ناسا در یک ماموریت جاهطلبانه، قصد داشت کپسول فضایی ناسا موسوم به جنسیس را با کمک خلبانان بدلکار هالیوودی و قلابی غولپیکر در آسمان شکار کند، اما اشتباهی مهندسی که به ظاهر کوچک بود، همه برنامهها را به هم ریخت و به سقوط فضاپیما منجر شد.
هدف مأموریت و ایده خلاقانه صید در آسمان
مأموریت جنسیس (Genesis) در سال ۲۰۰۱ با هدف جمعآوری ذرات بادهای خورشیدی (حدود ۴۰۰ کوادریلیون اتم) برای شناخت ترکیب شیمیایی اولیه منظومه شمسی آغاز شد. از آنجا که این نمونهها فوقالعاده حساس بودند و ضربه فرود عادی میتوانست آنها را نابود کند، ناسا نقشه بیسابقهای کشید: صید کپسول در میان زمین و آسمان با استفاده از یک قلاب بزرگ متصل به بالگرد و با هدایت خلبانان بدلکار هالیوود.
سقوط فاجعهبار در صحرا
در ۸ سپتامبر ۲۰۰۴، پس از سه سال نمونهبرداری موفق در فضا، کپسول وارد جو زمین شد. اما به دلیل باز نشدن چترهای نجات، کپسول با سرعت ۳۱۱ کیلومتر بر ساعت به صحرای یوتا برخورد کرد، متلاشی شد و صفحات حساس حاوی نمونهها بهشدت آسیب دیدند.
اشتباه مهندسی کوچک اما مهلک
تحقیقات نشان داد علت باز نشدن چترها، نصب برعکس چهار سنسور گرانشی (تشخیصدهنده ورود به جو) بوده است. این خطای طراحی ساده از شرکت سازنده (لاکهید مارتین) نشأت گرفته بود و به دلیل ساخت دقیقاً مطابق نقشههای اشتباه، در هیچیک از بازرسیها شناسایی نشده بود.
نجات نمونهها و موفقیت علمی بزرگ
با وجود فاجعه رخداده، دانشمندان تسلیم نشدند. آنها قطعات خردشده صفحات را از میان گلولای جمعآوری کردند و با ابداع روشهای نوین پاکسازی، موفق به استخراج اتمهای خورشیدی شدند.
در سال ۲۰۱۱، نتایج این تحقیق در مجله ساینس منتشر شد. این دادهها ثابت کردند که ترکیب ایزوتوپی اکسیژن و نیتروژن خورشید با زمین و سایر سیارات تفاوت دارد؛ کشف مهمی که نشان داد سیارات صرفاً نسخههای شیمیایی کوچکی از خورشید نیستند و فرآیندهای دیگری در شکلگیری آنها نقش داشته است.
گجت نیوز آخرین اخبار تکنولوژی، علم و خودرو 


