گجت نیوز آخرین اخبار تکنولوژی، علم و خودرو 
در طول تاریخ اتومبیلرانی، مهندسان همواره برای برتری، دست به طراحیهای جسورانه زدهاند. این نوآوریها گاهی به خلق عجیبترین ماشینهای مسابقهای با ظاهری بسیار متفاوت انجامیده است.
در دنیای پررقابت مسابقات، شکل ظاهری خودروها اغلب تابعی از قوانین، نوع رقابت و اهداف مهندسی است. بسیاری از این طراحیهای نامتعارف خودرو نهتنها مرزهای زیباییشناسی را جابهجا کردهاند، بلکه با بهرهگیری از ابتکارات مهندسی منحصربهفرد، نام خود را در تاریخ ماندگار کردهاند.
شش چرخ برای آیرودینامیک: تایرل پی 34 (Tyrrell P34)
تایرل پی۳۴ (Tyrrell P34) یک خودروی فرمول یک از سالهای ۱۹۷۶-۱۹۷۷ بود که با طراحی شش چرخ خود شوکهکننده بهنظر میرسید. چهار چرخ کوچک در جلو به دلیل بهرهوری آیرودینامیکی و جایگیری پشت بال جلویی خودرو طراحی شده بودند. این ماشین با وجود پیچیدگی، ۱۵ سکو و یک پیروزی در گرندپری سوئد ۱۹۷۶ کسب کرد، اما بهدلیل توقف تولید تایرهای خاص خود در سال ۱۹۷۷ از رده خارج شد.
موتور توربوفن و طراحی نامتقارن: STP-Paxton Turbocar
خودروی STP-Paxton Turbocar در سال ۱۹۶۷ با طراحی نامتقارن و استفاده از موتور توربوفن هواپیما (Pratt & Whitney ST6B-62) متمایز شد. این خودروی مسابقهای ایندی، با قدرت ۵۵۰ اسب بخار و تنها یک دنده، سرعت فوقالعادهای داشت و در مسابقه ایندیاناپولیس ۵۰۰ سال ۱۹۶۷ تا دور ۱۹۷ پیشتاز بود، اما به دلیل مشکل گیربکس از دور رقابت خارج شد. محدودیتهای بعدی باعث شد این نوع خودروها تا دهه ۱۹۷۰ از رده خارج شوند.
جاروبرقی مسابقهای: چاپارال 2 جی (Chaparral 2J)
چاپارال ۲جِی (Chaparral 2J) در سال ۱۹۷۰ به دلیل ظاهر جعبهای شکل و سیستم «جاروبرقی» منحصربهفردش شهرت یافت. این خودرو با دو فن بزرگ در عقب و دامنههای متحرک، هوای زیر ماشین را مکیده و نیروی رو به پایین (downforce) معادل وزن خود (۲۰۰۰ پوند) تولید میکرد. اگرچه در کسب رده نخست تایمگیری فوقالعاده بود، اما هرگز مسابقهای را با عملکرد کامل به پایان نرساند. این خودرو به دلیل استفاده از «ابزارهای آیرودینامیکی متحرک» در سال ۱۹۷۱ توسط SCCA ممنوع شد.
دلتاوینگ: شکل پیکان در لمانز (Panoz/Nissan DeltaWing)
دلتاوینگ پانوز/نیسان (Panoz/Nissan DeltaWing) که در سال ۲۰۱۲ معرفی شد، با طراحی پیکانمانند خود، یکی از خاصترین خودروهای مسابقهای اخیر است. این خودرو بهعنوان یک ورودی آزمایشی در بخش «گاراژ ۵۶» لمانز ۲۰۱۲، برای نمایش کارایی آیرودینامیکی و وزن سبک طراحی شده بود. با موتوری برگرفته از نیسان جوک، توان رقابت با خودروهای برتر LMP1 را داشت، اما در لمانز ۲۰۱۲ به دلیل تصادف از دور خارج شد. دلتاوینگ تا سال ۲۰۱۶ در مسابقات دیگر شرکت کرد و بهعنوان یک «چه میشد اگر» بزرگ در تاریخ خودرو باقی ماند.
- هایپرکار ردبول RB17 معرفی شد؛ استفاده از دانش فرمول یک برای خلق یک هیولای پیست
- لامبورگینی تمراریو GT3؛ شاهکار ریسینگ ایتالیایی با قلب V8 توربو
- سوپراسپرت خیرهکننده De Tomaso P72 با 750 اسب بخار و طراحی کلاسیک وارد خط تولید شد
- هایپرکار آلمانی آپولو EVO با پیشرانه V12 قدرتمند معرفی شد
هیولای کادیلاک: آیرودینامیک اولیه و پایان شگفتانگیز (Cadillac Series 61 Le Monstre)
کادیلاک سری ۶۱ “Le Monstre” در سال ۱۹۵۰، به دلیل ظاهر عجیب و بدنه بسیار آیرودینامیک خود که شباهت به یک قالب صابون داشت، لقب «هیولا» را از فرانسویها گرفت. این خودرو در مسابقات ۲۴ ساعته لمانز سال ۱۹۵۰ شرکت کرد و با وجود برخورد با تپه شنی و از دست دادن دنده سنگین، توانست به طرز شگفتانگیزی در رده یازدهم به کار خود پایان دهد. طراحی رادیکال و داستان بازگشت آن، این خودرو را به یکی از محبوبترین و عجیبترین ماشینهای مسابقهای آن دوران تبدیل کرد.