افراد موقرمز

آیا مو قرمزها در حال انقراض هستند؟ پاسخ علم به یک شایعه قدیمی

شایعه انقراض افراد موقرمز سال‌هاست که شنیده می‌شود. اما آیا واقعا این گروه از روی زمین محو می‌شوند؟ علم ژنتیک و محققان به این باور غلط پایان می‌دهند.

افراد موقرمز کمتر از دو درصد جمعیت جهان را تشکیل می‌دهند اما رنگ موی خاص و متفاوت آن‌ها همیشه توجهات را به خود جلب کرده است.

همین کمیاب بودن باعث شده تا دهه‌ها شایعه‌ای عجیب دهان به دهان بچرخد: این‌که افراد موقرمز روزی به طور کامل از روی زمین محو خواهند شد. دانشمندان علم ژنتیک اما نگاه کاملا متفاوتی به این ماجرا دارند و با قاطعیت این فرضیه را رد می‌کنند.

کاترینا زورینا-لیختنوالتر از موسسه ژنتیک رفتاری دانشگاه کلرادو بولدر معتقد است هیچ مدرکی مبنی بر نابودی این گروه وجود ندارد. ژن‌های مسئول ایجاد موی قرمز کاملا بی‌ضرر هستند و هیچ مانعی برای تولیدمثل ایجاد نمی‌کنند.

بیشتر بخوانید

این ژن‌ها باعث بروز بیماری خاصی نمی‌شوند که جلوی رسیدن افراد به سن فرزندآوری را بگیرد. داستان نابودی رنگ موهای خاص اتفاق جدیدی نیست.

ژن‌های پنهانی که بقای این رنگ مو را تضمین می‌کنند

پایه و اساس شایعه انقراض به این موضوع برمی‌گردد که رنگ قرمز یک صفت مغلوب است. در مناطقی مانند بریتانیا و ایرلند که بیشترین تراکم این رنگ مو را دارند تنها حدود ۱۰ درصد مردم موقرمز هستند.

برای تولد یک کودک با این ویژگی باید هر دو والد حامل ژن مربوطه باشند. اما نکته کلیدی اینجاست که برای انتقال این ژن به نسل بعد نیازی نیست والدین حتما موی قرمز داشته باشند.

فرد باید نسخه مغلوب ژن MC1R که در تولید رنگدانه نقش دارد را از پدر و مادر خود دریافت کند. بسیاری از افراد تنها یک نسخه از این ژن را دارند؛ یعنی ظاهر آن‌ها موقرمز نیست اما می‌توانند این صفت را به فرزندان خود منتقل کنند. این پدیده باعث می‌شود ژن در جمعیت پنهان بماند و به حیات خود ادامه دهد.

بیشتر بخوانید

آیا بیماری‌های پوستی تهدیدی برای نسل آینده هستند؟

یکی دیگر از دلایلی که به شایعه انقراض دامن می‌زند حساسیت بالای پوست این افراد به نور خورشید است. داشتن این رنگ مو معمولا با پوست بسیار روشن همراه است که خطر ابتلا به ملانوما یا سرطان پوست را افزایش می‌دهد.

این خطر تنها به دلیل آفتاب‌سوختگی سریع نیست بلکه مواد شیمیایی ناشی از فئوملانین (رنگدانه سازنده رنگ قرمز) و کاهش محافظت در ترمیم دی ان ای نیز در این زمینه نقش دارند.

جاناتان ریس استاد بازنشسته پوست‌شناسی معتقد است افراد دارای نسخه‌های خاص ژن MC1R حدود دو تا چهار برابر بیشتر در معرض خطر سرطان پوست قرار دارند. با این حال خطر ابتلا به یک بیماری مستقیما به معنای زوال تکاملی نیست.

بسیاری از موارد سرطان پوست در سنین بالا و مدت‌ها پس از دوران فرزندآوری رخ می‌دهند. آمارهای بریتانیا نشان می‌دهد بالاترین نرخ مرگ و میر ناشی از ملانوما مربوط به افراد ۹۰ ساله و بالاتر است؛ یعنی زمانی که آن‌ها سال‌ها پیش ژن‌های خود را به نسل بعدی منتقل کرده‌اند.

در منطق تکامل گونه‌ای به سمت انقراض می‌رود که زاد و ولد کمتری نسبت به بقیه داشته باشد و هیچ شواهدی نشان نمی‌دهد که موقرمزها فرزندان کمتری به دنیا می‌آورند.

مزایای پنهان سلامتی در برابر تغییرات جمعیتی

فراتر از خطرات پوستی این رنگ مو ممکن است مزایای سلامتی شگفت‌انگیزی به همراه داشته باشد. تحقیقات اخیر نشان می‌دهد رنگدانه فئوملانین می‌تواند به تنظیم سیستئین سلولی اضافی کمک کند که تجمع آن در بدن مضر است.

درباره ارتباط پوست روشن این افراد با جذب بهتر ویتامین دی در زمستان‌های تاریک نیز گمانه‌زنی‌هایی وجود دارد اما دانشمندان هنوز شواهد قطعی برای اثبات این تئوری پیدا نکرده‌اند.

با افزایش مهاجرت‌ها و ازدواج افراد با شرکای زندگی از مناطقی که ژن موی قرمز در آن‌ها کمتر است ممکن است فراوانی این رنگ مو در سطح جهان اندکی کاهش یابد.

این تغییرات تنها به معنای کاهش پراکندگی ژن است و تا زمانی که حاملان پنهان ژن MC1R به زندگی عادی خود ادامه می‌دهند این رنگ موی خاص همچنان در نسل‌های آینده دیده خواهد شد.

0 دیدگاه
بازخورد درون خطی
مشاهده همه نظرات