گجت نیوز آخرین اخبار تکنولوژی، علم و خودرو 
در تاریخ نظامی ایالات متحده دستاوردهای بزرگی وجود دارد، اما پنج نمونه از بدترین ناوهای هواپیمابر آمریکا نشان میدهند که حتی در اوج قدرت، پروژههایی با غرقشدن سریع یا لغو زودهنگام به شکست انجامیدهاند.
نیروی دریایی ایالات متحده با سابقهای طولانی در نوآوری نظامی و قدرتنمایی دریایی، همواره مرزهای فناوری را جابهجا کرده است. با این حال، مسیر تکامل ناوهای هواپیمابر این کشور خالی از چالش و شکست نبوده است. برخی از این کشتیها، بهدلیل ضعفهای طراحی، محدودیتهای بودجه یا تغییر اولویتهای استراتژیک، نتوانستند به اهداف خود دست یابند. این مقاله نگاهی به پنج مورد از این ناوهای هواپیمابر میاندازد که در طول تاریخ نیروی دریایی آمریکا به دلایل مختلفی ناکام ماندند.
۵. USS Langley: اولین ناو هواپیمابر آزمایشی و ناکام
USS Langley (CV-1) در سال ۱۹۲۲ بهعنوان اولین ناو هواپیمابر آمریکا وارد خدمت شد. این ناو که پیش از این یک کشتی زغالبر بود، نقش حیاتی در توسعه تکنیکهای پرواز و عملیات عرشه ایفا کرد و بهعنوان یک آزمایشگاه موفق عمل کرد. با این حال، سرعت ۱۵ گرهای و ظرفیت حمل ۳۴ تا ۳۶ هواپیمای آن، ارزش رزمیاش را بهشدت محدود میکرد. لنگلی در سال ۱۹۳۷ به ناو پشتیبانی هواپیمای دریایی تبدیل شد و در ۲۷ فوریه ۱۹۴۲ توسط بمبافکنهای ژاپنی آسیب دید و سپس به دست ناوشکنهای آمریکایی غرق شد.
۴. USS Liscome Bay: غرقشدن یک ناو اسکورت در ۲۳ دقیقه
USS Liscome Bay یک ناو هواپیمابر اسکورت از کلاس کازابلانکا بود که در ۷ اوت ۱۹۴۳ به آب انداخته شد. این ناو کوچک که برای پشتیبانی هوایی ساخته شده بود، در ۲۴ نوامبر ۱۹۴۳ در جریان حمله به جزیره ماکین، هدف یک اژدر ژاپنی از زیردریایی I-175 قرار گرفت. این اژدر در نزدیکی انبار بمب هواپیما اصابت کرد و تنها ۲۳ دقیقه بعد لیسکام بِی بههمراه ۶۴۴ خدمه غرق شد. عمر عملیاتی این ناو تنها ۱۰۹ روز بود و آسیبپذیری شدید ناوهای اسکورت در برابر یک ضربه مستقیم را به وضوح نشان داد.
۳. USS Ranger: سازشهای پرهزینه در طراحی ناو هواپیمابر
USS Ranger که در سال ۱۹۳۴ به خدمت گرفته شد، اولین ناو هواپیمابر آمریکایی بود که از ابتدا به همین منظور طراحی و ساخته شد. این ناو با وزن ۱۴۵۰۰ تن و سرعت ۲۹ گره، نتیجه تلاش برای ساخت ناوهای بیشتر در چارچوب محدودیتهای پیمانهای دریایی بود. اما این سازشها به قیمت حفاظت زیرآبی ضعیف، زره محدود و عملکرد نامناسب در آب و هوای سخت تمام شد. اگرچه رنجر در عملیات Torch (نوامبر ۱۹۴۲) و Leader (اکتبر ۱۹۴۳) موفقیتهایی کسب کرد، اما بهدلیل ضعفهایش در نبردهای اقیانوس آرام به کار گرفته نشد. طراحی این ناو هواپیمابر نشان داد که یک ناو برای بقا و کارایی، به ابعاد، قدرت و حفاظت بیشتری نیاز دارد.
۲. USS United States: پروژهی ناو هواپیمابر اتمی که لغو شد
USS United States قرار بود نیروی دریایی آمریکا را به یک ناوگان ضربه هستهای دریایی مجهز کند. این ناو با وزن تقریبی ۶۰ هزار تن و عرشه پرواز یکپارچه، برای پرتاب بمبافکنهای غولپیکر حامل سلاحهای هستهای اولیه طراحی شده بود. ساخت آن در ۱۸ آوریل ۱۹۴۹ آغاز شد، اما تنها پنج روز بعد، در ۲۳ آوریل ۱۹۴۹، وزیر دفاع لوئیس جانسون پروژه را لغو کرد. این تصمیم که به استعفای وزیر نیروی دریایی جان سالیوان منجر شد، درگیری معروف به «شورش دریاسالاران» را بر سر نقش نیروی هوایی و دریایی در ماموریت هستهای استراتژیک دامن زد. این مفهوم طراحی شده، ضعفهایی جدی مانند دشواری بازیابی بمبافکنهای سنگین و فقدان جزیره فرماندهی داشت.
- ناو هواپیمابر هستهای USS Nimitz دیگر به ماموریت عملیاتی بازنمیگردد
- افزایش انتقادها از بزرگترین پروژه دریایی آمریکا؛ ناوهای هستهای کلاس ترامپ ۲۰۰ میلیارد دلار را هدر میدهند
- ناو 14,700 تنی USS Wasp؛ بدترین ناو هواپیمابر تاریخ آمریکا چگونه شکست خورد؟
- این ۵ کشور بزرگترین نیروی دریایی جهان را در اختیار دارند
۱. USS Wasp: ناو هواپیمابری که قربانی سازشهای پیمان دریایی شد
USS Wasp (CV-7) در سال ۱۹۴۰ به خدمت گرفته شد و قرار بود شکاف باقیمانده از محدودیتهای پیمان دریایی را پر کند. این ناو با ۵۱۰۰ تن وزن کمتر نسبت به ناوهای کلاس یورکتاون، زره بسیار کم و تقریبا هیچ سیستم دفاعی اژدری نداشت. این ضعفهای ساختاری حیاتی، بهدلیل نیاز به ساخت یک ناو هواپیمابر ناوگان بیشتر، آگاهانه پذیرفته شده بود. واسپ ماموریتهای مهمی از جمله گشتزنیهای بیطرفی در اقیانوس اطلس و حمل اسپیتفایر برای بریتانیا را انجام داد. در ۱۵ سپتامبر ۱۹۴۲، در اقیانوس آرام، توسط دو اژدر از زیردریایی ژاپنی I-19 مورد اصابت قرار گرفت. اصابتها باعث آتشسوزی گسترده و غیرقابل کنترل شد و در نهایت منجر به غرق شدن آن کمتر از دو سال و نیم پس از ورود به خدمت شد. غرق شدن واسپ، بهای سنگینی برای سازشهای طراحی در دوران پیمانهای دریایی بود.