گجت نیوز آخرین اخبار تکنولوژی، علم و خودرو 
در این مطلب با 5 خودروی آفرودی مشهور بازار که ریشهای نظامی دارند و نخستین بار برای شرایط سخت و عملیاتی جنگ ساخته شدند آشنا میشویم.
تکامل صنعت خودرو همواره نماد نوآوریهای جسورانهای بوده که در آزمایشگاههای نظامی و تحت شرایط طاقتفرسای نبرد متولد شدهاند. این پیوند میان ارتش و خودروسازی منجر به خلق خودروهایی شده است که دوام و قابلیتهای عبور از مسیرهای صعبالعبور را به استانداردی جدید بدل کردند. در ادامه ۵ خودروی آفرودی افسانهای و ریشهدار با اصالت نظامی را بررسی میکنیم.
۵ خودروی آفرودی که از میدان جنگ به پارکینگها آمدند
بسیاری از فناوریهای انقلابی که امروز در خودروهای سواری به عنوان امکانات رفاهی یا ایمنی میشناسیم، نخستین بار در بستر سنگین و خشن تجهیزات نظامی آزموده شدهاند؛ جایی که استقامت بدنه، گشتاور موتور در شرایط فشار بالا و سیستمهای تعلیق در آن تفاوتها را رقم میزنند. در سوی دیگر، برخی از نمادینترین پلتفرمهای رزمی، پس از پایان مأموریتهای میدانی و اثبات کارایی بینظیرشان، با تغییرات مهندسی به جادههای عمومی راه یافتند.
این انتقال از محیطهای نظامی به کاربری غیرنظامی، مسیری را هموار کرد تا قدرت خالص و تواناییهای استراتژیک این غولهای آهنین، به عطشی برای ماجراجویی در طبیعت و سبک زندگی آفرودی تبدیل شود. در واقع، این خودروها تنها یک وسیله نقلیه نیستند؛ بلکه میراثداران یک فرهنگ مهندسی هستند که در آن شکستناپذیری حرف اول را میزند. در ذیل پنج خودروی آفرودی اسطورهای را مرور میکنیم:
5. جیپ CJ
جیپ CJ شاید شناختهشدهترین و معروفترین خودروی نظامی تاریخ باشد. این خودروی آفرودی چهارچرخ محرک نخستین بار در سال ۱۹۴۱ توسط ویلیز اوورلند با نام ویلیز MB ساخته شد و بهعنوان یک محصول نظامی سبک برای جنگ جهانی دوم وارد خدمت شد. این خودرو در ارتش آمریکا و نیروهای متحدش در جنگ جهانی دوم و بعدها در چندین درگیری دیگر استفاده شد و به دلیل سادگی طراحی، اعتمادپذیری بالا و توانایی فوقالعاده در عبور از مسیرهای سخت، به شهرتی افسانهای رسید.
نسخه غیرنظامی اولیه جیپ در سال ۱۹۴۴ و در اصل برای کارهای کشاورزی تولید شد، اما خیلی زود به خاطر توانایی بالا و قیمت پایینش، به یک خودروی تفریحی محبوب تبدیل شد. این نسخه غیرنظامی که با کد CJ شناخته میشد، تأثیر بزرگی بر صنعت این حوزه گذاشت و عملاً باعث شد آفرودسواری بهعنوان یک سبک محبوب شناخته شود.
این خودرو تا سال ۱۹۸۶ بهطور پیوسته بهبود پیدا کرد و بعد از آن جای خود را به جیپ رانگلر مدرن داد؛ خودرویی که هنوز هم یکی از محبوبترین آفرودرهای دنیا محسوب میشود و میراث همان خانواده قدیمی را ادامه میدهد.
- تانک 300 یا بایک BJ30e؛ رقابت آفرودرهای چینی بازار ایران
- بهترین شاسی بلندهای آفرودی جعبهای شکل بازار ایران
- رونمایی از فورد برانکو 6×6؛ آفرودر ششچرخ با قیمت ۱۵۰ هزار دلار
4. لامبورگینی LM002
لامبورگینی LM002 داستانی متفاوت و جالب دارد، چون نام لامبورگینی معمولاً با سوپراسپرتهای بسیار سریع شناخته میشود اما کمتر کسی میداند که این برند ایتالیایی کارش را با تولید تراکتور آغاز کرد و بعدها در حوزههای دیگری هم فعالیت داشت. یکی از این حوزهها، تلاش برای ورود به دنیای خودروهای نظامی بود.
لامبورگینی ابتدا یک آفرودر نظامی با پیشرانه V8 جنرال موتورز ساخت که چیتا نام داشت. این پروژه نتوانست قرارداد نظامی موردنظر را برای لامبورگینی به همراه بیاورد، اما شرکت تصمیم گرفت بهجای کنار گذاشتن کامل ایده، نمونههای اولیه چیتا را به یک خودروی غیرنظامی تبدیل کند. نتیجه این تصمیم، معرفی LM002 در سال ۱۹۸۶ بود؛ خودرویی که به لوکسترین آفرودر جهان و در عین حال به غیرمتعارفترین محصول تولیدی لامبورگینی تبدیل شد.
چیتا برای استفاده خیابانی بهطور کامل بازطراحی شد و به همین دلیل LM002 ظاهری کاملاً متفاوت پیدا کرد. همچنین موتور آن هم تغییر کرد و به جای موتور قبلی، از پیشرانه V12 لامبورگینی استفاده شد که از مدل کانتاش قرض گرفته شده بود. این بار موتور در جلو نصب شد، در حالی که در چیتا موتور در عقب قرار داشت. LM002 که به خاطر ظاهر خاص و توانایی عجیبش در آفرود به رامبو لامبو معروف بود تا سال ۱۹۹۳ تولید شد و خیلی زود به یکی از خاصترین و بهیادماندنیترین خودروهای تاریخ لامبورگینی تبدیل شد.
3. هامر H1
خودروی آفرودی هامر H1 نیز از دل یکی از مشهورترین خودروهای نظامی مدرن بیرون آمد. خودروی چندمنظوره ارتش آمریکا که با نام هاموی شناخته میشود، در واقع پایه و اساس شکلگیری این مدل بود و بهعنوان یکی از معروفترین خودروهای نظامی قرن بیستم شناخته میشود. این خودرو از سال ۱۹۸۵ توسط AM جنرال، زیرمجموعه آمریکن موتورز تولید شد و خیلی زود در ارتش آمریکا و نیروهای متحد آن در کشورهای مختلف به کار گرفته شد.
هاموی بهویژه در جریان جنگ خلیج فارس به شهرت زیادی رسید، چون تواناییهایش در شرایط سخت بیابانی و جنگی توجه همه را جلب کرد. کمی بعد از پایان این درگیری شرکت سازنده تصمیم گرفت نسخه غیرنظامی آن را هم وارد بازار کند. این نسخه ابتدا با پیشرانه ۶.۲ لیتری دیزل V8 جنرال موتورز عرضه شد و با نام هامر به بازار آمد.
همین مدل از همان ابتدا با استقبال خوبی روبهرو شد و به موفقیت تجاری رسید. نسخه غیرنظامی که بعداً نام H1 گرفت، در سه شکل پیکاپ با سقف پارچهای، استیشن و پیکاپ با سقف بسته عرضه شد و تا سال ۲۰۰۶ روی خط تولید ماند. با اینکه در طول عمرش بارها بهبود پیدا کرد و برای بازار غیرنظامی سفارشی شد، اما همچنان ارتباط بسیار نزدیکی با هاموی نظامی داشت و روح اصلی آن را حفظ کرده بود.
- شاسی بلند بایک BJ81 با ظاهر و تجهیزات نظامی معرفی شد
- مونرو M280 معرفی شد؛ شاسی بلند برقی آفرود از اسکاتلند با طراحی قدیمی
- رم 2500 وارلاک، یک پیکاپ گردن کلفت با تجهیزات کامل برای بیراهه نوردی است
2. مرسدس بنز G کلاس
مرسدس بنز G کلاس هم یکی دیگر از خودروهایی است که از یک پروژه نظامی به یک محصول بسیار مشهور غیرنظامی تبدیل شد. مرسدس در طول تاریخ خود خودروهای نظامی متعددی طراحی کرده، اما بدون شک G کلاس معروفترین آنهاست. داستان این خودرو به اواخر دهه ۷۰ میلادی برمیگردد؛ زمانی که محمدرضا شاه پهلوی از مرسدس خواست یک خودروی نظامی بسیار مقاوم و توانمند برای آفرود بسازد.
مرسدس این پروژه را پیش برد و خودرو را توسعه داد، اما پیش از آغاز تولید در سال ۱۹۷۹ انقلاب شد. با این وجود، این خودرو سرنوشت دیگری پیدا کرد و در نهایت وارد خدمت ارتش شد؛ ابتدا در نیروهای آرژانتینی و بعد در چند کشور دیگر نیز مورد استفاده قرار گرفت.
مرسدس خیلی زود نسخه غیرنظامی آن را هم معرفی کرد و همین نسخه بهتدریج به یکی از شناختهشدهترین شاسی بلندهای آلمانی تبدیل شد. این خودرو که امروز با نام G کلاس میشناسیم، در طول زمان بارها بهبود پیدا کرده، از نظر فنی و ظاهری ارتقا یافته و از یک خودروی نظامی سختجان به یک شاسیبلند لوکس، قدرتمند و نمادین در سبد محصولات مرسدس بنز تبدیل شده است.
1. فولکس واگن تایپ ۱۸۱
فولکس واگن تایپ ۱۸۱ ریشه در دوران جنگ جهانی دوم دارد؛ زمانی که فردیناند پورشه چندین خودروی نظامی طراحی کرد و مشهورترین آنها تایپ ۸۲ بود. این خودرو که توسط فولکس واگن ساخته میشد، یک وسیله سبک و کاربردی برای استفاده در میدان جنگ بود و به خاطر قابلاعتماد بودن، توانایی خوب در مسیرهای سخت و همچنین نگهداری ساده خیلی زود شناخته شد.
چون این خودرو بر پایه بیتل ساخته شده بود، هزینه تولید پایینی داشت و همین موضوع باعث شد فولکس واگن بعد از جنگ به فکر ساخت نسخه غیرنظامی آن بیفتد. تولید نسخه شهری از سال ۱۹۶۸ شروع شد و چون نسبت به مدل جنگی تغییرات زیادی کرده بود، کد جدید تایپ ۱۸۱ را برای آن در نظر گرفتند. با این حال، این خودرو در کشورهای مختلف مانند آلمان غربی با نام کوریرواگن و در آمریکا و کانادا با نام تینگ شناخته میشد.
این خودروی آفرودی ساده اما مقاوم به سیستم انتقال قدرت محرک عقب مجهز بود و سقف پارچهای جمعشونده داشت که استفاده از آن را برای شرایط مختلف آسانتر میکرد. همچنین این خودرو در دو نسخه دودر و چهاردر عرضه شد تا نیازهای متفاوت کاربران را پوشش دهد. فولکسواگن این مدل را تا سال ۱۹۸۰ تولید کرد و در تمام این مدت از پیشرانههای ۱.۵ لیتری یا ۱.۶ لیتری چهار سیلندر تخت استفاده شد که از بیتل قرض گرفته شده بود و به دوام و سادگی شهرت داشت.