گجت نیوز آخرین اخبار تکنولوژی، علم و خودرو 
سوپراسپرتها به کمک ترکیبی پیچیده از فیزیک، مهندسی و آیرودینامیک، به هیولاهای سرعتی تبدیل شدهاند که نهتنها در خط مستقیم بلکه در پیچها نیز بیرقیب هستند.
دهههاست که خودروسازان در پی دستیابی به نهایت سرعت و عملکرد در وسایل نقلیه خود هستند. درک اینکه چگونه نسبت قدرت به وزن و چسبندگی لاستیک میتواند یک خودرو را به معنای واقعی کلمه سریع کند کلیدی است. صرفا افزایش اسب بخار تنها بخشی از معادله است و بدون توجه به فیزیک پیچیده پشت آن خودرو نمیتواند به پتانسیل واقعی خود دست یابد. این مقاله به بررسی دقیقتر این اصول بنیادین میپردازد.
چرا نسبت قدرت به وزن و تعادل در سوپراسپرتها مهم است؟
صرفا افزایش اسب بخار برای سرعت بالای سوپراسپرتها کافی نیست؛ وزن خودرو عاملی حیاتی است. به گفته سر کالین چپمن (Sir Colin Chapman) بنیانگذار لوتوس (Lotus) «سادهسازی، سپس کاهش وزن» راز موفقیت است. وزن کمتر تاثیر قدرت موتور را افزایش میدهد و به سوپراسپرتها امکان میدهد با موتورهای لزوما غولپیکر سرعت بالایی داشته باشند. برای مثال، بزرگترین موتور پیستونی جهان که بیش از ۱۰۰ هزار اسب بخار قدرت تولید میکند به دلیل وزن بسیار بالا تنها کشتیهای باری را با سرعت کمی به حرکت درمیآورد، در حالی که بسیاری از کامیونهای سنگین با قدرتی مشابه سوپراسپرتها هرگز به سرعت آنها نمیرسند.
موقعیت قرارگیری وزن نیز اهمیت دارد. سوپراسپرتها دقیقا مانند خودروهای مسابقهای برای کاهش مرکز ثقل و حفظ تعادل نزدیک به زمین طراحی میشوند. همچنین، محل قرارگیری موتور که سنگین است بر فرمانپذیری (handling) تاثیر میگذارد؛ برای مثال، پورشههای با موتور عقب تمایل به بیشفرمانی (oversteer) دارند و خودروهای سنگین در جلو دچار کمفرمانی (understeer) میشوند. از این رو، اکثر سوپراسپرتهای مدرن از طراحی موتور وسط بهره میبرند تا توازن وزنی ایدهآلی بین جلو و عقب خودرو برقرار شود.
مهار پیچها و نقش آیرودینامیک در سرعت سوپراسپرتها
در پیچها، تعادل و وزن خودرو اهمیت ویژهای دارد؛ جرم کمتر به خودرو کمک میکند بهتر بپیچد. این اصل فیزیک نیوتنی ایجاب میکند که سوپراسپرتها برای پیچیدن موثر لاستیکهای مرغوب و شاسی مستحکمی داشته باشند تا در برابر تمایل طبیعی جرم به حرکت در خط مستقیم مقاومت کنند.
علاوه بر این، آیرودینامیک (aerodynamics) نقش حیاتی ایفا میکند. هرچه سرعت خودرو بیشتر باشد، باید هوای بیشتری را جابجا کند که بخشی از آن به نیروی پسا (drag) تبدیل شده و مانع سرعت میشود. طراحی بدنه سوپراسپرتها برای به حداقل رساندن نیروی پسا به آنها اجازه میدهد با کمترین مقاومت هوا حرکت کنند و به سرعتهای نهایی بالاتری دست یابند.
- سوپراسپرت آئودی Nuvolari با قدرت 987 اسب بخار معرفی شد
- فراری HC25 ؛ سوپراسپرت تک نسخهای با پیشرانه V8 و 710 اسب بخار قدرت
- شتاب باورنکردنی ۰.۹ ثانیهای خودرو سوپراسپرت دریمی Nebula Next 01؛ فضاپیمایی روی زمین!
- فنگ چنگ بائو، برند لوکس BYD از سوپراسپرت Formula X رونمایی کرد
- ۱۰ خودروی اسپرت با طولانیترین دوره تولید
مولفه اصلی دوم آیرودینامیک، نیروی رو به پایین (downforce) است. عناصر آیرودینامیکی مانند بالهای جلو و عقب برجسته، دیفیوزرها (diffusers) و کاناردها (canards) همگی برای فشار دادن خودرو به سمت زمین عمل میکنند. هرچه نیروی رو به پایین بیشتر باشد، خودرو با سرعت بالاتری میتواند پیچها را طی کند (اغلب با کاهشی در حداکثر سرعت).
به همین دلیل، بسیاری از سوپراسپرتهای مدرن از قطعات آیرودینامیکی متحرک مانند بالهای جمعشونده بهره میبرند که برای پایداری در سرعت بالا باز شده و برای کارایی بهتر در مسیر مستقیم جمع میشوند. برخی نیز از اثر زمین (ground effect) استفاده میکنند که خودرو را به زمین میکشد و نیروی رو به پایین بیشتری فراهم میکند، مانند مکلارن F1 (McLaren F1) و جیامای تی 50 (GMA T.50).