گجت نیوز آخرین اخبار تکنولوژی، علم و خودرو 
اسپیس ایکس فضاپیمای جدید سیگنوس XL را با موفقیت به ایستگاه فضایی بینالمللی پرتاب کرد. این ماموریت که CRS-23 نام دارد، از پایگاه فضایی کیپ کاناورال در فلوریدا انجام شد.
این پرتاب، گام مهمی در توسعه سیستمهای حملونقل فضایی محسوب میشود. سیگنوس XL نسل جدید فضاپیماهای باری است که میتواند حجم بیشتری از محموله را به ایستگاه فضایی برساند. این ماموریت با استفاده از موشک فالکون ۹ انجام شد که پیش از این نیز در ماموریتهای دیگر استفاده شده بود.
سیگنوس XL: نسل جدید فضاپیماهای باری
فضاپیمای سیگنوس XL متعلق به شرکت نورثروپ گرامن، عصر یکشنبه از مجتمع پرتاب فضایی ۴۰ در ایستگاه نیروی فضایی کیپ کاناورال به فضا پرتاب شد. این فضاپیما حامل محمولههایی برای ایستگاه فضایی بینالمللی (ISS) است. حدود ۸ دقیقه پس از پرتاب، بخش اول موشک فالکون ۹ با موفقیت در منطقه فرود ۲ (LZ-2) در کیپ کاناورال فرود آمد. این چهارمین پرواز این بخش از موشک فالکون ۹ بود که پیش از این در ماموریتهای Ax-4، Crew-11 و یک ماموریت استارلینک استفاده شده بود. با توجه به سیستم پروازهای فضایی قابل استفاده مجدد اسپیس ایکس، این بخش از موشک میتواند مجددا بازسازی و در ماموریتهای آینده مورد استفاده قرار گیرد.
سیگنوس XL: بزرگتر و قدرتمندتر
سیگنوس XL جایگزین نسخه پیشرفته سیگنوس شده است که در سال ۲۰۱۵ معرفی شد. همانطور که از نامش پیداست، سیگنوس XL بزرگتر از مدل قبلی خود است و میتواند تا ۵۰۰۰ کیلوگرم (۱۱۰۰۰ پوند) تدارکات را حمل کند. این میزان ۳۳ درصد بیشتر از نسخه قبلی است که میتوانست ۳۸۵۵ کیلوگرم (۸۵۰۰ پوند) تدارکات را حمل کند. رایان تینتر، معاون سیستمهای فضایی غیرنظامی نورثروپ گرامن، در مصاحبهای با Spaceflight Now گفت: «این واقعا حیاتی است، زیرا ما میتوانیم مقدار قابل توجهی تجهیزات علمی و همچنین محمولههای بیشتری را قبل از پرتاب تحویل دهیم و سعی کنیم هزینه هر کیلوگرم را برای ناسا کاهش دهیم». تینتر افزود: «همانطور که ما برای آینده مدار پایین زمین تجاری آماده میشویم، در تلاشیم تا مطمئن شویم که با این نوع گزینههای تجاری و اقتصادی برای ارسال تجهیزات زیاد به فضا آماده هستیم».
- اسپیس ایکس، ۲۱ ماهواره نظامی برای ارتش آمریکا به مدار زمین فرستاد
- فیلم جذاب اسپیس ایکس از لحظه بلند شدن موشک استارشیپ
- سرانجام دهمین پرتاب آزمایشی موشک استارشیپ اسپیس ایکس با موفقیت انجام شد
سیگنوس XL مانند مدل قبلی خود، به طور خودکار به ایستگاه فضایی متصل نمیشود، بلکه توسط بازوی رباتیک Canadarm2 ایستگاه فضایی گرفته شده و سپس به ماژول Unity متصل میشود. سیگنوس XL میتواند تا ۲۰۰ روز در ایستگاه فضایی بماند و پس از جدا شدن، هنگام ورود به جو زمین با سرعت بالا متلاشی خواهد شد. این فضاپیما قرار است چهارشنبه ۱۷ سپتامبر ساعت ۶:۳۵ صبح به وقت شرقی به ایستگاه فضایی متصل شود.
یکی از مشکلات اصلی سفینه های فضایی فقدان جاذبه است. اگر متریالی متراکم شبیه آنچه در ستاره نوترونی متراکم یافت می شود در کف سفینه ها و ایستگاه بین المللی تعبیه شود که جاذبه گرانشی شبیه زمین ایجاد کند زندگی در آن آسانتر شده و امکان مسافرت های فضایی نیز بیشتر می شود.
علاوه بر آن اگر سفینه فضایی دلباز و وسیع با سقف بلند و ابعاد مکعب مستطیل باشد و به این حالت تونل مانند نباشد علاقه افراد به مسافرت فضایی بیشتر می شود.
اگر ابعاد سفینه فضایی بزرگتر باشد امکان تعبیه ملزومات زندگی در آن بیشتر است.
می توان هر کدام از سیارکهای منظومه شمسی را شکار نمود و سپس آنرا گلخانه کرده و مانند سفینه در فضا با آن سیر و سیاحت نمود.
با تغییر مدار سیارک ها و سیاره های منظومه شمسی به نزدیک مدار زمین به دور خورشید شرایط برای مسکونی شدن آنها بیشتر فراهم می شود. کافی است جت های بزرگ روی سیاره ها و سیارکها تعبیه نماییم تا بتوان مانند اتومبیل مدار و مسیر آنرا تغییر دهیم.
رسیدن به سرعت بینهایت در جهان امکان پذیر بوده و نظر انیشتین در مورد محدود بودن سرعت به سرعت نور اشتباه است. لذا می توان از طریق انرژی بالا سرعت سفینه را به سمت بینهایت برسانیم تا امکان رسیدن با سیارات دیگر منظومه شمسی یا کهکشانهای دیگر در مدت کوتاه فراهم شود.
در صورتی که دستگاهی تولید شود که امکان تولید هر عنصری در آن امکان پذیر باشد با حمل این دستگاه داخل سفینهها امکان فراهم نمودن مواد و غذاها و آب و اکسیژن و خاک و امثال هم فراهم شده و لذا امکان مسافرت بین ستاره ای و بین کهکشانی بیشتر خواهد بود.