فیلم‌های کوئنتین تارانتینو

رتبه‌بندی همه 10 فیلم کوئنتین تارانتینو از بدترین تا بهترین

کوئنتین تارانتینو، کارگردان و نویسنده‌ی سرشناس، با سبک منحصربه‌فردش، خالق فیلم‌های به یاد ماندنی بسیاری است. در این مقاله به رتبه‌بندی همه فیلم‌های کوئنتین تارانتینو از بدترین تا بهترین می‌پردازیم.

آثار کوئنتین تارانتینو همواره با شور و هیجان فراوان دنبال می‌شوند و همگی کیفیت بالایی دارند. از «سگ‌های انباری» (Reservoir Dogs) در سال ۱۹۹۲ تا «روزی روزگاری در هالیوود» (Once Upon a Time in Hollywood) در سال ۲۰۱۹، او ۱۰ فیلم بلند را کارگردانی کرده است. انتخاب بهترین فیلم تارانتینو از میان این فهرست کار آسانی نیست، اما هر فیلم جایگاه خاص خود را دارد.

۱۰. جانگوی رهاشده (Django Unchained)

فیلم جانگوی رهاشده که در سال ۲۰۱۲ اکران شد، با الهام از وسترن‌های اسپاگتی، به بزرگ‌ترین موفقیت تجاری تارانتینو با فروش بیش از ۴۲۶ میلیون دلار در سراسر جهان تبدیل شد. داستان این فیلم درباره‌ی جنگو (جیمی فاکس)، یک برده‌ی آزادشده است که با کمک یک شکارچی جایزه‌بگیر آلمانی (کریستوف والتس)، به دنبال همسرش برومیلدا (کری واشنگتن) می‌گردد. یکی از دلایل این رتبه‌بندی طولانی بودن فیلم و حضور خود تارانتینو در نقش کوتاه با لهجه‌ی استرالیایی است که مورد انتقاد قرار گرفت. با این حال، فیلم جانگوی رهاشده موفق به کسب دو جایزه‌ی اسکار برای بهترین بازیگر نقش مکمل مرد (کریستوف والتس) و بهترین فیلمنامه‌ی غیراقتباسی (تارانتینو) شد.

۹. بیل را بکش: بخش ۲ (Kill Bill: Vol. 2)

بیل را بکش: بخش ۲ در سال ۲۰۰۴ اکران شد و بر خلاف بخش اول که پر از اکشن بود، بیشتر بر دیالوگ و داستان‌پردازی متمرکز است. در این قسمت، عروس (اوما تورمن) به هدف نهایی خود، یعنی کشتن بیل (دیوید کارادین) نزدیک‌تر می‌شود. اگرچه این قسمت از نظر اکشن به پای بخش اول نمی‌رسد، اما فضای بیشتری برای تعمیق داستان و لحظات احساسی فراهم می‌کند. اوما تورمن و دیوید کارادین برای بازی در این فیلم نامزد جایزه‌ی گلدن گلوب شدند.

۸. هشت نفرت‌انگیز (The Hateful Eight)

این وسترن تارانتینو که در سال ۲۰۱۵ منتشر شد، هشت غریبه را دنبال می‌کند که در یک ایستگاه واگن از کولاک شدید پناه می‌گیرند. فیلم هشت نفرت‌انگیز با حضور بازیگران برجسته‌ای همچون ساموئل ال. جکسون و کرت راسل، فضایی پرتنش و جدی را به نمایش می‌گذارد. این فیلم یک اسکار برای بهترین موسیقی متن اصلی (انیو موریکونه) به ارمغان آورد که اولین اسکار او پس از پنج نامزدی در طول پنج دهه بود.

۷. ضد مرگ (Death Proof)

ضد مرگ که غالبا نادیده گرفته می‌شود، در سال ۲۰۰۷ به‌عنوان بخشی از یک مجموعه‌ی دوگانه با نام گریندهاوس (Grindhouse) منتشر شد. این فیلم درباره‌ی بدلکاری شرور به نام مایک (کرت راسل) است که با ماشین تغییر یافته‌ی خود، زنان را می‌کشد. فیلم ضد مرگ ادای احترامی به فیلم‌های بهره‌کشانه دهه‌ی ۱۹۷۰ است و با دو بخش متفاوت، تجربه‌ای هیجان‌انگیز و قدرتمند را ارائه می‌دهد. نسخه‌ی طولانی‌تر فیلم نیز نامزد نخل طلای جشنواره کن شد.

۶. حرامزاده‌های بی‌آبرو (Inglourious Basterds)

حرامزاده‌های بی‌آبرو که در سال ۲۰۰۹ اکران شد، آغازگر دوره‌ی طولانی فیلم‌های تاریخی تارانتینو بود. این فیلم که در دوران جنگ جهانی دوم می‌گذرد، داستان واحدی از نیروهای ویژه را روایت می‌کند که مامور کشتن نازی‌ها هستند. رویکرد تاریخ بازنویسی شده‌ی تارانتینو در این فیلم، تماشاگران را به وجد آورد و صحنه‌های پایانی آن بسیار درخشان است. این فیلم یک جایزه‌ی اسکار برای بهترین بازیگر نقش مکمل مرد (کریستوف والتس) دریافت کرد.

۵. بیل را بکش: بخش ۱ (Kill Bill: Vol. 1)

بیل را بکش: بخش ۱ که در سال ۲۰۰۳ منتشر شد، نقطه‌ی عطفی در کارنامه‌ی تارانتینو بود. این اولین فیلم او در دهه‌ی ۲۰۰۰ و اولین پروژه‌ی او بود که بر جرم و جنایت در لس‌آنجلس متمرکز نبود. فیلم بیل را بکش: بخش ۱ با بازی اوما تورمن در نقش عروس، داستانی از انتقام خونین را روایت می‌کند که او را به سراسر جهان می‌برد. این فیلم ادای احترامی به فیلم‌های سامورایی ژاپنی، کونگ‌فو و وسترن‌های اسپاگتی است و با اکشن‌های خشن و سبک‌مند خود، مخاطبان را مجذوب می‌کند. این فیلم نامزد پنج جایزه‌ی بفتا شد.

۴. سگ‌های انباری (Reservoir Dogs)

سگ‌های انباری که در سال ۱۹۹۲ اکران شد، اولین فیلم بلند تارانتینو بود که او را در نقشه‌ی سینما تثبیت کرد. این فیلم با داستانی درباره‌ی پیامدهای یک سرقت ناموفق و سوءظن بین سارقان، یکی از تاثیرگذارترین فیلم‌های مستقل تمام دوران محسوب می‌شود. بازیگران قدرتمندی چون هاروی کایتل، مایکل مدسن، تیم راث، استیو بوشمی و خود تارانتینو در این فیلم حضور دارند. این فیلم با وجود ماهیت دیالوگ‌محور و تمرکز بر یک مکان، بسیار جذاب و دیدنی است و استیو بوشمی برای بازی در آن، جایزه‌ی Independent Spirit Award را از آن خود کرد.

۳. جکی براون (Jackie Brown)

جکی براون که در سال ۱۹۹۷ منتشر شد، تنها فیلمنامه‌ی اقتباسی تارانتینو است که بر اساس رمان «رام پانچ» اثر المور لئونارد ساخته شده است. پم گریر در نقش اصلی، جکی براون، یک مهماندار هواپیما، در کنار ساموئل ال. جکسون، رابرت دنیرو و رابرت فورستر به ایفای نقش می‌پردازند. این فیلم، نامه‌ای عاشقانه به فیلم‌های بلاکسپلویتِ دهه‌ی ۱۹۷۰ و شهر لس‌آنجلس است و با موسیقی متن فراموش‌نشدنی خود، به اثری ماندگار تبدیل شده است. رابرت فورستر برای این فیلم نامزد جایزه‌ی اسکار شد.

بیشتر بخوانید

۲. روزی روزگاری در هالیوود (Once Upon a Time in Hollywood)

روزی روزگاری در هالیوود جدیدترین فیلم تارانتینو است که در سال ۲۰۱۹ منتشر شد و او آن را بهترین اثر خود می‌داند. داستان فیلم در لس‌آنجلس سال ۱۹۶۹ می‌گذرد و زندگی ریک دالتون (لئوناردو دی‌کاپریو)، ستاره‌ی سابق تلویزیون، و بدلکارش کلیف بوث (برد پیت) را روایت می‌کند. این فیلم نیز همچون حرامزاده‌های بی‌آبرو، با رویکرد تاریخ بازنویسی‌شده (درباره‌ی شارون تیت) داستانی دلنشین و سرگرم‌کننده ارائه می‌دهد. روزی روزگاری در هالیوود موفق به کسب دو جایزه‌ی اسکار برای بهترین بازیگر نقش مکمل مرد (برد پیت) و بهترین طراحی تولید شد.

۱. داستان عامه‌پسند (Pulp Fiction)

هیچ پاسخ قطعی برای انتخاب بهترین فیلم تارانتینو وجود ندارد، اما داستان عامه‌پسند به دلیل ماهیت پیشگام و تاثیرگذار خود، در صدر این رتبه‌بندی قرار می‌گیرد. این فیلم که در سال ۱۹۹۴ منتشر شد، دومین اثر تارانتینو بود و به سرعت به یک پدیده‌ی فرهنگ عامه تبدیل گشت. داستان عامه‌پسند با روایت غیرخطی و سه داستان جنایی درهم‌تنیده در لس‌آنجلس، ژانر فیلم‌های آنتولوژی را دگرگون کرد و تارانتینو را به‌عنوان یک فیلمساز بصیر معرفی کرد. این فیلم با بازی ستارگانی چون جان تراولتا، ساموئل ال جکسون و اوما تورمن، یک اسکار برای بهترین فیلمنامه‌ی غیراقتباسی (تارانتینو و راجر آواری) و نخل طلای جشنواره کن را از آن خود کرد.

1 دیدگاه
بازخورد درون خطی
مشاهده همه نظرات

شش فیلم تارانتینو رو دیده ام. فیلمساز تاثیرگذاری است.

1
0
در بحث شرکت کنیدx