اولین آزمایش بمب اتمی در جهان، موسوم به ترینیتی در سال ۱۹۴۵، یک ماده جدید اتمی کاملاً منحصربهفرد را به وجود آورد. این کشف، افقهای تازهای در شناخت مواد ناشناخته میگشاید.
تیم تحقیقاتی بینالمللی به سرپرستی زمینشناس لوکا بیندی از دانشگاه فلورانس، این کلاکتریت منحصربهفرد را شناسایی کرده است. این کشف نشان میدهد شرایط فوقالعاده میتوانند به تشکیل مواد جدید اتمی بینجامند که پیش از این مشاهده نشده بودند.
شناسایی ماده جدید اتمی در ترینیتی
محققان برای کشف این ماده جدید، بر روی ترینیتی (Trinitite) تمرکز کردند؛ یک شیشه سیلیکاتی حاوی فازهای فلزی کمیاب. با استفاده از تکنیکهایی مانند پراش اشعه ایکس، تیم توانست یک کلاکتریت نوع یک بر پایه کلسیم، مس و سیلیکون را در قطرهای فلزی غنی از مس در نمونهای از ترینیتی قرمز شناسایی کند.
این ماده جدید اتمی به طور خودبهخودی در طول انفجار هستهای شکل گرفته است، که نشاندهنده توانایی شرایط بسیار بالا از دما و فشار برای تولید مواد نوظهور است.
- چه کسی انرژی هستهای را کشف کرد؟ محصول همکاری صدها دانشمند و رقابتهای ژئوپلیتیک
- ۳۳ سال سکوت هستهای آمریکا؛ چرا آزمایشات اتمی به ناگاه متوقف شدند و چه خطراتی را فاش کردند؟
- پیامد شوم جنگ هستهای: قحطی جهانی و نابودی 87 درصد محصولات کشاورزی
انفجارهای هستهای؛ آزمایشگاههای طبیعی
این کشف از آن جهت جالب توجهتر است که در همان رویداد انفجاری، یک ماده بسیار کمیاب دیگر نیز تشکیل شد: یک شبهبلور غنی از سیلیکون که چند سال پیش توسط تیم بیندی مستند شده بود. برقراری ارتباط بین این ساختارها، به دانشمندان کمک میکند تا نحوه سازماندهی اتمها در شرایط شدید را بهتر درک کرده و امکانات طراحی مواد جدید را گسترش دهند.
محققان توضیح میدهند که رویدادهایی مانند انفجارهای هستهای، صاعقهها یا برخوردهای شهابسنگها به عنوان آزمایشگاههای طبیعی عمل میکنند و اشکال مادهای را به ما نشان میدهند که به راحتی در آزمایشگاه قابل بازتولید نیستند.
گجت نیوز آخرین اخبار تکنولوژی، علم و خودرو 

