قمر فراخورشیدی

نخستین قمر فراخورشیدی احتمالی کشف شد؛ ماه غول‌پیکر در منظومه‌ای دوردست

کشف یک نامزد جدید برای قمر فراخورشیدی غول‌پیکر، ستاره‌شناسان را به شناسایی اولین ماهواره طبیعی خارج از منظومه شمسی بسیار نزدیک‌تر کرده است.

اخترشناسان با بهره‌گیری از تلسکوپ بسیار بزرگ (VLT) رصدخانه جنوبی اروپا در شیلی، شواهد محکمی از وجود یک جرم عظیم ماه-مانند در منظومه CD-35 2722 به‌دست آورده‌اند. این یافته می‌تواند به نخستین ماهواره فراخورشیدی با تأیید بالا بدل شود، هرچند ابعاد آن تعریف سنتی «ماه» را به چالش می‌کشد. کشف این اجرام دوردست، دید ما را نسبت به تنوع سیارات فراخورشیدی و ساختار منظومه‌های دیگر گسترش می‌دهد.

قمر فراخورشیدی غول‌پیکر در منظومه‌ای متفاوت

منظومه CD-35 2722 با ستاره‌ای جوان که حدود نصف جرم خورشید را دارد، به‌طور قابل‌توجهی از منظومه شمسی ما متمایز است. جرم CD-35 2722 B که یک کوتوله قهوه‌ای با تقریباً ۳۷ برابر جرم مشتری است، به دور این ستاره می‌چرخد. اکنون، جرم جدید کشف‌شده به دور این کوتوله قهوه‌ای در حال چرخش است.

قمر فراخورشیدی

محققان حداقل جرمی معادل ۰٫۹ برابر جرم مشتری و دوره مداری حدود ۱۷۰ روز را برای این ماهواره تخمین زده‌اند. این ابعاد عظیم و ماهیت میزبان (یک کوتوله قهوه‌ای که بین بزرگ‌ترین سیارات و کوچک‌ترین ستارگان قرار دارد)، سبب شده تا اصطلاح «ماهواره فراخورشیدی» برای آن مناسب‌تر باشد؛ چراکه تعریف رسمی و پذیرفته‌شده‌ای برای قمر فراخورشیدی هنوز وجود ندارد.

بیشتر بخوانید

روش نوین رصد برای شناسایی ماهواره‌های دوردست

تیم پژوهشی این جرم را با استفاده از اندازه‌گیری‌های سرعت شعاعی و ابزار +CRIRES در تلسکوپ VLT شناسایی کرده است. این تکنیک، که با رصد لرزش‌های گرانشی کوچک ناشی از یک جرم مداری نامرئی عمل می‌کند، در گذشته برای کشف اولین سیارات فراخورشیدی به کار رفته بود، اما این بار مستقیماً روی یک کوتوله قهوه‌ای اجرا شد.

قمر فراخورشیدی

اخترشناسان معتقدند با بهبود ابزارهای رصدی، در آینده می‌توان همین روش را برای کشف ماهواره‌های کوچک‌تر و میزبان‌های کم‌جرم‌تر نیز به‌کار برد. تلسکوپ بسیار بزرگ ۳۹ متری آینده رصدخانه جنوبی اروپا (ESO) نیز این جست‌وجو را به‌طور چشمگیری توسعه خواهد داد.

0 دیدگاه
بازخورد درون خطی
مشاهده همه نظرات