گجت نیوز آخرین اخبار تکنولوژی، علم و خودرو 
تماشای تلویزیون بیش از حد در میانسالی ممکن است به سلامت مغز مردان آسیب بزند؛ یافتهای که بر اساس یک تحقیق ۲۴ ساله منتشر شده است و سوالاتی جدی درباره تاثیر فعالیتهای بیتحرک بر تواناییهای شناختی مطرح میکند.
دهها سال است که بزرگترها درباره «جعبه جادو» و مضرات آن بر ذهن کودکان هشدار میدهند. حالا یک مطالعه طولانیمدت و گسترده علمی نشان میدهد که این نگرانیها بیمورد نبوده و تفاوت چشمگیری بین فعالیتهای ذهنی در حالت نشسته وجود دارد. این پژوهش نهتنها بر اهمیت سلامت مغز مردان تاکید میکند، بلکه تفکر ما را درباره تاثیرات منفی نشستن تغییر میدهد.
تماشای تلویزیون و آسیب مغزی در مردان
تحقیقی جدید که نتایج آن در نشریه Alzheimer’s and Dementia منتشر شده است، ۱۷۰۰ بزرگسال را در طول نزدیک به ۲۴ سال مورد بررسی قرار داد. این مطالعه نشان داد مردانی که در میانسالی بهطور مکرر تلویزیون تماشا میکردند (بر خلاف زنان)، حجم مغزی کمتری در نواحی آسیبپذیر به بیماری آلزایمر داشتند. همچنین، در مغز این افراد آسیبهایی مشاهده شد که با زوال شناختی و دمانس (اختلال حافظه) مرتبط است. در مقابل، افرادی که شغلشان مستلزم ساعتها نشستن بود، اغلب مغزهای سالمتری داشتند. این نتایج حتی پس از در نظر گرفتن تفاوت در میزان فعالیت بدنی نیز پابرجا ماندند و ورزش تاثیری بر این یافتهها نداشت.
تفاوت چشمگیر بین مردان و زنان، محققان را شگفتزده کرد. ناتان فتر، زیستشناس دانشگاه کالیفرنیای جنوبی، اظهار داشت: «ما دریافتیم که ارتباط بین تماشای تلویزیون و ساختار مغز در مردان بسیار قویتر از زنان است.» این اختلاف میتواند ناشی از تفاوت در نحوه انباشت زمان بیتحرکی (مثلا زنان بیشتر نشستن خود را قطع میکنند) یا تفاوتهای بیولوژیکی در واکنش مغز به رفتارهای طولانیمدت بیتحرک باشد. دیوید رایکلن، زیستشناس دیگر از همین دانشگاه، نیز تاکید کرد: «سالها بر میزان نشستن افراد تمرکز کردهایم. یافتههای ما نشان میدهد که باید به آنچه حین نشستن انجام میدهند نیز توجه کنیم.»
تفاوت فعالیتهای بیتحرک و سلامت مغز
تماشای تلویزیون یک فعالیت منفعل شناختی در نظر گرفته میشود. از سوی دیگر، حتی کارهای بیتحرک اداری اغلب شامل برنامهریزی، مطالعه، نگارش، تصمیمگیری و حل مسئله است. تحقیقات پیشین نشان دادهاند که اینگونه فعالیتهای تحریککننده ذهنی میتوانند به ایجاد «ذخیره شناختی» کمک کنند و به مغز اجازه دهند تا بهتر با تغییرات مرتبط با افزایش سن مقابله کند.
دادههای این تحقیق از ۱٬۷۱۲ شرکتکننده در مطالعه طولانیمدت «ریسک آترواسکلروز در جوامع» (ARIC) به دست آمده است. داوطلبان که در اواخر دهه ۱۹۸۰ در اوایل ۵۰ سالگی خود بودند، میزان تماشای تلویزیون در اوقات فراغت و مدت زمان نشستن در محل کارشان را گزارش کردند. تقریبا ۲۴ سال بعد، در اواسط ۷۰ سالگی، از مغز آنها با استفاده از اسکن MRI تصویربرداری شد. محققان بهطور خاص بر نواحی مغزی تمرکز کردند که تغییرات اولیه در بیماری آلزایمر و دمانسهای مرتبط با آن را نشان میدهند و همچنین نواحی با افزایش حجم هایپرانتنسیتی ماده سفید (WMH) که نشانگر بیماری عروقی مغزی عروق کوچک و مرتبط با زوال شناختی و خطر دمانس است.
- راز پیری سالم ممکن است در خون شما نهفته باشد؛ کشف امضای شیمیایی در افراد صدساله
- طب سوزنی گوش باعث کاهش درد میگرن میشود
- چرا تولیدکنندگان تلویزیون از پنلهای پلاسما استفاده نمیکنند
- کشف مدار مغزی خواب عمیق؛ راز ساخت عضله، چربیسوزی و تقویت عملکرد مغز فاش شد
در مقایسه با افرادی که گزارش دادند بسیار زیاد تلویزیون تماشا میکنند، کسانی که همیشه در محل کار مینشستند، ضایعات ماده سفید کمتری داشتند و حجم بیشتری در قشر فرونتال، آهیانه و پسسری مغزشان مشاهده شد. مهمتر اینکه نشستن به خودی خود با سلامت ضعیفتر مغز ارتباط ثابتی نداشت؛ بلکه بسته به زمینه فعالیت، نتایج متفاوت بود.
محدودیتها و اهمیت نتایج تحقیق
این تحقیق محدودیتهایی دارد؛ از جمله اتکا به دادههای خودگزارشی شرکتکنندگان در مورد میزان تماشای تلویزیون یا زمان نشستن در محل کار که کمتر قابل اعتماد از دادههای عینی است. همچنین، پژوهش نمیتواند اثبات کند که تماشای تلویزیون مستقیما باعث تفاوتهای مغزی شده است. فاکتورهای سبک زندگی اندازهگیرینشده دیگری مانند مصرف تنقلات، نوشیدن الکل یا چرت زدن حین تماشای تلویزیون نیز میتوانند در این یافتهها نقش داشته باشند. با این حال، این مطالعه شرکتکنندگان را برای نزدیک به یک ربع قرن پیگیری کرد و بهجای تنها آزمونهای شناختی، از اسکنهای MRI نیز استفاده کرد و نتایج آن در تحلیلهای مختلف ثابت بود.