گجت نیوز آخرین اخبار تکنولوژی، علم و خودرو 
تلسکوپ فضایی جیمز وب به تازگی موفق به کشف یک مولکول ناشناخته با ویژگیهای غیرعادی در سطوح پلوتو و قمر تایتان زحل شده که دانشمندان را شگفتزده کرده است.
اگرچه پلوتو و تایتان، بزرگترین قمر زحل، از نظر محیطی بسیار متفاوت هستند، اما مشاهدات اخیر یک شباهت شیمیایی مرموز را آشکار کرده است. این کشف مهم توسط تلسکوپ فضایی جیمز وب انجام شده و نشان میدهد که شیمی یکسانی در هر دو دنیای یخی در حال وقوع است.
کشف سیگنالی مرموز در دو جهان متفاوت
مشاهدات تلسکوپ فضایی جیمز وب (JWST) یک سیگنال فروسرخ غیرقابل توضیح و یکسان را در سطوح قمر تایتان و سیاره کوتوله پلوتو نشان داده است. این ویژگی دقیقاً در طول موج فروسرخ یکسانی در هر دو جهان ظاهر میشود که نشاندهنده وجود ترکیبی ناشناخته است.
دکتر برونو بزارد، دانشمند سیارهشناسی در رصدخانه پاریس که رهبری این کشف را بر عهده داشت، میگوید: «این کشف بسیار مرموز است؛ ما نمیتوانیم بگوییم چیست.» این ویژگی جذب توسط دو ابزار مختلف جیمز وب، یعنی طیفنگار فروسرخ نزدیک (NIRSpec) و ابزار فروسرخ میانی (MIRI) شناسایی شد که احتمال خطای ابزاری را از بین میبرد و یافتن آن در دادههای پلوتو توسط همکار او نیز تأییدی بر این کشف بود.
- راز بزرگ پلوتو و تیتان؛ کشف مادهای که دانشمندان در هیچ کجای جهان ندیدهاند!
- عکس رنگی ناسا از سطح پلوتو، شما را مجذوب خود میکند
- خبر بد برای شکارچیان فضایی: حیات در تایتان احتمالا بسیار کوچک و کمجان است
- هلیکوپتر دراگون فلای؛ مأموریت ۳.۳ میلیارد دلاری ناسا برای کشف حیات در قمر زحل
ماهیت احتمالی و شواهد حضور مولکول ناشناخته
دکتر بزارد توضیح داد که این مولکول ناشناخته یک نشانگر زیستی نیست و احتمالاً بازتابی از شیمی پریبیوتیک است که بیش از ۴ میلیارد سال در محیط بدون اکسیژن تایتان فعالیت کرده است. یک احتمال قوی این است که این ترکیب به خانواده هیدروکربنها موسوم به آلنها تعلق داشته باشد، هرچند طیفهای کامل بسیاری از آنها هنوز در دسترس نیست. این سیگنال میتواند به یک مولکول شناختهشده با اثر طیفی تغییر یافته نیز مرتبط باشد، احتمالاً به دلیل ترکیب با دیگر یخهای سیارهای.
دانشمندان معتقدند این ترکیب از طریق واکنشهای فتوشیمیایی در اتمسفر شکل گرفته و سپس به صورت برف روی سطح میریزد. پلوتو و تایتان هر دو اتمسفری با غالبیت نیتروژن و متان دارند که در آن نور فرابنفش، مولکولها را تجزیه کرده و به ترکیبات آلی پیچیدهتر تبدیل میکند. شواهد متعددی این فرضیه را تأیید میکند؛ از جمله تضعیف سیگنال در لبه دیسک تایتان و نیز اتمسفر بسیار رقیق پلوتو. همچنین، عدم وجود این سیگنال در قمر گانیمد مشتری، که فاقد اتمسفر نیتروژن-متان است، نظریه ارتباط آن با این شیمی اتمسفری را تقویت میکند.
گامهای بعدی برای رمزگشایی از این راز
انتظار میرود در ماههای آینده با تحلیل مشاهدات جدید تلسکوپ فضایی جیمز وب، تصویر روشنتری از توزیع این سیگنال بر روی سطح تایتان به دست آید. این دادهها به تیم امکان میدهند تا نقشه حضور این مولکول را تهیه کرده و ارتباط آن را با ویژگیهای زمینشناختی خاصی مانند میدانهای وسیع تپههای شنی غنی از مواد آلی تایتان تعیین کنند. سرنخهای بیشتر ممکن است با مأموریت دراگونفلای (Dragonfly) ناسا فراهم شود؛ یک فضاپیمای رباتیک که قرار است در سال ۲۰۲۸ پرتاب شده و در اواسط دهه ۲۰۳۰ به تایتان برسد. اگرچه دراگونفلای طیفسنج فروسرخ حمل نمیکند، اما طیفسنج جرمی آن میتواند مولکولهای آلی را در مناطق مختلف بررسی کرده و فهرستی از ترکیبات احتمالی را برای آزمایش در آزمایشگاههای زمینی ارائه دهد.