ناتوانی جراحان در ایجاد ارتباط میان رشتههای عصبی قطع شده، پیوند مغز انسان را به یک رویای دستنیافتنی در علم پزشکی تبدیل کرده است.
پیشرفتهای خیرهکننده جراحی در دهههای اخیر، امکان پیوند اعضای مختلفی چون قلب و کبد را فراهم کرده است، اما جابهجایی فرمانده بدن همچنان غیرممکن باقی مانده است. در مرکز انجماد آلکور آریزونا، بیش از ۱۵۰ سر قطع شده در محفظههای کریوژنیک نگهداری میشوند به این امید که روزی علم بتواند آنها را به بدنهای جدید پیوند بزند.
با این حال، واقعیتهای علمی نشان میدهند که پیوند مغز انسان عملا فراتر از توانایی فعلی بشر است و ساختار پیچیده آن سد بزرگی در برابر جراحان ایجاد کرده است.
بنبست بزرگ در اتصال سیستم عصبی مرکزی
متخصصان جراحی مغز و اعصاب معتقدند این عمل را بهواقع باید پیوند بدن نامید، چرا که هویت و آگاهی هر فرد درون کاسه سر او قرار دارد. دلیل اصلی عدم موفقیت در این زمینه، ناتوانی در بازسازی و ایجاد اتصال میان رشتههای عصبی در سیستم عصبی مرکزی است.
برخلاف اعصاب محیطی که توانایی ترمیم و رشد مجدد دارند، سلولهای عصبی بالغ در مغز و نخاع پس از قطع شدن نمیتوانند پیوندهای ارتباطی جدیدی با همسایگان خود برقرار کنند. حتی پیوند بخشهای کوچکی مانند مخچه به دلیل وجود میلیونها سلول پورکنژ با میلیاردها اتصال عصبی، فراتر از ظرفیت فنی فعلی است.
- آیا پیوند عضو واقعا میتواند جوانی ابدی را به ارمغان بیاورد؟
- دانشمندان چینی برای نخستین بار در جهان با موفقیت، بافت قلب انسان را در جنین خوک پرورش دادند
- تحقیقات جدید نشان میدهد که رشد مغز ممکن است تا 30 سالگی ادامه یابد
تاریخچه تلخ آزمایشها و افقهای آینده با پیوند سلولهای بنیادی
تلاش برای جابهجایی سر حیواناتی چون سگ و میمون از اوایل قرن بیستم آغاز شد، اما این جانداران به دلیل پس زدن عضو یا نارسایی عروقی تنها چند روز زنده ماندند. ادعاهای سالهای اخیر برخی جراحان درباره امکانپذیری این عمل روی انسان نیز با مخالفت شدید مجامع علمی و اخلاقی روبهرو شده است.
با این حال، محققان به جای تعویض کامل این عضو، روی پیوند سلولهای بنیادی برای ترمیم بافتهای آسیبدیده ناشی از پارکینسون یا سکته مغزی تمرکز کردهاند. این سلولها شانس بالاتری برای ادغام در شبکههای محلی دارند، هرچند چالش کنترل رفتار آنها و جلوگیری از ایجاد تومور همچنان پابرجا است.
گجت نیوز آخرین اخبار تکنولوژی، علم و خودرو 

