گجت نیوز آخرین اخبار تکنولوژی، علم و خودرو 
عضو شورای عالی فضای مجازی در اظهاراتی، استفاده از پیامرسانهای خارجی را به مثابه سمی مهلک دانست که به هویت و استقلال کشور خدشه وارد میکند.
با عنایت به آخرین اخبار داخلی، رسول جلیلی، عضو حقیقی شورای عالی فضای مجازی و رئیس پیشین دانشگاه صنعتی شریف در یادداشتی در سکوی بومی «ویراستی» دیدگاه خود را درباره شبکهها و پیامرسانهای خارجی مطرح کرده است. او با اشاره به وابستگی این پلتفرمها به آمریکا و اسرائیل، آنها را از نگاه خود دارای آثار زیانبار برای حوزههایی مانند حکمرانی، فرهنگ، اقتصاد و هویت ملی میداند. جلیلی تأکید کرده که گسترش استفاده از این شبکهها میتواند مانند سم مهلک تهدیدی برای استقلال کشور تلقی شود.
جلیلی: مماشات با پیامرسانهای خارجی خیانتی بزرگ است
رسول جلیلی، عضو حقیقی شورای عالی فضای مجازی و رئیس پیشین دانشگاه صنعتی شریف در سکوی بومی ویراستی با تأکید بر اینکه بسیاری از مطالبات و درخواستهایی که در افکار عمومی، رسانهها و گفتوگوهای روزمره با عنوان کلی «اینترنت» مطرح میشود، در واقع به نیازهای متفاوت و متمایزی اشاره دارد، نوشته است که پشت این واژه، چهار دسته نیاز پنهان وجود دارد که اغلب به اشتباه یا از روی تسامح، همگی ذیل یک عنوان واحد قرار میگیرند.
به گزارش سیتنا، او توضیح میدهد که نخستین نیاز، دسترسی به خدمات دیجیتال داخلی کشور است که در جریان جنگ رمضان بدون قطعی و با سطحی قابل قبول از کیفیت، هرچند نه در حد عالی، در دسترس مردم قرار داشتهاند. وی در این بخش از عملکرد دولت و بهویژه وزارت ارتباطات قدردانی کرده و افزوده است که اگرچه خدمت موقعیت با اختلالهایی روبهرو بوده، اما با توجه به شرایط جنگی، این مسئله قابل توجیه است.
جلیلی در ادامه، نیاز دوم را دسترسی جامعه فناورانه و علمی کشور به صدها هزار سایت بینالمللی مورد نیاز میداند؛ سایتهایی که به گفته او نه از داخل، بلکه از مبدأ و به سبب تحریمهای ظالمانه آیپیهای ایران را مسدود کردهاند و عملاً نوعی فیلترشدگی خارجی را بر کاربران ایرانی تحمیل کردهاند.
- نماینده مجلس: پیامرسان ایتا با هزینه 4 همتی به سطح واتساپ میرسد!
- رفع فیلتر تلگرام در عراق چه اثری بر بازار VPN گذاشت؟
- معاون مخابرات: قطعی اینترنت، درآمد اپراتورها را نصف کرد
او سپس به سومین دسته از نیازها اشاره میکند و آن را دسترسی به سایتها و خدمات بینالمللی، بهویژه موتورهای جستوجو میداند که در شرایط فعلی به دلیل ملاحظات امنیتی با محدودیتهایی همراه شدهاند. جلیلی تصریح میکند که این نوع خدمت باید برای عموم نیازمندانی که به آن احتیاج دارند فراهم شود، اما در عین حال، اشراف و مراقبت امنیتی متناسب با تهاجم جاری و همچنین حملات سایبری علیه کشور نیز باید تضمین شود.
در ادامه، جلیلی چهارمین نیاز مورد اشاره را از اساس متفاوت از سه مورد پیشین معرفی میکند و آن را دسترسی به شبکهها و پیامرسانهای آمریکایی-صهیونی میخواند؛ سکوهایی که به باور او، تعلق و خدمترسانیشان به دشمنان مهاجم و ددمنش ایران چه در جنگ گذشته، چه در جنگ جاری و چه در منازعات آتی، امری مسلم و انکارناپذیر است.
او در توصیف این نوع دسترسی، بهویژه زمانی که به شکل فراگیر در جامعه گسترش یابد، از تعبیر «سمّ مهلک» استفاده کرده و معتقد است چنین وضعیتی میتواند حکمرانی، فرهنگ، اقتصاد، هویت و استقلال کشور را در معرض تهدیدی عمیق و خطرناک قرار دهد. از نگاه او، هرگونه مماشات در بازگشایی این درگاهها، در واقع گشودن مسیرهای نفوذ حکمرانی دشمن و جنگ شناختی علیه کشور است و چنین رفتاری از سوی هر مسئول، خیانتی بسیار بزرگ و نوعی شراکت در خون شهدای اخیر به شمار میآید.