SRT دوج

معنی SRT در خودروهای مدرن دوج چیست؟

SRT دوج نامی پرآوازه در دنیای خودروهای عضلانی است که عملکرد بی‌نظیری را برای مدل‌های مختلف کرایسلر به ارمغان آورده، اما معنای دقیق و آینده آن شاید برای بسیاری سوال باشد.

شرکت دوج، همواره با تولید خودروهای عضلانی قدرتمند و پرهیجان شناخته شده است. در قلب این خودروها، نشان SRT قرار دارد که از گذشته تا به امروز، مرزهای عملکرد را جابجا کرده است. اما این نشان دقیقاً چه مفهومی دارد و با تغییر رویکرد دوج به سمت خودروهای برقی، چه سرنوشتی در انتظار آن است؟ در ادامه به بررسی تاریخچه و تحولات این برند عملکردی خواهیم پرداخت.

معنی SRT چیست؟

SRT مخفف Street Racing Technology (فناوری مسابقه‌ای خیابانی) و نام بخش عملکردی گروه کرایسلر است که مسئول ارتقاء مدل‌های عادی به خودروهایی با کارایی فوق‌العاده است. این بخش علاوه بر دوج، خودروهای جیپ، کرایسلر و رم را نیز اصلاح می‌کند. SRT مانند بخش‌های M-Performance ب‌ام‌و یا AMG مرسدس‌بنز، یک واحد تیونینگ داخلی است که بر ساخت خودروهای پرفورمنس تمرکز دارد.

SRT دوج

در سال‌های اخیر، دوج چارجر و چلنجر از بزرگ‌ترین پروژه‌های این بخش بوده‌اند. در حالی که مدل‌های پایه چارجر و چلنجر از موتور ۳.۶ لیتری کرایسلر پنتااستار V6 با حدود ۳۰۰ اسب‌بخار قدرت بهره می‌بردند، نسخه‌های SRT8 با موتور ۶.۴ لیتری HEMI V8، ابتدا ۴۷۰ اسب‌بخار و سپس با نام‌هایی مانند Scat Pack و ۳۹۲، قدرت را به ۴۸۵ اسب‌بخار رساندند. در سال ۲۰۱۵، معرفی هلکت با موتور سوپرشارژ ۶.۲ لیتری HEMI V8 و قدرت ۷۰۷ اسب‌بخار و ۸۸۱ نیوتن‌متر گشتاور، دنیای خودروهای عضلانی را متحول کرد و حتی از برخی سوپراسپرت‌های گران‌قیمت نیز پیشی گرفت. این رویکرد برای دوج دورانگو نیز تکرار شد و نسخه SRT392 و هلکت آن همچنان در بازار موجود است. برخلاف ب‌ام‌و و مرسدس که نشان‌های M و AMG را بر روی مدل‌های غیرپرفورمنس نیز قرار می‌دهند، نشان SRT همواره فقط برای جدی‌ترین خودروهای عملکردی دوج رزرو شده است.

تاریخچه برند SRT: از وایپر تا نئون

ریشه‌های SRT به سال ۱۹۸۹ و توسعه دوج وایپر بازمی‌گردد؛ تیمی که مسئول این پروژه بود، «تیم وایپر» نام داشت. کرایسلر نیز برای مدل پلیموت پرالر تیم مشابهی به نام «تیم پرالر» تشکیل داد. این دو بخش بعدها در «مهندسی خودروهای ویژه» (Special Vehicle Engineering یا SVE) ادغام شدند.

SRT دوج

اولین خودروی جاده‌ای این تیم با نام SRT، دوج نئون SRT4 بود. این خودرو با موتور ۲.۴ لیتری چهار سیلندر خطی توربوشارژ، ۲۳۰ اسب‌بخار قدرت و ۳۳۹ نیوتن‌متر گشتاور تولید می‌کرد که برای یک خودروی کوچک، عملکردی بسیار بالا بود و به راحتی از رقبایی مانند فولکس‌واگن گلف GTI پیشی می‌گرفت. پس از نئون SRT4، مدل‌های دیگری نیز با نشان SRT و عددی که نشان‌دهنده تعداد سیلندرهای موتور بود، عرضه شدند. از جمله موفق‌ترین خطوط تولید SRT، خودروهای بر پایه پلتفرم کرایسلر LX بودند که شامل نسخه‌های SRT8 از کرایسلر ۳۰۰، دوج چلنجر، چارجر و مگنوم می‌شدند. پرچم‌دار این برنامه دوج وایپر بود که با نام SRT10 و موتور عظیم ۸.۴ لیتری V10 تنفس طبیعی، ۶۰۰ اسب‌بخار قدرت و ۷۵۹ نیوتن‌متر گشتاور تولید می‌کرد و توانست با سوپراسپرت‌های خارجی رقابت کند. این موتور حتی در وانت رم نیز استفاده شد تا دوج رم SRT10 را به وجود آورد.

قدرت بی‌نظیر: مدل‌های هلکت و دیمن

پس از بحران اقتصادی سال ۲۰۰۸، دامنه محصولات SRT به چلنجر، چارجر و وایپر محدود شد. متأسفانه، وایپر پرچم‌دار در سال ۲۰۱۷ به دلیل کاهش فروش از خط تولید خارج شد، اما دوج با عرضه نسخه قدرتمند وایپر ACR در سال‌های ۲۰۱۶ و ۲۰۱۷، خداحافظی باشکوهی با آن کرد. در سال ۲۰۱۸، دوج دورانگو SRT معرفی شد که بعداً در سال ۲۰۲۱ با موتور هلکت نیز عرضه شد.

SRT دوج

تیم SRT در توسعه چلنجر و چارجر هلکت، از تمام محدودیت‌های عملکردی فراتر رفت. در سال ۲۰۱۸، دوج مدل دیمن (Demon) را عرضه کرد که از موتور هلکت ارتقاء یافته با سوپرشارژر ۲.۷ لیتری بهره می‌برد و قدرتی معادل ۸۰۸ اسب‌بخار (و ۸۴۰ اسب‌بخار با سوخت ۱۰۰ اکتان) تولید می‌کرد. این خودرو فقط در سال ۲۰۱۸ تولید شد و جای خود را به چلنجر هلکت رِدآی (Hellcat Redeye) با ۷۹۷ اسب‌بخار داد. نهایی‌ترین و هیجان‌انگیزترین نسخه چلنجر، دیمن ۱۷۰ بود که در سال ۲۰۲۳ با قدرت ۱۰۲۵ اسب‌بخار و ۱۲۸۱ نیوتن‌متر گشتاور معرفی شد. این ارقام قدرت به آن اجازه می‌دهد تا در ۱.۶۶ ثانیه به سرعت ۱۰۰ کیلومتر بر ساعت برسد و مسافت ۴۰۰ متر را در کمتر از ۹ ثانیه طی کند. تنها ۳۰۰۰ دستگاه برای بازار آمریکا و ۳۰۰ دستگاه برای کانادا از این مدل تولید شد که نشان‌دهنده یک خداحافظی بی‌نظیر برای این پلتفرم است.

بیشتر بخوانید

چرا دوج از موتورهای V8 SRT فاصله گرفت؟

یکی از دلایل اصلی ابهام درباره آینده نشان SRT، تشدید قوانین جهانی آلایندگی و تغییر تقاضای بازار است. موتورهای V8 سوپرشارژ که نماد SRT، به‌ویژه هلکت، بودند، در دنیای کنونی که به سمت کاهش آلایندگی و برقی‌سازی پیش می‌رود، توجیه‌پذیری خود را از دست داده‌اند. گروه خودروسازی استلانتیس، به‌عنوان مالک دوج، به سمت خودروهای عضلانی الکتریکی حرکت کرده است.

SRT دوج

به همین دلیل، دوج موتورهای نمادین ۶.۲ لیتری HEMI V8 خود را از استراتژی بلندمدت حذف کرده و به راه‌حل‌های جدیدی مانند موتور شش سیلندر خطی توئین‌توربو هوریکن و پیشرانه‌های تمام‌برقی روی آورده است. اگرچه این پیشرانه‌ها ممکن است فاقد همان حس و حال خام یک V8 باشند، اما عملکردی قابل مقایسه (و در برخی موارد برتر) با کارایی و رعایت مقررات آلایندگی بسیار بهتر ارائه می‌دهند. این تغییر نشان‌دهنده تحول در نحوه ارائه عملکرد توسط دوج است و می‌تواند معنای نشان SRT را در سال‌های آینده بازتعریف کند.

آینده SRT در عصر برقی‌سازی

مدل جدید دوج چارجر سیکس‌پک با موتور ۳.۰ لیتری شش سیلندر خطی توئین‌توربو، ۵۵۰ اسب‌بخار قدرت و ۷۲۰ نیوتن‌متر گشتاور تولید می‌کند. جدیدترین دوج چارجر هم به صورت تمام‌برقی (EV) و هم با موتور شش سیلندر خطی هوریکن عرضه می‌شود. این تصمیم به دلیل فاصله گرفتن از هویت سنتی مدل، مورد انتقاد قرار گرفته است. چارجر جدید هم در نسخه چهار درب و هم دو درب موجود است و همچنان عملکرد بالایی دارد.

SRT دوج

با وجود عملکرد قابل احترام چارجر سیکس‌پک بنزینی، علاقه‌مندان به خودروهای عضلانی سنتی هنوز به طور کامل آن را نپذیرفته‌اند. درخواست‌های زیادی برای بازگشت چارجر به دوران شکوه موتورهای V8 آن وجود دارد، اما دوج هنوز هیچ اظهارنظری در این باره و بازگشت نشان SRT به خودروهای عضلانی خود نکرده است. در حال حاضر، قیمت مدل‌های SRT بسته به نوع خودرو متغیر است. ارزان‌ترین مدل‌ها، کالیبر و نئون هستند که بین ۱۰٬۰۰۰ تا ۲۰٬۰۰۰ دلار قیمت دارند.

در مقابل، مدل‌های SRT8 چلنجر و چارجر بین ۲۰٬۰۰۰ تا ۳۰٬۰۰۰ دلار معامله می‌شوند و نسخه‌های هلکت از ۳۰٬۰۰۰ دلار شروع شده و تا ۷۰٬۰۰۰ دلار برای مدل‌های جدیدتر یا نسخه‌های مجهز به Scat Pack می‌رسند. دوج چلنجر دیمن با قیمت ۱۰۰٬۰۰۰ تا ۱۵۰٬۰۰۰ دلار و دیمن ۱۷۰ با قیمت ۱۵۰٬۰۰۰ تا ۲۰۰٬۰۰۰ دلار، ارزش زیادی پیدا کرده‌اند. قیمت وایپر نیز بسیار متغیر است؛ مدل‌های SRT10 نسل سوم (۲۰۰۳-۲۰۱۰) حدود ۴۰٬۰۰۰ تا ۶۰٬۰۰۰ دلار قیمت دارند، در حالی که نسل آخر (۲۰۱۳-۲۰۱۷) گران‌تر است. نسخه ACR وایپر (۲۰۱۶-۲۰۱۷) حتی به قیمت ۵۶۶٬۰۰۰ دلار در یک حراجی فروخته شد که نشان از ارزش کلکسیونی بالای آن دارد.

0 دیدگاه
بازخورد درون خطی
مشاهده همه نظرات