گجت نیوز آخرین اخبار تکنولوژی، علم و خودرو 
معایب تلویزیونهای QLED شامل کنتراست پایین، مشکلاتی در نمایش سیاهی مطلق و اثر هاله است که دانستن آنها پیش از خرید برای انتخاب آگاهانه ضروری است.
تلویزیونهای QLED که سامسونگ از پیشگامان معرفی آنها بوده است، با وعده ارائه رنگهای زنده و روشنایی بالا وارد بازار شدند. اما آیا این فناوری نمایشگر واقعا بهترین گزینه برای هر کاربری است؟ در حالی که این تلویزیونها توانستهاند جایگاه مناسبی در بازار به دست آورند، دارای نقاط ضعف مهمی هستند که باید قبل از خرید به آنها توجه کرد و از آنها آگاه بود.
کنتراست و سیاهی مطلق؛ ضعف اصلی تلویزیونهای QLED
تلویزیونهای QLED و Mini-LED هر دو بر پایه فناوری LCD هستند و به سیستم نور پسزمینه متکیاند. این ساختار بدان معناست که این پنلها قادر به نمایش سیاهی مطلق نیستند؛ زیرا برای ایجاد یک تصویر مرئی، باید نور پسزمینه همواره فعال باشد. حتی با وجود فناوری FALD (Full-Array Local Dimming) که از شبکهای از دهها یا صدها چراغ برای کنترل دقیقتر کنتراست استفاده میکند، هنوز هم نشت نور اجتنابناپذیر است و بخشهای تاریک به جای سیاه خالص، خاکستری تیره به نظر میرسند. در مقابل، تنها فناوریهای پنل OLED و MicroLED میتوانند سیاهی مطلق و کنتراست بینهایت را ارائه دهند، زیرا قادرند هر پیکسل را به صورت جداگانه خاموش کنند.
اثر هاله و نشت نور؛ مشکلی رایج در پنلهای QLED
یکی از نتایج مستقیم محدودیت در کنترل نور پسزمینه، پدیدهای به نام اثر هاله (Halo) یا بلومینگ (Blooming) است. این پدیده زمانی رخ میدهد که یک شیء روشن در مقابل یک پسزمینه تیره قرار میگیرد، و نور از شیء روشن به مناطق تاریک اطراف آن نفوذ کرده و یک هاله نورانی ایجاد میکند. این نشت نور میتواند برای برخی کاربران آزاردهنده باشد. اگرچه مدلهای گرانتر QLED با استفاده از نور پسزمینههای بیشتر و الگوریتمهای پیشرفتهتر سعی در کاهش این اثر دارند، اما نمیتوانند آن را به طور کامل از بین ببرند. حتی در برخی مدلهای اولیه iPad Pro با پنل Mini-LED نیز گزارشهایی از بلومینگ قابل توجه وجود داشت که باعث شد اپل در مدلهای بعدی به سراغ OLED برود.
روشنایی؛ جایی که Mini-LED پیشتاز است
در حالی که تلویزیونهای QLED به طور سنتی در مقایسه با بسیاری از تلویزیونهای OLED از روشنایی بالاتری برخوردارند و برای تماشای محتوا در اتاقهای روشن مناسبترند، اما آنها به بهترین سطح روشنایی ممکن در بازار دست پیدا نمیکنند. فناوری Mini-LED در این زمینه پیشتاز است و اغلب روشنایی اوج بین ۱۰۰۰ تا ۲۰۰۰ نیت را ارائه میدهد و حتی در محصولات برتر میتواند از مرز ۳۰۰۰ نیت نیز عبور کند. این سطح روشنایی بالا برای نمایش جزئیات خیرهکننده HDR و تماشای راحت تلویزیون در هر شرایط نوری، بدون نیاز به بستن پردهها، ایدهآل است.
مشخصات فنی ضعیفتر؛ قربانی قیمت در تلویزیونهای QLED اقتصادی
متاسفانه، وقتی یک نوع پنل تلویزیون به بخش اقتصادی بازار منتقل میشود، سایر مشخصات فنی آن نیز ممکن است قربانی کاهش قیمت شوند. بسیاری از تلویزیونهای QLED ارزانقیمت، مشخصات فنی پایینتری دارند که باید قبل از خرید به آنها توجه کنید. برخی مدلها ممکن است از فرمتهای پیشرو HDR مانند دالبی ویژن (Dolby Vision) یا فرمت صدای فراگیر دالبی اتموس (Dolby Atmos) پشتیبانی نکنند. همچنین، نرخ نوسازی ۶۰ هرتز در برخی تلویزیونهای QLED رایج است که اگرچه برای تماشای فیلم و سریال مناسب است، اما برای اتصال به کنسولهای بازی یا کامپیوتر که اغلب به نرخ فریم بالاتر از ۶۰ فریم بر ثانیه نیاز دارند، میتواند منجر به مشکلات بصری شود.
- مقایسه OLED و QLED: کدام نوع تلویزیون عمر طولانیتری دارد؟
- عمر مفید تلویزیون QLED چقدر است؟ نظر کارشناسان درباره دوام نمایشگرهای سامسونگ
- تفاوت تلویزیون OLED و QLED؛ کدام فناوری برای شما بهتر است؟
- با QLED خداحافظی کنید، فناوری نمایشگر QRED تلویزیونها را روشنتر از همیشه میکند
علاوه بر این، تعداد پورتهای HDMI و نسخه آنها نیز در مدلهای اقتصادی محدودتر است. بسیاری از تلویزیونهای QLED ارزانتر ممکن است پورتهای HDMI 2.1 کمتری داشته باشند یا اصلا نداشته باشند. HDMI 2.1 یک ارتقای قابل توجه نسبت به نسخه ۲.۰ است و از ویژگیهای کلیدی مانند eARC برای انتقال صدای باکیفیت، نرخ نوسازی ۴K بالای ۶۰ هرتز (مثل ۱۲۰ هرتز)، VRR (Variable Refresh Rate) برای همگامسازی نرخ نوسازی تلویزیون و کارت گرافیک، و ALLM (Auto Low Latency Mode) برای فعالسازی خودکار حالت بازی پشتیبانی میکند. عدم وجود این پورتها میتواند تجربه بازی یا اتصال دستگاههای پیشرفته را به شدت تحت تاثیر قرار دهد و باعث تاخیر ورودی (Input Lag) شود.