حالت پرواز گوشی

آیا هنوز در هواپیما باید حالت پرواز گوشی را فعال کنیم؟

تصور کنید سوار هواپیما شده‌اید و از شما خواسته می‌شود حالت پرواز گوشی خود را فعال کنید. آیا این یک الزام ایمنی ضروری است یا صرفا یک عادت قدیمی؟

بحث بر سر لزوم فعال‌سازی حالت پرواز گوشی در پروازها، سال‌هاست ادامه دارد. در حالی که بسیاری آن را یک اقدام ایمنی حیاتی می‌دانند، شواهد جدید نشان می‌دهد که دلیل اصلی این ممنوعیت، کمتر به تداخل سیگنال‌ها با سامانه‌های هواپیما و بیشتر به جنبه‌های رفتاری مسافران مرتبط است.

این مقاله به بررسی دلایل پشت این قانون و چرایی بقای آن در عصر حاضر می‌پردازد و به ابعاد مختلف ممنوعیت استفاده از موبایل در هواپیما اشاره خواهد کرد.

تداخل سیگنال‌ها: افسانه یا واقعیت؟

کمیته ارتباطات فدرال (FCC) در سال ۱۹۹۱ استفاده از تلفن همراه را در هواپیما ممنوع کرد. این ممنوعیت صرفا به دلیل نگرانی از تداخل سیگنال‌های باند ۸۰۰ مگاهرتز با شبکه‌های زمینی بود، نه سامانه‌های ناوبری هواپیما. تلفن‌های مدرن امروزی دیگر از این باند فرکانسی استفاده نمی‌کنند.

حالت پرواز گوشی

در واقع، در سال ۲۰۰۵ یکی از مقامات FCC اعلام کرد که با نصب پیکوسل‌ها (آنتن‌های کوچک سلولی) درون هواپیما، مشکل تداخل به‌طور کامل برطرف شده است.

مطالعات متعدد، از جمله تحقیق اداره هوانوردی فدرال (FAA) در سال ۲۰۱۲ و آزمایش‌های شرکت‌های بوئینگ و ایرباس، هیچ‌گونه تداخل تأییدشده‌ای بین تلفن‌های همراه و سامانه‌های هواپیما پیدا نکرده‌اند.

حتی در اروپا، از سال ۲۰۰۸ فرکانس‌هایی برای ارتباطات موبایلی در پرواز اختصاص داده شده بود و در سال ۲۰۲۲، اتصال 5G در هواپیماها به‌طور رسمی مجاز شد، بدون آنکه مشکلی برای ایمنی پروازها ایجاد شود.

بیشتر بخوانید

دلیل واقعی ممنوعیت: حفظ آرامش مسافران

دلیل اصلی پابرجا ماندن ممنوعیت حالت پرواز گوشی، مربوط به مسائل ایمنی نیست؛ بلکه به نگرانی‌ها درباره رفتار مسافران بازمی‌گردد. در سال ۲۰۱۳، تام ویلر، رئیس وقت FCC، تلاش کرد تا این ممنوعیت را لغو کند، اما با مخالفت شدید خطوط هوایی، FAA و حتی اعضای کنگره مواجه شد.

حالت پرواز گوشی

جالب اینکه این مخالفت‌ها نه از سوی مهندسان، بلکه به دلیل نگرانی از صحبت‌های بلند مسافران با تلفن و ایجاد مزاحمت برای دیگران بود. آجیت پای، جانشین ویلر، نیز در سال ۲۰۱۷ این پیشنهاد را «ناپخته» خواند و FCC نهایتا در سال ۲۰۲۰ این تلاش را رسما متوقف کرد.

افزایش شدید حوادث ناشی از خشم مسافران در هواپیما طی سال‌های اخیر، این نگرانی‌ها را منطقی‌تر جلوه می‌دهد. بین سال‌های ۲۰۲۱ و ۲۰۲۳، FAA بیش از ۱۰,۰۰۰ گزارش از این دست حوادث را ثبت کرده است.

با وجود اینکه بسیاری از خطوط هوایی اینترنت وای‌فای (Wi-Fi) ارائه می‌دهند که امکان برقراری تماس را فراهم می‌کند، اما ماهیت شبکه سلولی با وای‌فای هوایی متفاوت است و خطرات رفتاری ناشی از آن جدی‌تر تلقی می‌شود.

بیشتر بخوانید

چرا این قانون به این زودی لغو نمی‌شود؟

لغو حالت پرواز گوشی در هواپیما با چالش‌های بوروکراتیک زیادی روبرو است. اجرای این محدودیت توسط دو بخش جداگانه از قوانین فدرال، یعنی «عنوان ۱۴، بخش ۹۱.۲۱» مربوط به هوانوردی و «عنوان ۴۷، بخش ۲۲.۹۲۵» مربوط به مخابرات، صورت می‌گیرد.

این بدان معناست که دو آژانس فدرال جداگانه باید برای تغییر قوانین خود تصمیم بگیرند که تاکنون هیچ‌کدام علاقه‌ای نشان نداده‌اند. ریچارد لوی، مشاور هوانوردی و خلبان سابق شرکت American Airlines اشاره می‌کند که ایالات متحده در این زمینه بسیار محافظه‌کار است و منتظر داده‌های قطعی‌تری برای اثبات عدم وجود ریسک است.

همچنین، اتحادیه‌های کارمندان خطوط هوایی نیز از قدرت لابی قابل توجهی برخوردارند و کابین‌های آرام‌تر، کار آن‌ها را آسان‌تر می‌کند. در نهایت، تلفن‌های همراه به هر حال نمی‌توانند از ارتفاعات پرواز به دکل‌های زمینی متصل شوند. بنابراین، با وجود اینکه حالت پرواز بر ایمنی تأثیر نمی‌گذارد، اما چون یک قانون فدرال است، باید آن را رعایت کرد.

0 دیدگاه
بازخورد درون خطی
مشاهده همه نظرات