گجت نیوز آخرین اخبار تکنولوژی، علم و خودرو 
رزمناو هستهای غولپیکر ادميرال ناخیموف روسیه پس از ۲۷ سال و با هزینهای ۵ میلیارد دلاری، به ناوگان این کشور بازگشت تا در کانون توجه تحلیلگران قرار گیرد.
بازگشت ناخیموف به خدمت، رویدادی مهم برای نیروی دریایی روسیه است. این کشتی جنگی هستهای با تسلیحات خیرهکننده، از جمله موشکهای مافوق صوت زارکون، قرار است قدرتمندترین شناور سطحی جهان باشد. اما در پس این بازگشت پرزرقوبرق، ضعفهای عمیق و تناقضاتی در استراتژی دریایی مسکو نهفته است.
بازسازی ۲۷ ساله و هزینههای گزاف ادميرال ناخیموف
ادميرال ناخیموف (Kalinin سابق) در سال ۱۹۸۸ به ناوگان شوروی پیوست و از سال ۱۹۹۷ وارد کارخانه کشتیسازی سِوماش شد. کار نوسازی جدی از سال ۲۰۱۳ آغاز گشت، اما بازگشت به خدمت که برای سال ۲۰۱۸ برنامهریزی شده بود، بیش از یک دهه به تعویق افتاد. این بازسازی در مجموع ۲۷ سال به طول انجامید. هزینههای پروژه از ۶۶۷ میلیون دلار در سال ۲۰۱۳ به حدود ۵ میلیارد دلار افزایش یافت و سهم بزرگی از بودجه دریایی روسیه را به خود اختصاص داد. راکتورهای هستهای KN-3 آن در اواخر دسامبر ۲۰۲۴ و اوایل فوریه ۲۰۲۵ راهاندازی شدند و رزمناو در ۱ ژوئن ۲۰۲۶ (۱۱ خرداد ۱۴۰۵) برای آزمایشهای نهایی دریایی حرکت کرد.
تسلیحات و مأموریت: قدرت خیرهکننده روی کاغذ
با حذف سیستم رزمی شوروی، ناخیموف به ۸۰ سلول پرتاب عمودی مجهز شد. این سلولها قادر به شلیک موشکهای کروز کالیبر (Kalibr)، ضدکشتی پی-۸۰۰ اونیکس (P-800 Oniks)، ضدزیردریایی اوتوِت (Otvet) و مافوق صوت ۳اِم۲۲ زارکون (3M22 Zircon) هستند.
همچنین سیستمهای دفاع هوایی اس-۴۰۰ و شش سیستم پانتسیر-ام (Pantsir-M) بر روی آن نصب شدهاند که مهمات دفاع هوایی آن را فراتر از بسیاری از شناورهای غربی میکند. این رزمناو ۲۸٬۰۰۰ تنی با ۲۵۰ متر طول، پرچمدار ناوگان شمالی روسیه خواهد بود و مأموریت اصلی آن حفاظت از زیردریاییهای موشک بالستیک این کشور در قطب شمال است. ناخیموف جایگزین پیوتر ولیکی (Pyotr Velikiy) میشود، بدون اینکه به افزایش کلی نیروی رزمناو روسیه منجر شود.
- وحشت بزرگ نیروی دریایی آمریکا؛ آتشسوزی پیاپی در ناوگان جنگی
- ژاپن چگونه بزرگترین ناوهای جنگی تاریخ را از دید آمریکا پنهان کرد؟
- ناوشکن جدید نیروی دریایی کره شمالی میتواند با کشتیهای کلاس بورک آمریکا رقابت کند
موشک زارکون و چالش یافتن هدف
موشک زارکون که با سرعت ۹ ماخ و برد ۱۰۰۰ کیلومتر تبلیغ شده، در عمل در اوکراین سرعت ۵٫۵ ماخ و در فاز پایانی ۴٫۵ ماخ از خود نشان داد و ۴۱ درصد از آن توسط سامانههای پاتریوت (Patriot) اوکراین سرنگون شدند. تحلیلها نشان میدهد برد واقعی آن بین ۵۰۰ تا ۷۵۰ کیلومتر است و آن را یک سلاح شکستناپذیر نمیدانند. مشکل اصلی دیگر، توانایی روسیه در یافتن هدف در فواصل طولانی است.
حسگرهای ساحلی محدود هستند و ماهوارههای اطلاعات الکترونیکی لیانا (Liana) نیز تنها تا حدی میتوانند به شناسایی و ردیابی اهداف متحرک دریایی کمک کنند. این بدان معناست که برد موشکهای ناخیموف در برابر کشتیها بیشتر تئوری است. به همین دلیل، دکترین دریایی روسیه بر حمله به اهداف ثابت در خشکی تأکید بیشتری دارد.
آسیبپذیری و افول ناوگان روسیه
بازگشت ادميرال ناخیموف در حالی است که نیروی دریایی روسیه درسهای تلخی از آسیبپذیری کشتیهای بزرگ آموخته است. در آوریل ۲۰۲۲ (فروردین ۱۴۰۱)، رزمناو مسکوا (Moskva)، گل سرسبد ناوگان دریای سیاه، با موشکهای نپتون (Neptune) اوکراین غرق شد و اوکراین با پهپادها و موشکهای ارزانقیمت، تقریباً یک سوم از شناورهای رزمی اصلی ناوگان دریای سیاه را آسیب رسانده یا نابود کرده است.
این تجربیات نشان میدهد که تمرکز قدرت تهاجمی در یک کشتی بزرگ مانند ناخیموف، آن را به هدفی آسیبپذیر تبدیل میکند، چرا که زره آن در برابر موشکهای مدرن و پهپادهای انفجاری تفاوت چندانی با مسکوا ندارد. تحریمها، قدیمی بودن کارخانههای کشتیسازی و مشکلات ناو هواپیمابر ادميرال کوزنتسوف (Admiral Kuznetsov) نیز توانایی روسیه را برای ساخت جایگزین یا گسترش ناوگانش محدود کرده است.