سریع‌ترین تراکتور جهان

معرفی Fastrac Two؛ سریع‌ترین تراکتور جهان با سرعت ۲۴۷ کیلومتر بر ساعت!

نسخه ارتقایافته Fastrac Two، سنت‌شکنی بزرگی در صنعت ماشین‌آلات کشاورزی رقم زد و موفق شد با ثبت سرعت ۲۴۷ کیلومتر بر ساعت، عنوان سریع‌ترین تراکتور جهان را به نام خود ثبت کند.

تصور عمومی از تراکتورها همواره ماشین‌آلاتی حجیم، کُند و مختص عملیات‌های کشاورزی در اراضی هموار بوده است، اما کمپانی بریتانیایی JCB کلیشه‌های حاکم بر این صنعت را با مهندسی ساختارشکنانه دگرگون کرد. این غول صنعتی که به واسطه ماشین‌آلات عمرانی قدرتمند در اروپا شهرت دارد، تراکتور Fastrac Two را به عنوان نمادی از توانمندی‌های نوین معرفی نمود که عملکردی شبیه به خودروهای مسابقات درگ را به نمایش می‌گذارد.

طبق آخرین اخبار خودرو، مهندسان این شرکت با ترکیب آیرودینامیک دقیق و تقویت‌های فنی پیشرفته، موفق شدند مرزهای سرعت را در این دسته از وسایل نقلیه جابه‌جا کرده و به رکورد خیره‌کننده ۲۴۷ کیلومتر بر ساعت دست یابند. این دستاورد در اکتبر سال ۲۰۱۹ به صورت رسمی در کتاب رکوردهای گینس به ثبت رسید تا Fastrac Two با عبور از تمام استانداردهای موجود، به عنوان سریع‌ترین تراکتور جهان شناخته شود.

فهرست مطالب

داستان توسعه سریع‌ترین تراکتور جهان توسط JCB

دنیای ماشین‌آلات کشاورزی و به‌ویژه تراکتورها، همواره در ذهن مخاطب با مفاهیمی نظیر قدرت کششی بالا، وزن سنگین، ساختار خشن و سرعتی پایین و آرام پیوند خورده است؛ ماشین‌هایی که وظیفه‌ شخم‌زنی، کاشت و برداشت دارند و نه خودنمایی در مسیرهای مسابقه‌ای. اما کمپانی بریتانیایی JCB که شهرت جهانی خود را مدیون طراحی و تولید بیل‌های مکانیکی و تجهیزات عمرانی زردرنگ و مستحکم است، روزی تصمیم گرفت تا تمام ذهنیت‌های موجود درباره توانمندی‌های تراکتور را به چالش بکشد.

این پروژه بلندپروازانه که در نهایت به تولد تراکتور Fastrac Two انجامید، تلاشی برای عبور از مرزهای دانش مهندسی در حوزه ماشین‌آلات سنگین بود و نتیجه آن ثبت رکوردی بود که در نگاه اول بیشتر به دستاوردهای ابرخودروهای مسابقات درگ شباهت داشت تا تراکتوری که برای کار در مزرعه ساخته شده است. این تراکتور در اکتبر سال ۲۰۱۹ میلادی موفق شد نام خود را به عنوان سریع‌ترین تراکتور اصلاح‌شده جهان در کتاب رکوردهای گینس به ثبت برساند و به سرعت شگفت‌آور ۲۴۷.۵ کیلومتر بر ساعت دست یابد.

برای درک اهمیت این رکورد، باید گفت که گینس صرفاً بر مبنای ثبت حداکثر سرعت لحظه‌ای در یک مسیر کوتاه‌مدت رکورد را ثبت نمی‌کند و عواملی از جمله وزش باد موافق یا شیب‌های احتمالی مسیر را در نظر می‌گیرد و برای آن قوانین پیچیده‌ای را وضع کرده است. برای ثبت این رکورد، تراکتور باید مسیر مسابقه را دو بار و در دو جهت مخالف طی می‌کرد تا با محاسبه میانگین سرعت این دو عبور، تأثیرات جوی و زمینی به حداقل برسد.

JCB برای این آزمایش باند فرودگاه «الوینگتون» در نزدیکی شهر یورک انگلستان را برگزید؛ فرودگاهی با تاریخی نظامی که در دوران جنگ جهانی دوم نقشی استراتژیک برای نیروی هوایی سلطنتی بریتانیا ایفا می‌کرد و امروزه به لطف باند ۳.۱ کیلومتری‌ خود به مکانی ایده‌آل برای ثبت رکوردهای سرعت بدل شده است. در این مسیر پرچالش، تراکتور Fastrac Two میانگین سرعت ۲۱۷.۶ کیلومتر بر ساعت را برای مجموع دو عبور به ثبت رساند که عددی خیره‌کننده محسوب می‌شود.

مسئولیت هدایت این هیولای ۵ تنی بر عهده گای مارتین، چهره مشهور بریتانیایی قرار داشت. او یک موتورسوار حرفه‌ای مسابقات جاده‌ای، مکانیکی خبره در حوزه کامیون‌های سنگین و مجری کارکشته برنامه‌های تلویزیونی بریتانیاست. جالب است بدانید که مسیر دستیابی به این موفقیت بزرگ، مسیری پرفراز و نشیب بود و تیم JCB نخستین تلاش رسمی خود را در ماه ژوئن همان سال انجام داد که در آن زمان موفق به ثبت سرعت ۱۶۶.۸ کیلومتر بر ساعت شد.

بیشتر بخوانید

مهندسی دگرگون‌ساز؛ از ماشین‌ کشاورزی تا هیولای سرعت

تولید سریع‌ترین تراکتور جهان مستلزم بازنگری در تمامی اجزای تشکیل‌دهنده یک تراکتور استاندارد بود، با این حال مهندسان تصمیم گرفتند به جای طراحی یک ماشین کاملاً جدید از صفر، از پتانسیل مدل تولیدی JCB Fastrac سری ۸۰۰۰ استفاده کنند. این مدل که در حال حاضر نیز در بازار ماشین‌آلات کشاورزی عرضه می‌شود، پایه اصلی پروژه بود و بیش از نیمی از قطعات آن در نسخه رکوردشکن حفظ شد.

در حالی که حداکثر سرعت نسخه استاندارد Fastrac 8000 به ۶۹ کیلومتر بر ساعت محدود شده است، نسخه Fastrac Two با تغییراتی گسترده، خود را به قلمرو سرعت‌های چند برابری رساند. نخستین و شاید بزرگ‌ترین چالش این پروژه، ماهیت آیرودینامیکی تراکتور بود. تراکتورها در اصل مانند مکعب‌های بزرگی هستند که ضریب درگ یا مقاومت هوای بسیار بالایی دارند و در سرعت‌های بالا با دیواره‌ای از هوای فشرده مواجه می‌شوند که مانع از شتاب‌گیری می‌شود.

برای رفع این موضوع JCB به سراغ شرکت «ویلیامز ادونسد انجینیرینگ» رفت که تخصص و تجربه آن‌ها در دنیای فرمول یک، نقطه عطفی برای این پروژه بود. راب اسمدلی، مهندس نام‌آشنای سابق تیم ویلیامز هدایت تیم توسعه آیرودینامیک را بر عهده گرفت.

همکاری آن‌ها منجر به اصلاحاتی شد که ضریب مقاومت هوای تراکتور را ۱۰ درصد نسبت به مدل استاندارد کاهش داد. شاید در دنیای خودروسازی ۱۰ درصد عدد کوچکی به نظر برسد، اما برای وسیله‌ای با ابعاد مستطیلی یک تراکتور، این کاهش ۱۰ درصدی مانند یک جهش بزرگ امکان شکافتن هوا و رسیدن به سرعت‌های بیش از ۲۰۰ کیلومتر بر ساعت را فراهم کرد.

همچنین بخوانید

مدیریت وزن و قدرت بی‌کران پیشرانه

وزن تراکتور، مانع دیگری بر سر راه این رکوردشکنی بود. نسخه استاندارد Fastrac بیش از ۸.۵ تن وزن دارد که برای شتاب‌گیری و مدیریت در پیچ‌ها و مسیر مستقیم دشوار است. تیم مهندسی JCB سراغ قطعات فولادی رفتند و بسیاری از آن‌ها را با قطعات ساخته شده از آلومینیوم سبک و فیبر کربن پیشرفته جایگزین کردند تا در عین حفظ استحکام ساختاری، وزن کل تراکتور را به حدود ۵ تن کاهش دهند.

قلب تپنده این تراکتور، یک موتور ۶ سیلندر دیزلی ۷.۲ لیتری از سری موتورهای قدرتمند Dieselmax شرکت JCB بود که در نسخه استاندارد نیز به گشتاور بالا شهرت دارد. اما در Fastrac Two، این موتور تحت تغییرات مکانیکی قرار گرفت تا خروجی قدرت آن به فراتر از ۱۰۰۰ اسب بخار افزایش یابد.

با توجه به جرم ۵ تنی که با سرعت ۲۴۷ کیلومتر بر ساعت در حال حرکت است، انرژی جنبشی ذخیره شده در وسیله به قدری بالاست که سیستم ترمز استاندارد را در کسری از ثانیه ذوب می‌کند. به همین منظور، مهندسان دیسک‌ها و لنت‌های ترمز را با متریالی مقاوم‌تر ارتقا دادند تا بتوانند فشار حرارتی تولید شده در هنگام ترمزگیری شدید را مدیریت کنند.

با این حال، جهت اطمینان صددرصدی از توقف ایمن، یک چتر نجات مسابقه‌ای در قسمت عقب تراکتور تعبیه شد تا به عنوان سیستم پشتیبان در صورت از کار افتادن ترمزهای اصلی، وارد عمل شود. هرچند با مهارت گای مارتین در کنترل وسیله و عملکرد صحیح دیسک‌های ترمز، هرگز نیازی به استفاده از این چتر نجات نشد.

بیشتر بخوانید

تجهیزات ایمنی خاص

یکی از ظریف‌ترین جنبه‌های این پروژه، طراحی رول‌کیج یا سازه محافظ کابین بود. در دنیای مسابقات اتومبیل‌رانی، رول‌کیج‌ها باید با استانداردهای سخت‌گیرانه فدراسیون بین‌المللی اتومبیل‌رانی (FIA) مطابقت داشته باشند تا در صورت واژگونی یا تصادف، جان راننده حفظ شود.

از آنجا که طراحی بدنه Fastrac Two و ابعاد خاص تراکتور با هیچ‌کدام از کلاس‌های استاندارد FIA همخوانی نداشت، مهندسان JCB در فرآیندی تعاملی با متخصصان FIA، طرحی اختصاصی را توسعه دادند که در نهایت پس از بررسی‌های فنی دقیق، موفق به دریافت تأییدیه و مجوز ویژه برای این رکوردشکنی شد.

پروژه تولید سریع‌ترین تراکتور جهان فراتر از یک رکوردشکنی ساده در دنیای ماشین‌آلات بود. این یک نمایش خیره‌کننده از پتانسیل‌های نهفته در مهندسی ماشین‌آلات سنگین بود که ثابت کرد با ترکیبی از آیرودینامیک علمی، مواد سبک‌وزن پیشرفته و موتورهای دیزلی بهینه‌سازی شده، می‌توان فراتر از انتظارات عمل کرد.

0 دیدگاه
بازخورد درون خطی
مشاهده همه نظرات