گجت نیوز آخرین اخبار تکنولوژی، علم و خودرو 
وویجر ۱، فضاپیمای افسانهای ناسا که دهههاست در حال سفر در اعماق فضاست، به زودی به نقطه عطف تاریخی رسیدن به مسافت ۱ روز نوری از زمین دست خواهد یافت.
فضاپیمای وویجر ۱ (Voyager 1)، نخستین ساخته دست بشر که موفق به ورود به فضای بین ستارهای شده است، پس از نزدیک به ۵۰ سال سفر با سرعت ۶۱,۱۰۰ کیلومتر بر ساعت، در آستانه ثبت رکوردی بیسابقه قرار دارد. ناسا پیشبینی میکند این فضاپیما در تاریخ ۱۸ نوامبر ۲۰۲۶ (۲۷ آبان ۱۴۰۵) ساعت ۰۲:۱۶ بامداد به وقت اقیانوس آرام، به فاصله ۲۵.۹ میلیارد کیلومتری از سیاره مادری خود برسد که برابر با مسافتی است که نور در یک روز طی میکند. این دستاورد به لیست بلندبالای «اولینها» برای مأموریت وویجر ۱ اضافه خواهد شد.
اهمیت عبور از مرز یک روز نوری
این رکورد جدید برای وویجر ۱ تنها یک افتخار نیست؛ بلکه به طور مستقیم بر نحوه ارتباط دانشمندان با این کاوشگر فضایی تأثیر میگذارد. هرچه فضاپیما دورتر میشود، زمان تأخیر در ارسال فرمانها و دریافت پاسخها افزایش مییابد. وویجر ۱ و وویجر ۲ تنها فضاپیماهایی هستند که تا به امروز موفق به فعالیت در خارج از هلیوسفر شدهاند؛ حباب محافظی از ذرات و میدانهای مغناطیسی که توسط خورشید ایجاد میشود. درک این تأخیرها و مدیریت ارتباط در فواصل دورتر، از چالشهای اصلی این مأموریت است.
تاریخچه و آینده ماموریت وویجر ۱
ماموریت اصلی وویجر ۱ که در سال ۱۹۷۷ پرتاب شد، تنها شامل گذر از کنار سیارات مشتری (در سال ۱۹۷۹) و زحل (در سال ۱۹۸۰) بود. با این حال، این فضاپیما به سفر خود ادامه داد و اطلاعات ارزشمندی را از فضای دوردست به زمین ارسال کرده است. امروزه، این فضاپیمای مجهز به پلوتونیوم، با مشکل کاهش تدریجی انرژی مواجه است.
- پایان قریبالوقوع وویجر ۱: فضاپیمایی که بیصدا به سفر ابدی خود ادامه میدهد
- ناسا چگونه توانست فضاپیمای وویجر 1 را از فاصله ۲۴ میلیارد کیلومتری تعمیر کند؟
- فضاپیمای وویجر ۱ پیامهای عجیب و غریبی بهزمین میفرستد
ناسا در سالهای اخیر برای افزایش طول عمر آن، ابزارهای مختلفی را خاموش کرده است و تخمین میزند وویجر ۱ تا اوایل دهه ۲۰۳۰ قادر به برقراری ارتباط با زمین باشد. حتی پس از قطع ارتباط، سفر آن به پایان نمیرسد. هر دو فضاپیمای وویجر ۱ و ۲ حامل دیسک طلایی (Golden Record) هستند؛ دیسکهای مسی با روکش طلا که اطلاعاتی درباره حیات و فرهنگ زمینی، شامل صداها، تصاویر و موسیقی، را در خود جای دادهاند، به این امید که روزی توسط تمدنی بیگانه کشف شوند.