌های پیش رو
بر اساس گزارش قدرت نظامی چین که دسامبر گذشته توسط پنتاگون منتشر شد، نیروی دریایی ارتش آزادی‌بخش خلق (PLAN) قصد دارد تا سال ۲۰۳۵ میلادی ۹ ناو هواپیمابر را عملیاتی کند. برای دستیابی به این هدف، چین باید هر ۱۸ ماه یک ناو هواپیمابر جدید را به خدمت بگیرد. این رقم بسیار بلندپروازانه است و چین را به قدرتی بی‌رقیب در زمینه توسعه نظامی در مقیاس صنعتی تبدیل خواهد کرد. در حال حاضر، نیروی دریایی آمریکا ۱۱ ناو هواپیمابر اتمی (بر اساس دستور کنگره) در اختیار دارد، اما تعداد بسیار کمتری از آن‌ها می‌توانند همزمان مستقر شوند. با عملیاتی شدن تایپ 004، چین چهار ناو هواپیمابر خواهد داشت که حداقل می‌تواند با تعداد ناوهای قابل استقرار آمریکا در یک زمان برابری کند.
با این حال، عملیات ناوهای هواپیمابر بسیار پیچیده، پرهزینه و نیازمند کشتی‌های پشتیبانی متعدد از جمله ناوشکن‌ها، ناوچه‌ها، زیردریایی‌ها و شناورهای لجستیکی است. برای داشتن ۹ ناو هواپیمابر، چین به تعداد زیادی کشتی پشتیبانی نیاز خواهد داشت تا بتواند چندین ناو را به طور همزمان عملیاتی کند. همچنین، لیائونینگ، اولین ناو هواپیمابر چین، که بر اساس بدنه قدیمی شوروی ساخته شده، تا سال ۲۰۳۵ چندین دهه عمر خواهد داشت و احتمالاً نیاز به بازنشستگی یا نوسازی گسترده پیدا خواهد کرد.
رقابت با آمریکا و آینده نیروی دریایی در منطقه
حتی اگر چین نتواند تا سال ۲۰۳۵ به هدف ۹ ناو هواپیمابر برسد، تعداد ناوهایی که اکنون در اختیار دارد یا در راه است، این کشور را به یک قدرت دریایی جدی در منطقه هند-اقیانوسیه تبدیل می‌کند. پنتاگون آمادگی لازم را برای روزی که چین نیم دوجین ناو هواپیمابر، که بسیاری از آن‌ها اتمی هستند، در منطقه هند-اقیانوسیه عملیاتی کند، ندارد. تمرکز نیروی دریایی چین بر تسلط بر زنجیره اولین جزیره و ایجاد شبکه گسترده منطقه ممنوعه/محدودکننده دسترسی (A2/AD) است که حتی بخش‌هایی از زنجیره دوم جزیره را نیز تهدید می‌کند. در این شرایط، حتی با تعداد کمتری از کشتی‌های پشتیبانی، ناوهای هواپیمابر چینی می‌توانند در منطقه خود از مزیت میدان خانگی بهره‌مند شوند. این تحولات، موازنه قدرت نظامی در اقیانوس آرام را به نفع پکن تغییر خواهد داد.