هنر سینما پیش از فراگیر شدن صدا، با فیلمهای صامت توانست قصههای فراموشنشدنی را روایت کند. این آثار کلاسیک، با تکیه بر تصویر و حرکت، میراثی جاودانه بر جای گذاشتند.
سینمای کلاسیک بیصدا، دورهای طلایی در تاریخ سینماست. فیلمسازان آن زمان، با خلاقیت بیحد و حصر، مرزهای داستانگویی تصویری را جابهجا کردند.
۱۰. کابینه دکتر کالیگاری (The Cabinet of Dr. Caligari) – ۱۹۲۰
کابینه دکتر کالیگاری (The Cabinet of Dr. Caligari) به کارگردانی رابرت وینه، یکی از آثار برجسته اکسپرسیونیسم آلمان در سال ۱۹۲۰ است. این فیلم داستان یک هیپنوتیزمکننده مرموز با بازی ورنر کراوس و دستیار خوابگردش با بازی کنراد فایت را روایت میکند. با فضایی وهمآلود و دکورهای زاویهدار، واقعیت را در هم میشکند و با پایانی غیرمنتظره، تاثیری عمیق بر ژانرهای وحشت و نوآر گذاشت. عمق روانشناختی دیوانگی در این اثر بهخوبی به تصویر کشیده شده است.
۹. رزمناو پوتمکین (Battleship Potemkin) – ۱۹۲۵
رزمناو پوتمکین (Battleship Potemkin) ساخته سرگئی آیزنشتاین در سال ۱۹۲۵، اثری انقلابی در سینما بود. این فیلم بر اساس شورش سال ۱۹۰۵ ساخته شده و با استفاده پیشگامانه آیزنشتاین از مونتاژ، نشان داد چگونه تدوین میتواند معنا خلق کند. صحنه قتلعام پلههای اودسا با سربازانی که به سوی غیرنظامیان پیش میروند و کالسکه کودکی که سقوط میکند، از بهیادماندنیترین سکانسهای تاریخ سینماست.
۸. جویندگان طلا (The Gold Rush) – ۱۹۲۵
جویندگان طلا (The Gold Rush) از چارلی چاپلین در سال ۱۹۲۵، ترکیبی بینظیر از کمدی و تراژدی انسانی است. در این فیلم، شخصیت «ولگرد کوچک» (The Little Tramp) در یوکان به دنبال ثروت است. چاپلین صحنههای ماندگاری چون خوردن کفش پخته و رقص نان را خلق میکند. این اثر با شوخطبعی فیزیکی و لحظات تاثیرگذار، تصویری از امید در برابر سختی و گرسنگی ارائه میدهد و ثابت میکند احساسات نیازی به کلام ندارند.
۷. شرلوک جونیور (Sherlock Jr.) – ۱۹۲۴
شرلوک جونیور (Sherlock Jr.) شاهکار نوآورانه باستر کیتون در سال ۱۹۲۴ است. کیتون در نقش یک آپاراتچی که به درون پرده سینما میرود تا معمایی را حل کند، با تدوین سورئال و حرکات فیزیکی دقیق، مرزهای واقعیت و فیلم را در هم میشکند. باستر کیتون با شیرینکاریهای خطرناک و چهره بیحسوحال خود، در تنها ۴۵ دقیقه نشان داد که سینما چگونه میتواند با تخیل بصری محض، داستانسرایی کند.
۶. نوسفراتو (Nosferatu) – ۱۹۲۲
نوسفراتو (Nosferatu) ساخته اف. دبلیو. مورنائو در سال ۱۹۲۲، با گذشت یک قرن همچنان اثری ترسناک و بهیادماندنی است. این فیلم، داستان دراکولا را با روایتی از طاعون بازآفرینی میکند. شخصیت کنت اورلوک (Count Orlok) با بازی مکس شرک، با ظاهر موشمانند و انگشتان دراز، یکی از مخوفترین هیولاها در سینمای وحشت است. استفاده مورنائو از سایهها و فضای منفی، به خصوص شبح اورلوک در حال بالا رفتن از پلکان، تاثیر عمیقی بر سینمای گوتیک و وحشت گذاشته است.
۵. روشناییهای شهر (City Lights) – ۱۹۳۱
روشناییهای شهر (City Lights) آخرین شاهکار صامت چارلی چاپلین در سال ۱۹۳۱ و یکی از ویرانکنندهترین آثار او از نظر احساسی است. در این فیلم، «ولگرد کوچک» عاشق یک دختر گلفروش نابینا با بازی ویرجینیا چریل میشود و برای بازگرداندن بینایی او فداکاری میکند. چاپلین با ترکیب کمدی خندهدار (مانند صحنه بوکس) و رنج انسانی، داستانی جهانی از عشق، کرامت و امید تلخ را با قدرت عاطفی عمیقی روایت میکند.
۴. طلوع: آواز دو انسان (Sunrise: A Song of Two Humans) – ۱۹۲۷
اغلب طلوع: آواز دو انسان (Sunrise: A Song of Two Humans) را بهعنوان برترین فیلم صامت تاریخ میشناسند. این اثر مورنائو در سال ۱۹۲۷، شعری بصری از عشق، وسوسه و رستگاری است. داستان کشاورزی با بازی جورج اوبراین که وسوسه میشود همسرش با بازی جانت گینور را به قتل برساند، اما به دنبال آن بخشش و تولدی دوباره مییابد. استفاده مورنائو از ترکیببندیها، نماهای متحرک و نورپردازی خیرهکننده، این فیلم را به اثری جاودانه تبدیل کرده است. جانت گینور برای این نقش اولین جایزه اسکار بهترین بازیگر زن را دریافت کرد.
۳. ژنرال (The General) – ۱۹۲۶
ژنرال (The General) کمدی اکشن هیجانانگیز باستر کیتون در سال ۱۹۲۶ است که در طول جنگ داخلی آمریکا میگذرد. کیتون در نقش یک مهندس قطار، به دنبال نجات لوکوموتیو دزدیدهشده و معشوقهاش است. این فیلم به خاطر بدلکاریهای واقعی و دقیقش با قطارها و صحنه معروف تصادف قطار، شاهکار کیتون در کمالگرایی است. «ژنرال» با شوخطبعی و دقت فنی خود، نمونهای بینظیر از ترکیب کمدی و قهرمانی در فیلمهای صامت است.
۲. مصائب ژان دارک (The Passion of Joan of Arc) – ۱۹۲۸
مصائب ژان دارک (The Passion of Joan of Arc) اوج هنر کارل تئودور درایر در سال ۱۹۲۸ است. این فیلم با نماهای نزدیک فراوان، محاکمه و اعدام ژاندارک را از طریق بازی بینظیر رنی ژان فالکونتی به تصویر میکشد. چهره او تمام احساسات از ایمان تا ترس را با شدتی میکروسکوپی منتقل میکند. درایر با حذف هرگونه تزیینات و تمرکز بر انسانیت محض، تجربهای معنوی و عمیق را خلق کرده است که آن را به یکی از قدرتمندترین آثار سینمایی تاریخ تبدیل میکند.
۱. متروپلیس (Metropolis) – ۱۹۲۷
متروپلیس (Metropolis) اثر فریتز لانگ در سال ۱۹۲۷، یک چشمانداز آیندهنگرانه شگفتانگیز و پیشرو است که الهامبخش آثار متعددی از جمله بلید رانر (Blade Runner) و جنگ ستارگان (Star Wars) بوده. این فیلم با مدت زمان ۱۱۴ دقیقه، کلانشهرهای عظیم، کارگران ماشینی و ربات ماریا را به تصویر میکشد و داستانی بیزمان از طبقه، قدرت و همدلی را روایت میکند.
- رتبهبندی 10 تا از بهترین فیلمهای آلفرد هیچکاک
- رتبهبندی 20 تا از بهترین فیلمهای پلیسی در تاریخ سینما
- رتبهبندی تمام فیلمهای جیمز کامرون بر اساس Letterboxd
- 10 تا از بهترین فیلم های هنرهای رزمی در تاریخ سینما
لانگ با طراحی دقیق و مقیاس عظیم خود، زبانی برای علمی-تخیلی خلق کرد که هنوز مورد استفاده است. این شاهکار، پایانی باشکوه برای عصر فیلمهای صامت و یادبودی ماندگار از قدرت سینما در تجسم رویاهاست. همانطور که یک کارت عنوان میگوید: میانجی بین سر و دستها باید قلب باشد.
گجت نیوز آخرین اخبار تکنولوژی، علم و خودرو 










