زیباترین خودروهای تاریخ فورد: از موستانگ تا GT افسانه‌ای

0 ارسال شده توسط: علیرضا قادرمیهنی 10 خرداد 1405 ساعت 09:35

در این مطلب نگاهی به زیباترین خودروهای تاریخ فورد که اغلب آن‌ها مقدمه‌ای برای طراحی فوردهای امروزی بوده‌اند، می‌اندازیم.

شرکت فورد از دهه 90 میلادی در حال تلاش برای خلق بهترین خودروهای تاریخ آمریکاست و در سال‌های اخیر به لطف عرضه مدل‌های موفقی مثل فورد F-150 و موستانگ‌های قدرتمند و زیبا، توانسته جامعه مخاطبان خاص خود را گرد هم آورد.

زیباترین خودروهای تاریخ فورد

ما در این مطلب از گجت نیوز، سراغ بهترین و جذاب‌ترین مدل‌های فورد رفته‌ایم و آن‌ها را به ترتیب سال عرضه گردآوری کرده‌ایم. توجه داشته باشید که منظور از ما از «زیباترین» به معنای مرسوم آن نیست، بلکه هدف ما معرفی خودروهایی است که با توجه به نقش و کارکردشان، طراحی چشمگیری داشته‌اند. طراحی یک کوپه کم‌ ارتفاع نسبتا ساده است، اما خلق یک ظاهر جذاب برای شاسی‌ بلند یا خودرو خانوادگی، چالش بسیار بزرگ‌تری محسوب می‌شود.

فورد مدل T

سادگی کاربردی فورد مدل T که از سال 1908 عرضه شد، در طول سال‌های متمادی تقریبا بدون تغییر باقی ماند. طراحی ساده و منظم آن با گلگیرهای یکپارچه، رادیاتور برجسته و موتور نصب‌ شده در جلو، الگویی شد برای بیشتر خودروهایی که طی سه دهه بعد تولید شدند. فورد که علاقه‌ای به هزینه‌ کردن برای توسعه‌ خودروهای غیرضروری نداشت، مدل T را تا حد امکان ساده طراحی کرد. این رویکرد باعث شد قیمت خودرو طی سال‌های تولید کاهش یابد و در نهایت فورد موفق شد بیش از 15 میلیون دستگاه مدل T تولید کند تا آخرین نمونه آن در سال 1927 از خط تولید خارج شد.

بیشتر بخوانید

فورد مدل A

مدل A وظیفه داشت جایگزین افسانه‌ای مدل T شود؛ بنابراین، فشار زیادی روی دوش آن بود. خوشبختانه، این مدل موفق شد ترکیبی ایده‌آل از قیمت مناسب، طراحی جذاب و دوام بالا ارائه دهد و این ویژگی‌هایی است که پیش از آن مدل T از آن‌ها برخوردار بود. مدل A در کشورهای مختلف تولید شد و طراحی جذاب آن روی طیف وسیعی از بدنه‌ها اعمال شد: از سدان و کوپه گرفته تا کانورتیبل، رودستر، وانت و استیشن واگن. تا زمان جایگزینی آن با مدل B در سال 1932، مدل A بیش از 4.85 میلیون دستگاه فروش داشت و جایگاه فورد را به‌ عنوان خودروسازی جهانی با خودروهای جذاب و مقرون‌به‌صرفه تثبیت کرد.

فورد V8

فورد هرگز در زمان عرضه مدل 18 از نام «V8» استفاده نکرد، اما این اصطلاح در بین مشتریان و رانندگان محبوب شد، زیرا نشان می‌داد که موتور این خودرو ساده و جذاب از چه نوعی است. این نام با موتور 3.6 لیتری V8 فلت‌ هد نیز مطابقت داشت. این موتور مدل 18 را به نخستین خودرو تولید انبوه جهان مجهز به موتور 8 سیلندر تبدیل کرد. تعداد بسیار محدودی از این مدل‌ها در بریتانیا تولید شد (در مجموع 911 دستگاه) و همچنین نسخه‌ای به نام V8-40 با رادیاتور به شکل حرف V وجود داشت. محبوبیت این خودروها به‌ قدری بود که به سرعت به نماد فرهنگ هات رود و خودروهای سفارشی پس از جنگ در آمریکا تبدیل شدند.

فورد مدل Y

کمپانی فورد مدل Y را در اروپا و با الهام گرفتن از مدل V8-40 در سال 1932 معرفی کرد. خطوط تمیز و جلوپنجره‌ای به شکل حرف V که ظاهری اسپرت اما ساده به خودرو می‌بخشید. موتور 933 سی‌ سی چهار سیلندر خطی چندان توانمند نبود، اما این مانع از محبوبیت آن نشد و تا پایان تولید در سال 1937، 157.666 نفر مدل Y را خریداری کردند. بیشتر مدل‌های Y به شکل سدان دو درب Tudor عرضه شدند که طراحی کلاسیک و گلگیرهای روان آن دوره را حفظ کرده بودند. اگر به دنبال خودرویی کاربردی‌تر بودید، نسخه Fordor چهار درب نیز ارائه می‌شد.

بیشتر بخوانید

فورد پایلوت

فورد، که همواره به دنبال پوشش طیف گسترده‌ای از بازار بود، با مدل Pilot V8 وارد حوزه خودروهایی مثل آلویس، جگوار و وولزلی شد. همان‌طور که از نام آن پیداست، این خودرو مجهز به موتور مطمئن V8 فلت‌ هد 3.6 لیتری فورد بود که می‌توانست در بهترین حالت 85 اسب بخار قدرت تولید کند.

آنچه بسیاری از خریداران را جذب می‌کرد، طراحی بدنه به‌روزتر و کامل‌تر Pilot بود. گرچه چراغ‌ها هنوز جداگانه قرار داشتند و طراحی کاملا یکپارچه نبود، پله‌های جانبی بین گلگیرهای جلو و عقب صرفا یادآور گذشته بودند و اجازه می‌دادند بدنه عریض‌تر و فضای کابین بزرگ‌تری داشته باشد. با ظاهری چشمگیر و پرابهت، Pilot همچنین در نسخه‌های استیشن واگن و وانت نیز عرضه شد.

فورد کاستوم

مدل 1949 فورد، توسط جورج واکر طراحی شد و یک جهش کامل نسبت به ظاهر پیش از جنگ خودروهای فورد بود. جلوپنجره عریض با چراغ‌های جلو درون قاب و تورپدو کرومی مرکزی، طراحی جسورانه و نوآورانه‌ای را ارائه می‌داد که برای یک خودرو تولید انبوه بسیار چشمگیر بود.

این مدل اقدام پرریسکی برای فورد محسوب می‌شد، اما با معرفی آن در ژوئن 1948 در مراسم باشکوه هتل والدورف – آستوریا نیویورک، کاملا موفق شد. طراحی چشمگیر آن باعث شد جایزه «Fashion Academy Award» را دریافت کند و فروش خودرو با استقبال گسترده‌ای روبه‌رو شود. مردم نسخه‌های دو و چهار درب سدان، کوپه، کانورتیبل و استیشن واگن را خریداری کردند. این موفقیت به بازگشت وضعیت مالی فورد به سوددهی پس از دوران پرچالش بازسازی شرکت کمک کرد و در نهایت بیش از 1.1 میلیون دستگاه مدل 1949 فروخته شد.

فورد زفیر

با الهام از موفقیت‌های فورد در آمریکا، بخش بریتانیایی شرکت در سال 1950 مدل Zephyr را معرفی کرد. طراحی خطوط تمیز آن با مدل ساده‌تر Consul و نسخه لوکس‌تر Zodiac مشترک بود. Zephyr یکی از اولین سدان‌های بریتانیا بود که به جلوپنجره و چراغ‌های جلو یکپارچه عریض مجهز شد و به فورد جلوه‌ای شیک و جذاب بخشید.

این خودروها همچنین اولین فوردهایی بودند که به جای شاسی جداگانه از ساختار یکپارچه بدنه بهره بردند. این طراحی موجب افزایش استحکام بدنه شد که در مسابقاتی مثل رالی مفید بود و فضای داخلی بیشتری را فراهم می‌کرد. فورد تنها نسخه سدان را عرضه می‌کرد، اما شرکت‌های سازنده بدنه مثل Abbot و Carbodies نسخه‌های استیشن واگن و کانورتیبل را نیز تولید کردند.

بیشتر بخوانید

فورد F-100

فورد سری F را برای اولین بار در سال 1948 معرفی کرد، اما مدل نسل دوم آن در سال 1953 بود که واقعا توجه خریداران آمریکایی را به خود جلب کرد. جای تعجب نیست که F-100 محبوب شد و در هر سال از فروشی که داشت، بیش از 100 هزار دستگاه به فروش رفت.

کاپوت جلو با شیب ملایم و جلوپنجره کرومی، به این وانت کوچک ظاهری قدرتمند می‌بخشد و بخش عقب، ظاهر آن را بیشتر شبیه به یک کامیون واقعی می‌کند. محفظه بار کاربردی این خودرو، آن را برای اقتصاد در حال رشد اواسط قرن بیستم آمریکا مناسب می‌کرد و برای انواع مشاغل بسیار ایده‌آل بود.

فورد تاندربرد

کمتر خودرویی در دهه 1950 می‌توانست رونق اقتصادی آمریکا را بهتر از فورد تاندربرد نشان دهد که در سال 1954 معرفی شد. طراحی منحنی و جذاب آن توسط لوییس دی کروسو و جورج واکر انجام شد، اما نام خودرو را الدن گیبرسون، طراح دیگری از شرکت، از طریق برنده شدن در یک مسابقه داخلی انتخاب کرد و به جایزه خود، یک دست کت و شلوار به ارزش 250 دلار دریافت کرد.

تاندربرد که به عنوان یک خودرو اسپرت طراحی شده بود، ظاهر مناسب خود را داشت و بسیاری از ویژگی‌های طراحی آن با سدان Zephyr عرضه‌ شده در بریتانیا مشترک بود. با این حال، Thunderbird بیشتر یک خودرو لوکس بود تا اسپرتی اروپایی مثل جگوار یا MG، اما این موضوع برای خریداران آمریکایی اهمیتی نداشت، زیرا آن‌ها از ظاهر جذاب خودرو و قیمت مناسب شروع 2695 دلار استقبال کردند. این خودرو آغازگر بخش خودروهای شخصی شد و طی دو دهه بعد، بازاری سودآور و محبوب برای دیترویت ایجاد کرد.

فورد آنجلیا

فورد Anglia 105E کاملا متفاوت از مدلی با همین نام بود و در سال 1959 جایگزین آن شد. اگر مدل قبلی با طراحی عریض خود نوآوری را به کمال آن زمان رسانده بود، 105E با ظاهری الهام‌گرفته از خودروهای آمریکایی، جلوه‌ای شیک و پرزرق و برق داشت. شاخص‌ترین ویژگی سدان آنجلیا، شیشه عقب با زاویه معکوس بود که به آن لقب آنجل باکس داده شد.

این طراحی باعث می‌شد شیشه عقب هنگام بارندگی همیشه واضح و تمیز باقی بماند، موضوعی که با افتتاح بزرگراه‌ها در اروپا در دهه 1960 اهمیت بیشتری پیدا کرد. برای پاسخ به نیازهای مسیرهای سریع‌تر، فورد در سال 1963 نسخه 123E را با موتور بزرگ‌تر 1197 سی‌ سی معرفی کرد که به سرعت حداکثر ۸۵ مایل در ساعت دست می‌یافت. در مجموع، بیش از یک میلیون دستگاه از تمام مدل‌های Anglia این نسل توسط فورد به فروش رسید.

بیشتر بخوانید

فورد کنسول کاپری

فورد کنسول کاپری همان Capri مشهور که اغلب با شنیدن نام آن به یاد می‌آورند نیست. فورد برای اولین بار در سال 1961 از این نام برای یک کوپه دو درب در اروپا استفاده کرد. طراحی خودرو به وضوح از تاندربرد معاصر آمریکا الهام گرفته بود و نسخه کوچک‌تر آن به‌ طور موفقیت‌ آمیز باله‌ها و پنجره بدون ستون را ارائه می‌داد.

نسخه GT در سال 1963 با موتور 1498 سی‌ سی پرقدرت عرضه شد تا Capri از نظر عملکرد قابل قبول باشد، اما این مدل هرگز در بازار بریتانیا به موفقیت نرسید. تا زمان توقف تولید Capri در همان سال، تنها 18716 دستگاه فروخته شد، با این حال اکنون این خودرو در میان علاقه‌مندان به کلاسیک‌های فورد جایگاه ویژه‌ای دارد.

فورد گلکسی

نام گلکسی در اوایل دهه 1960 به‌ عنوان برند کلی خودروهای فول‌ سایز فورد به کار می‌رفت، اما مدل معرفی‌ شده در سال 1964 به‌ عنوان اوج طراحی آن دوران شناخته می‌شود. برای تقویت حضور فورد در مسابقات نسکار، همه نسخه‌های سدان و کوپه آن سال مجهز به شیشه عقب با شیب زیاد بودند تا آیرودینامیک بهتری داشته باشند.

با بهره‌گیری از موتورهای قدرتمند V8 فورد، این خودرو در مسابقات آمریکا و خارج از آن موفقیت‌های چشمگیری کسب کرد. گلکسی همچنین در بازار فروش عملکرد فوق‌العاده‌ای داشت، زیرا مدل دو درب هاردتاپ به پرفروش‌ترین نسخه Galaxie XL تاریخ تبدیل شد. علاوه بر این، فورد 50 دستگاه نسخه سبک ویژه از این خودرو با بدنه فایبرگلاس و موتور 7.0 لیتری V8 تقویت‌ شده برای مسابقات درگ تولید کرد.

فورد لوتوس کورتینا

در همان سالی که فورد مدل کورتینا سدان را معرفی کرد، با لوتوس کورتینا هم به موفقیتی بزرگ دست یافت. این پروژه که توسط مدیر روابط عمومی فورد، والتر هیز، هدایت می‌شد، هدفش تولید خودرویی پرفورمنس بود که در مسابقات پیست و رالی پیروز شود و این هدفی بود که رانندگانی مثل جیم کلارک و سر جان ویت‌ مور با موفقیت به آن رسیدند.

کورتینا در نمایشگاه‌ها نیز محبوب بود، به لطف طراحی تمیز و ارتقاهای ظریف که آن را از مدل‌های پایه متمایز می‌کرد. بیشتر خودروها سفید با خط سبز در کنار بدنه بودند و رینگ‌های فولادی پهن‌تر، سپرهای عقب کوچک و نشان‌های Lotus داشتند. اتفاقات اصلی زیر کاپوت رخ داد: موتور 1558 سی‌ سی تویین‌ کم با 105 اسب‌ بخار قدرت، سرعت نهایی ۱۰۸ مایل در ساعت را ارائه می‌کرد. در مجموع، فورد بین سال‌های 1963 تا 1966، 3301 دستگاه از این مدل را به فروش رساند.

بیشتر بخوانید

فورد GT-40

جی تی 40 در پاسخ به ناکامی فورد در خرید فراری و کینه‌ای که نسبت به این شرکت ایتالیایی ایجاد شد، ساخته شد و توانست چهار بار در مسابقه 24 ساعته لمان پیروز شود. طراحی آن نتیجه تلاش برای خلق خودرویی بود که هم برای مسابقات لمان مناسب باشد و هم بتواند سرعت‌های بالا را با پایداری و قابلیت اطمینان حفظ کند. روی رویی از کمپانی فورد با همکاری اریک برادلی از شرکت لولا این خودرو را به واقعیت تبدیل کرد.

نام GT40 از ارتفاع کم خودرو گرفته شده و عدد 40 به چهل اینچ بودن آن اشاره دارد. پیشرانه آن در وسط نصب شده و در ابتدا، به نظر می‌رسید فورد زمان و سرمایه خود را روی GT40 هدر داده، زیرا فراری در سال‌های 1964 و 1965 پیروز لمان شده است، اما فورد با اراده‌ای قوی، توانست این خودرو را بین سال‌های 1966 تا 1969 چهار بار متوالی در مسابقه 24 ساعته لمان به پیروزی برساند.

فورد موستانگ 1964

ویژگی‌های قابل توجه بسیاری در فورد موستانگ اولیه وجود داشت، از جمله اینکه چنین طراحی جذابی توانست ظرف 18 ماه از یک خودرو مفهومی به مدل تولیدی برسد. شاید به همین دلیل بود که نسل اول موستانگ ظاهر تمیز و دوست‌ داشتنی خود را حفظ کرد و تنها پس از سه ماه فروش، به رکورد 100 هزار دستگاه دست یافت. پس از 18 ماه حضور در بازار، فروش موستانگ به یک میلیون دستگاه رسید. این موفقیت، اعتماد مدیرعامل فورد، لی یاکوکا، به پروژه را کاملا اثبات کرد و سلسله‌ای از موفقیت‌ها را آغاز کرد که تا امروز ادامه دارد.

فورد برانکو

همان‌طور که موستانگ در زمینه خودروهای اسپرت در آمریکا انقلاب ایجاد کرد، فورد برانکو نیز همین نقش را برای خودروهای چندمنظوره ایفا کرد. طراحی ساده و تقریبا مکعبی آن با جزئیاتی مناسب، هم جذابیت داشت و هم نیاز رانندگانی را برآورده می‌کرد که هم به دنبال خودرویی برای رفت‌وآمد روزانه بودند و هم ماشینی برای ماجراجویی‌های آخر هفته.

با ترکیب کاربردی استیشن واگن، توانایی آفرود با چهارچرخ متحرک و ظاهر منحصربه‌فرد، برانکو اولین خودرویی شد که عنوان SUV یا خودرو اسپرت را دریافت کرد. طراحی این خودرو توسط مک‌ کینلی تامسون انجام شد و بر اساس تحقیقات بازار فورد از دارندگان جیپ و Harvester International صورت گرفت تا نیازهای واقعی مشتریان در یک خودرو کاربردی مشخص شود. نتیجه، عرضه با سه نوع بدنه از جمله رودستر با سقف باز، پیکاپ چندمنظوره و واگن استیشن بود.

بیشتر بخوانید

فورد کاپری 1968

با 29 سال تولید مداوم در سه نسل، فورد کاپری خودرویی برای تمام سلیقه‌ها بود. مدل اولیه 1968 از موستانگ الهام گرفته بود و در نسخه‌های پرچم دار با موتور 3.0 لیتری V6 قدرت کافی را ارائه می‌داد. نسل دوم کاپری در سال 1974 با خطوط طراحی تمیزتر و تبدیل صندوق عقب به هاچ‌ بک معرفی شد و با استقبال خریداران مواجه گردید. این موفقیت تا نسل سوم ادامه یافت که در سال 1978 با چراغ‌های چهارگانه و سپرهای فراگیر روانه بازار شد. حتی با گذشت زمان و قدیمی شدن شکل پایه در دهه 1980، کاپری همچنان فروش خوبی داشت و توجه‌ها را به خود جلب می‌کرد، چرا که اصول طراحی آن همچنان بی‌نقص بود.

فورد LTD

فورد برای سال 1965 مدل LTD را معرفی کرد، اما نسل دوم این خودرو که در سال 1968 عرضه شد، مسیر و سبک این سری را شکل داد. LTD خودرویی فول‌ سایز بود، نسخه چهار در آن 5.7 متر طول داشت و در آن زمان بزرگ‌ترین خودرو فورد در آمریکا محسوب می‌شد. طراحی منحصربه‌فرد جلو این نسل با به‌روزرسانی در سال 1971 برجسته‌تر شد. همزمان، فورد چراغ‌های عقب را به حالت افقی طراحی کرد که این طراحی به سرعت در تمام مدل‌های آمریکایی فورد به کار گرفته شد.

فورد GT70

در صورتی که فورد GT70 می‌توانست با طراحی اسپادا تولید شود، بهترین اتفاقی می‌شد که برای این کمپانی آمریکایی رخ داده است. اسپادا که پیش‌تر طراحی آلفا رومئو و لانسیا را بر عهده داشت، با شروع این پروژه شانس خوبی برای موفقیت پیدا کرد. برخلاف کاپری آن زمان، GT70 از موتور وسط بهره می‌برد که ظاهر کوپه و اسپرت آن را تقویت می‌کرد و چراغ‌های مخفی شونده، شکل صاف و کوتاه خودرو را بیشتر برجسته می‌کردند. فورد برای آزمایش قابلیت‌های این خودرو، آن را وارد رقابت‌های رالی کرد، اما موفقیت چندانی کسب نکرد و در نهایت تنها شش دستگاه GT70 تولید شد.

بیشتر بخوانید

فورد گرانادا

فورد در سال 1972 خودروهای بزرگ و حجیم Zephyr و Zodiac را با گرانادای اروپایی که جمع‌وجورتر و شیک‌تر بود، جایگزین کرد. مدل‌های پایه تا سال 1975 همچنان با نام کنسول عرضه می‌شدند و پس از آن همه به Granada تغییر نام دادند، هرچند سبک طراحی خارجی با تأثیر محدود آمریکایی در تمام مدل‌ها حفظ شد. با این حال، ظاهر گرانادای اروپایی به‌ طور قابل توجهی جذاب‌تر از گرانادای آمریکای شمالی بود و تنها وجه اشتراکشان نام‌گذاری بود.

فورد گرانادا علاوه بر نسخه سدان، به‌ صورت یک استیشن بزرگ و یک کوپه دو در نیز عرضه شد. نسل دوم گرانادا ظاهر زاویه‌دار و مربعی دهه 1980 را به خود گرفت، اما کوپه در این نسخه کنار گذاشته شد و نسل سوم با طراحی نرم و آیرودینامیک شبیه تونل باد معرفی شد.

فورد اسکورت RS2000 Mk2

هرچند که نسل دوم فورد اسکورت RS2000 به اندازه نسخه ویژه RS1800 پیشرفته نبود، اما ظاهر آن بسیار ویژه و جذاب بود. اضافه شدن یک دماغه پلاستیکی با چهار چراغ جلو و سپر پایین، این خودرو سریع فورد را بلافاصله به یک مدل هیجان انگیز تبدیل کرد و از آن زمان تاکنون جایگاه ویژه‌ای دارد. طراحی جلوی جدید به بهبود آیرودینامیک کمک می‌کرد و RS2000 می‌توانست به سرعت 110 مایل بر ساعت برسد. در سال 1978، فورد نسخه‌ای ارزان‌تر با رینگ‌های فولادی و نسخه سفارشی با کابین لوکس‌تر ارائه کرد. به هر شکل، RS2000 موفقیتی بزرگ در فروش بود و طرفداران زیادی پیدا کرد.

فورد فیستا

فورد از زمان توقف تولید آنجلیا در سال 1967 از بازار خودروهای کوچک رخت بربست، اما با معرفی فیستا در سال 1976 پرقدرت بازگشت. خطوط تمیز و تیز طراحی آن کاملا مناسب موج سوپرمینی‌های اروپایی بود و فیستا با اشتیاق به میدان آمد و فروش چشمگیری را تجربه کرد.

این خودرو اولین هاچ‌ بک فورد اروپا بود و طراحان مطمئن شدند که حداکثر بهره از فضای داخلی دو‌بخشی گرفته شود. با این حال، به لطف شیشه‌های بزرگ و جلوپنجره با زاویه ملایم معکوس، فیستا هرگز ظاهری بی‌روح پیدا نکرد. نسخه‌های اسپرت هاچ‌ بک با نام‌های XR2 و XR2i نیز معرفی شدند که با افزودن گلگیرهای مشکی، اسپویلرهای جلو و عقب، رینگ‌های آلومینیومی و خط‌کشی‌های تزئینی، جلوه‌ای اسپرت به خودرو بخشیدند.

بیشتر بخوانید

فورد موستانگ 1979

سومین خودرو اسپرت موستانگ که طولانی‌‌ترین دوره تولید را در بین تمامی مدل‌ها داشت، موستانگ مدل 1979 بود. این خودرو برای اولین بار از ظاهر کلی مدل اصلی فاصله گرفت و خطوط صاف و جلوپنجه‌ای نوک‌ تیز را جایگزین منحنی‌ها کرد. جلوپنجره قدیمی با چراغ‌های چهارگانه، در سال 1987 به چراغ‌های یکپارچه مدرن تغییر یافت. هر دو سبک طرفداران خاص خود را داشتند و در قالب کوپه، هاچ‌بک یا کانورتیبل عرضه می‌شدند و تمامی نسخه‌ها فروش خوبی داشتند و نام موستانگ را زنده نگه داشتند.

فورد اسکورت XR3

با معرفی سومین نسل اسکورت، فورد تغییر اساسی از دیفرانسیل عقب به دیفرانسیل جلو انجام داد. طراحی زاویه‌دار این نسل باعث شد نسخه‌های سریع‌تر که بعدا عرضه شدند، کاملا مناسب باشند. اولین نسخه پرسرعت، XR3 بود که از موتور 1.6 لیتری با کاربراتور استفاده می‌کرد، در حالی که نسخه بعدی XR3i به موتوری با قابلیت تزریق مستقیم سوخت مجهز شد. ویژگی‌های ظاهری شاخص XR3 شامل اسپویلر عقب مشکی پلاستیکی، سپر جلو، سپرهای هم‌رنگ بدنه و رینگ‌های آلیاژی بود که نشان‌ دهنده خاص بودن خودرو بود. XR3 هنوز هم به عنوان نمونه‌ای کلاسیک از خودروهای بریتانیایی دهه 1980 شناخته می‌شود.

فورد RS200

اگر ممنوعیت خودروهای رالی گروه B اجرا نمی‌شد، فورد RS200 امروز خیلی معروف‌تر بود. در عمل، فورد قبل از اینکه کل این کلاس به دلایل ایمنی ممنوع شود، فرصت کوتاهی برای استفاده از این خودرو چهارچرخ محرک با طراحی اختصاصی داشت. با این حال، ظاهر چشمگیر آن هنوز هم برجسته است و RS200 را به یکی از زیباترین فوردهای پرسرعت و خودروهای رالی دوران خود تبدیل کرده است.

این خودرو مجهز به موتور وسط بود و ورودی هوای بالای ستون‌های B هوای سرد را به موتور توربوشارژ 1.8 لیتری می‌رساند که می‌توانست تا 650 اسب بخار قدرت تولید کند و در عقب یک اسپویلر بزرگ یکپارچه تعبیه شده بود تا پایداری خودرو در سرعت‌های بالا حفظ شود. پس از پایان دوران رالی، این ویژگی‌ها به RS200 کمک کردند تا به ستاره رالی‌ کراس تبدیل شود.

بیشتر بخوانید

فورد تیکفورد کاپری

تیکفورد علاوه بر افزایش قدرت موتور 2.8 لیتری V6 فورد کاپری به 205 اسب بخار که شتاب صفر تا صد کیلومتر در ساعت را به 6.7 ثانیه می‌رساند، در طراحی ظاهر این کوپه کوتاهی نکرد. از بین این خودروهای سفارشی، همه به جز یکی سفید بودند و یکی دیگر مشکی بود. هر خودرو به حدود 200 ساعت کار نیاز داشت تا به پایان برسد. کاپری تیکفورد همچنان چرخ‌های آلیاژی داشت که حالا سفید رنگ شده بودند، اما سپر جلو عمیق و جلوپنجره مسدود شده و بسته برای بهبود آیرودینامیک داشت. گلگیرهای پهن با رکاب‌های نزدیک زمین هماهنگ شده بودند و اسپویلر بزرگ عقب، جلوه نهایی این کاپری دست‌ساز را کامل می‌کرد.

فورد گرانادا اسکورپیو

پس از موفقیت سیرا، فورد در سال 1985 مدل پرچم‌دار خود، اسکورپیو، را با طراحی ژله‌ای معرفی کرد. از نظر فنی خودرویی کاملا متعارف بود، اما ظاهر آن بحث‌برانگیز به شمار می‌رفت و بسیاری از مشتریان سنتی فورد با دیدن این خودرو که جایگزین سدان با هاچ‌ بک شده بود، شگفت‌زده شدند.

بعدها نسخه سدان چهار در نیز عرضه شد و طراحی اسکورپیو به‌ مرور زمان پذیرفته شد، چرا که سایر خودروسازان نیز مسیر مشابهی را دنبال کردند. این خودرو رفاه مناسبی برای سرنشینان فراهم می‌کرد و امکان بهره‌مندی از مدل چهارچرخ محرک و ترمز ABS را نیز داشت و این امکانات در آن زمان در این کلاس بسیار نادر بودند.

فورد سیرا RS کاسوردث

آیا خودرو دیگری از فورد وجود دارد که تنها با یک ویژگی ظاهری، مثل بال عقب سیرا RS Cosworth، به‌ راحتی قابل شناسایی باشد؟ احتمالا خیر. جالب اینکه این بال نه به‌ خاطر سلیقه طراح یا بازاریابی، بلکه به دلایل کاملا عملی نصب شده بود: افزایش داون فورس یا نیروی رو به پایین در سرعت‌های بالا برای مسابقات. نسخه محدود RS500 حتی بال بزرگ‌تری داشت تا این خودرو در رویداد تورینگ کار خوش بدرخشد.

اما ظاهر RS Cosworth تنها به بال خلاصه نمی‌شد. سپر جلو کاملا جدید طراحی شده بود تا جریان هوا به‌ صورت بهینه روی خودرو و اطراف آن حرکت کند و به خنک‌سازی ترمزهای جلو کمک کند. گلگیر، چرخ‌های عریض‌تر را پوشش می‌دادند و دریچه‌های جانبی دمای موتور توربوشارژ 2.0 لیتری را کاهش می‌دادند. در این خودرو، همه چیز تابع عملکرد بود و این طراحی به‌ طور کامل موفقیت‌آمیز عمل می‌کرد.

بیشتر بخوانید

فورد اسکورت RS کاسوردث

فورد اسکورت RS Cosworth در واقع بدنه اسکورت را روی پلتفرم تمام‌ چرخ محرک Sapphire RS Cosworth سوار کرده است. با این اوصاف جای تعجب ندارد که این نسخه جمع‌وجور، برخی از المان‌های نسل‌های پیشین مثل بال عقب بزرگ، دریچه‌های کاپوت و سپر جلوی عمیق را حفظ کرده باشد.

ویژگی جدید این مدل، گلگیرهای پهن‌تر برای هماهنگی با فاصله محوری توسعه یافته پلتفرم سیرا بود و در عقب، اگزوز از سپر پایین بیرون زده بود. نتیجه، خودرویی با عملکرد بالا بود که در کنار نسخه‌های برجسته خانواده Cosworth به خوبی قرار می‌گرفت و به فورد کمک کرد تا در طول چهار سال، 7 هزار دستگاه از آن را به فروش برساند.

فورد پروب

اولین نسل فورد پروب در سال 1988 تلاشی نسبتا محافظه‌کارانه برای رقابت با هوندا پریلود در بازار آمریکا بود. همین تجربه مقدمه‌ای برای معرفی نسل دوم در سال 1992 شد. این خودرو با طراحی بسیار کشیده‌تر و مدرن‌تر از شاسی مزدا MX-6 بهره می‌برد. فروش این مدل از سال 1993 در اروپا آغاز شد و انتظار می‌رفت جایگزین معنوی کاپری باشد، اما خریداران بیشتر به رقیب آن، واکسهال کالیبرا، گرایش نشان دادند؛ حتی با اینکه از نظر دینامیک رانندگی، فورد عملکرد بهتری داشت.

طراحی نسل دوم پروب را میمی ون‌ درمولن بر عهده داشت که نخستین مدیر ارشد زن در بخش طراحی خودروهای کوچک فورد به حساب می‌آمد. ایده او برای عرضه پروب درست بود، اما خطوط نرم و ساده طراحی آن برای رقابت با خودروهایی مثل نیسان 200SX، تویوتا سلکا و فولکس‌ واگن کورادو کافی نبود.

فورد کا

زبان طراحی New Edge فورد نخستین بار در خودرو شهری Ka مورد استفاده قرار گرفت. این مدل بر پایه پلتفرم فیستا توسعه یافت و به لطف آن، رانندگی بسیار چابک و لذت‌بخشی داشت. طراحی این خودرو توسط کریس اسونسون فقید انجام شد و در دورانی که محصولات فورد ظاهر گرد و محافظه‌کارانه‌ای داشتند، برای بسیاری غافلگیرکننده به شمار می‌رفت. با این حال، Ka با قیمت‌گذاری مناسب و فرمان پذیری مطلوب، فروش فوق‌العاده‌ای را تجربه کرد.

در طراحی Ka جزئیات هوشمندانه‌ای دیده می‌شد که از جمله می‌توان به سپرهای بزرگ که تا روی گلگیر امتداد داشتند اشاره کرد تا در صورت آسیب‌ دیدگی، تعویض آن‌ها ساده‌تر و ارزان‌تر باشد. کابین خودرو نیز همین زبان طراحی جسورانه را ادامه می‌داد. با این حال، مهم‌ترین نقش Ka این بود که مقدمه‌ای برای طراحی نسل بعدی فورد فوکوس شد.

بیشتر بخوانید

فورد پوما

کریس اسونسون، در همکاری با یان کالوم، در دهه 1990 نقش پررنگی در طراحی‌های فورد داشت و پس از خودرو شهری Ka، کوپه پوما را نیز خلق کرد. معرفی Puma پس از شکست فروش مدل پروب، تصمیمی جسورانه بود، اما زبان طراحی New Edge به‌ خوبی با این خودرو جمع‌وجور هماهنگ شد.

فورد پوما بر پایه فیستا نسل چهار ساخته شد، اما در ابتدا با موتور اختصاصی 1.7 لیتری عرضه شد. این خودرو به‌ عنوان یک خودرو راننده‌محور، تقریبا همه ویژگی‌های لازم را داشت و طراحی آن نیز بسیار موفق بود. Puma هم ظاهری خاص داشت و هم حس خاص بودن را منتقل می‌کرد، در حالی که همچنان مقرون‌به‌صرفه و کاربردی بود و حتی چهار صندلی قابل استفاده ارائه می‌داد. موفقیت طراحی آن را می‌توان از این فهمید که هنوز هم ظاهرش مدرن و جذاب به نظر می‌رسد.

فورد فوکوس MK1

وقتی نسل کاملا جدید فورد فوکوس در سال 1998 در برابر رقبایی مثل هوندا سیویک، واکسهال آسترا و فولکس‌ واگن گلف قرار گرفت، این هاچ‌بک کوچک فورد باعث شد رقبا قدیمی به نظر برسند. این همان نقطه اوج زبان طراحی New Edge بود که فورد سال‌ها در حال توسعه آن بود و نتیجه‌ای درخشان به همراه داشت.

طراحی تیز و دقیق فوکوس حتی نسخه پایه را نیز جذاب می‌کرد و تمام مدل‌های نسل اول آن دارای جزئیات هوشمندانه‌ای بودند که از جمله می‌توان به چراغ‌های عقب برجسته اشاره کرد که برای محافظت در برابر ضربه‌های آرام طراحی شده بودند. از دیگر ایده‌های جالب می‌توان به قفل کاپوت مخفی‌ شونده پشت نشان فورد اشاره کرد که با کلید سوئیچ باز می‌شد و امنیت بیشتری فراهم می‌کرد. در داخل کابین نیز همان زبان طراحی زاویه‌دار در داشبورد و پنل درها ادامه یافته بود.

فورد جی تی 2003

بازآفرینی یک طراحی افسانه‌ای همیشه ریسک بالایی دارد، اما فورد در سال 2003 با معرفی GT این کار را به‌ کمال مطلوب رساند. این خودرو به مناسبت صدمین سالگرد فورد ساخته شد. این مدل به‌ وضوح نسخه‌ای مدرن از GT40 چهار دهه قبل بود، اما در عین حال مشکلاتی مانند ورود و خروج دشوار و فضای محدود کابین را برطرف کرده بود؛ بنابراین، سوپراسپرتی بود که در صورت توان مالی، می‌توانست برای راننده‌ها جذاب باشد.

طراحی GT بر عهده کامیلو پاردو و تحت هدایت J Mays بود و موفقیت آن به حدی بود که تشخیص این موضوع دشوار است که خودرو حدود چهار اینچ بلندتر از GT40 با ارتفاع بسیار پایین 40 اینچی است. تردیدها درباره این سوپراسپرت بزرگ‌تر و با طراحی رترو زمانی از بین رفت که تا پایان تولید در سال 2006، 4038 دستگاه از آن به فروش رسید.

بیشتر بخوانید

فورد F-150 SVT رپتور

تیم خودروهای ویژه فورد (SVT) برای طراحی رپتور از کامیون‌های مسابقه‌ای صحرایی الهام گرفت. این الهام تنها به بخش فنی محدود نبود، به‌ طوری‌ که F-150 رپتور مدل 2009 حتی در حالت توقف در یک خیابان شهری نیز ظاهری داشت که گویی آماده رقابت در تپه‌های بلند است.

میزان تغییرات اعمال شده توسط SVT به حدی بود که رپتور فقط کابین و چراغ‌های جلوی مدل استاندارد را حفظ کرده است. در باقی بخش‌ها، از عرض بیشتر محور و چرخ‌های بسیار بزرگ گرفته تا گلگیرهای اختصاصی و طراحی متفاوت داشبورد، رپتور عملا یک خودرو مستقل به شمار می‌رود. این خودرو در ابتدا فقط به صورت دو در عرضه شد، اما در سال 2011 با توجه به تقاضای مشتریان، نسخه چهار در نیز اضافه شد و در ادامه دو نسل جدیدتر از رپتور نیز معرفی شدند.

فورد فلکس

پتر هاربوری فقید با همان نگاه دقیق همیشگی خود، هنگام طراحی کانسپت فورد فلکس برای نمایشگاه خودرو شیکاگو 2005، یک طراحی هوشمندانه ارائه داد. این خودرو ترکیبی از MPV، استیشن و شاسی بلند بود، اما در نهایت به مدلی کاملا مستقل تبدیل شد که در سال 2009 وارد خط تولید گشت.

سادگی ظاهری Flex در واقع نشان‌ دهنده پیچیدگی طراحی آن است. استفاده از خطوط صاف باعث شده کابین بیشترین فضا و بهترین دید را ارائه دهد، در حالی که ابعاد واقعی خودرو کمتر به چشم می‌آید. سقف شناور به لطف ستون‌های مشکی‌ رنگ شکل گرفته و در طراحی آن نیز اشاره‌هایی به استیشن‌های چوبی دهه 1930 دیده می‌شود.

فورد موستانگ 2014

اهمیت موستانگ برای فورد به‌ حدی است که در این فهرست سه بار به آن اشاره شده و هر نسل آن تفاوت‌های زیادی با دیگری دارد، حتی اگر نسل ششم با طراحی رترو به مدل اصلی 1964 اشاره داشته باشد.

فورد نخستین بار در نسل پنجم سال 2005 سراغ طراحی رترو رفت، اما این نسل بود که در نهایت به بهترین توازن طراحی رسید و این همان مدلی است که اواخر 2013 معرفی شد. تأثیر موستانگ پایه هم در بیرون و هم در داخل کاملا دیده می‌شود، اما همچنان حس مدرن خود را حفظ کرده است. یکی از تغییرات مهم این نسل، عرضه نسخه فرمان راست برای اولین بار در تاریخ موستانگ بود که باعث شد این خودرو در بازارهایی مثل استرالیا، ژاپن و بریتانیا طرفداران جدیدی پیدا کند.

بیشتر بخوانید

فورد جی تی 2015

دنبال کردن موفقیت فورد GT کار ساده‌ای نبود، اما فورد با نسل دوم آن که در نمایشگاه دیترویت 2015 معرفی شد، این چالش را به‌ خوبی پشت سر گذاشت. این مدل از یک موتور 3.5 لیتری V6 توئین‌ توربو بهره می‌برد، اما توجه اصلی را طراحی خیره‌ کننده و بسیار کم‌ ارتفاع آن به خود جلب می‌کرد. این طراحی‌ تحت هدایت کریس اسونسون، طراح فورد Ka، شکل گرفته بود. یکی از شاخص‌ترین ویژگی‌های آیرودینامیکی این خودرو، ساختاری در بخش عقب بود که هم به زیبایی و هم به پایداری آیرودینامیکی آن کمک می‌کرد.

فورد فوکوس RS

سه نسل از فورد RS عرضه شده، اما نسل سوم که در سال 2016 معرفی شد بیشترین توجه را به خود جلب می‌کند. نسل اول RS در سال 2002 از نظر ظاهری بسیار ساده بود، در حالی که نسل دوم شاید بیش از حد به سمت طراحی تهاجمی رفته بود. به همین دلیل، نسل 2016 را می‌توان نقطه تعادل این خانواده دانست.

در نگاه اول، تفاوت زیادی میان این RS و نسخه‌های معمولی دیده نمی‌شود، اما با دقت بیشتر، تغییرات متعددی آشکار می‌شود. جلوپنجره بزرگ برای تأمین هوای مورد نیاز موتور 345 اسب بخاری طراحی شده و اسپلیتر جلو نقش مهمی در مدیریت آیرودینامیک دارد. در عقب نیز دیفیوزر و اسپویلر بزرگ سقفی قرار گرفته‌اند که همگی کاملا کاربردی هستند. همین تمرکز بر عملکرد باعث شده این RS از نظر طراحی نیز بسیار جذاب و متعادل به نظر برسد.

فورد برانکو 2021

بازگشت برانکو پس از 25 سال وقفه تصمیمی جسورانه بود، اما فورد بار دیگر توانایی خود را در بازآفرینی خودروهای کلاسیک نشان داد. این نسل ششم، طراحی خود را از مدل اصلی دهه 1960 گرفته و در کنار آن از عناصر مدرن مثل چراغ‌های جدید و شیشه‌های یکپارچه استفاده کرده است.

نتیجه، خودرویی است که می‌توان فرآیند تکاملی آن را در طول زمان مشاهده کرد و جهشی ناگهانی از 25 سال قبل به مدل 2021 نیست. برانکو در نسخه‌های دو در و چهار در عرضه می‌شود و سقف آن قابل جدا شدن است تا به حالت کانورتیبل تبدیل شود. حتی درها نیز قابل حذف هستند تا حال‌وهوای رودستر کلاسیک اولیه را بازآفرینی کند.

بیشتر بخوانید