گجت نیوز آخرین اخبار تکنولوژی، علم و خودرو 
ردیابی موقعیت مکانی دقیق کاربران توسط اپلیکیشنهای اندرویدی، بهویژه از طریق SDKهای تبلیغاتی پنهان، میتواند حریم خصوصی آنها را به شدت به خطر اندازد و نگرانیهای جدی ایجاد کند.
آیا میدانستید حتی زمانی که به یک اپلیکیشن آبوهوا اجازه دسترسی به موقعیت مکانی خود را میدهید، ممکن است دادههای شما به دست شرکتهای تبلیغاتی بیفتد؟ جدیدترین گزارش بنیاد Electronic Frontier Foundation (یا EFF) نشان میدهد که اپلیکیشنهای اندرویدی از طریق ابزارهای جانبی موسوم به SDK، بدون اطلاع کاربر، اقدام به جمعآوری و اشتراکگذاری دادههای موقعیت مکانی میکنند. این موضوع نگرانیهای جدی در مورد حریم خصوصی کاربران به وجود آورده است.
SDKهای تبلیغاتی؛ پای ثابت جمعآوری دادههای مکانی
توسعهدهندگان اپلیکیشنها برای افزودن قابلیتهای از پیش ساخته شده به برنامههای خود، از کیتهای توسعه نرمافزار یا همان Software Development Kit (یا SDK) استفاده میکنند. SDKهای تبلیغاتی که یکی از رایجترین انواع آنها هستند، به اپلیکیشن اجازه میدهند تا تبلیغات را به کاربران نمایش داده و ابزارهای لازم برای اندازهگیری عملکرد و درآمدزایی از تبلیغات را در اختیار توسعهدهنده قرار دهند. بر اساس گزارش بنیاد EFF، بسیاری از این SDKهای تبلیغاتی به طور پیشفرض، دادههای موقعیت مکانی دقیق کاربران را جمعآآوری و با شبکهای از شرکتهای تبلیغاتی و دلالان دادههای مکانی به اشتراک میگذارند. در گذشته، اطلاعات مکانی به دست آمده از صنعت تبلیغات برای ردیابی پرسنل نظامی ایالات متحده، تحقیقات ICE و ابزارهای جاسوسی مورد استفاده قرار گرفته که این افشاگری را نگرانکنندهتر میکند.
- آموزش جامع استفاده از نقشه های آفلاین در شرایط جنگ و بحران
- ویز با هوش مصنوعی متحول شد؛ از حالت موتورسواری تا دستیار Gemini
- اختلال مسیریابهای بومی در روزهای محدودیت اینترنت؛ وقتی نقشههای داخلی هم راه را گم کردند
چرا ردیابی موقعیت مکانی به یک مشکل بزرگ تبدیل شده است؟
مشکل اصلی حریم خصوصی موقعیت مکانی در اپلیکیشنها این است که یک مجوز دسترسی به همه چیز تعلق میگیرد. برای مثال، زمانی که یک اپلیکیشن آبوهوا از شما برای دسترسی به موقعیت مکانی اجازه میگیرد، هدف دریافت اطلاعات دقیق آبوهوای منطقه شماست. در این حالت، شما به اپلیکیشن اجازه میدهید تا از موقعیت مکانی شما استفاده کند، اما یک «دست سوم» نامرئی نیز وارد این رابطه میشود. همان موقعیت مکانی دقیق، بدون اطلاع کاربر، با SDKهای شخص ثالث جاسازی شده در اپلیکیشن نیز به اشتراک گذاشته میشود. اینجاست که تنظیمات مجوز برای کاربران مبهم میشود؛ شما موقعیت مکانی خود را برای یک ویژگی مفید به اشتراک میگذارید، اما نرمافزار جاسازی شده در اپلیکیشن، به دلیل ناآگاهی توسعهدهندگان، دادههای شما را برداشت میکند.
لیننا کوهن، کارشناس فنی بنیاد EFF، میگوید: «کاربران میتوانند گامهای اضافی برای دفاع از حریم خصوصی موقعیت مکانی خود بردارند، اما نباید مجبور به این کار باشند. توسعهدهندگان، نهادهای نظارتی و قانونگذاران باید برای توقف نشت دادههای مکانی کاربران به شرکتهای تبلیغاتی و دلالان داده اقدام کنند.»
راه حل چیست و چه کسانی باید دست به کار شوند؟
با این حال، همه چیز سیاه نیست. توسعهدهندگان میتوانند گامهایی برای جلوگیری از جمعآوری دادههای مکانی بردارند. آنها این گزینه را دارند که قبل از ادغام SDKها در اپلیکیشنهای خود، تنظیمات جمعآآوری دادههای غیرضروری را بررسی و غیرفعال کنند. مشکل اینجاست که این تنظیمات باید فعالانه جستجو شوند و بلافاصله قابل مشاهده نیستند. به همین دلیل، توسعهدهندگانی که SDKها را با دقت کافی بررسی نمیکنند، ناخواسته اجازه میدهند تا دادههای مکانی حساس جمعآوری و به اشتراک گذاشته شوند.
در تحلیل خود، EFF به چهار SDK تبلیغاتی اشاره کرده که به طور پیشفرض دادههای موقعیت مکانی کاربر را جمعآوری و به اشتراک میگذارند: InMobi، BidMachine، Verve’s HyBid و Petal Ads هواوی.
این احتمال وجود دارد که SDKهای تبلیغاتی دیگری نیز باشند که دادههای موقعیت مکانی کاربر را جمعآوری میکنند اما شناسایی نشدهاند. EFF از توسعهدهندگان میخواهد که تمام SDKهای شخص ثالث ادغام شده در اپلیکیشنهای خود را با دقت ارزیابی کنند. همچنین، از نهادهای نظارتی میخواهد تا شرکتهایی را که SDKهای آنها به جمعآوری دادهها تشویق میکنند، به دقت مورد بررسی قرار دهند.