گجت نیوز آخرین اخبار تکنولوژی، علم و خودرو 
استدلال روز قیامت، نظریهای بحثبرانگیز در ریاضیات، با تحلیل دادههای جمعیتی، آینده بقای بشر را پیشبینی میکند. آیا پایان ما نزدیک است؟
استدلال روز قیامت، نظریهای بحثبرانگیز، با تکیه بر احتمالات و تعداد انسانهای متولد شده، زمان پایان بشر را پیشبینی میکند. این محاسبات، آینده نگرانکنندهای را برای بقای ما نشان میدهند.
استدلال مورد بحث که از قوانین احتمالات محض بهره میبرد، ایدهای تکاندهنده را مطرح میکند. اگر ما صرفا یک انسان معمولی در بین تمام افرادی باشیم که تاکنون و در آینده زندگی خواهند کرد، آنگاه احتمال اینکه نسل بشر برای همیشه ادامه یابد، بهطرز شگفتانگیزی پایین است. این دیدگاه، چالشهایی عمیق در رابطه با ریاضیات و پایان بشر مطرح میکند.
استدلال روز قیامت چیست و چگونه کار میکند؟
این استدلال که بر خلاف سناریوهای معمول فاجعهآمیز، بر تحلیل تهدیدات فیزیکی تکیه ندارد، یک دیدگاه کاملا ریاضیاتی ارائه میدهد. این نظریه بر قوانین احتمالات و تعداد کل انسانهایی که تاکنون در زمین زیستهاند، استوار است. اگر شما تقریبا ۱۱۷ میلیاردومین انسانی هستید که متولد شدهاید، استدلال روز قیامت میپرسد: آیا احتمال اینکه شما یک ناهنجاری آماری شدید در ابتدای یک امپراتوری عظیم باشید، بیشتر است یا یک انسان معمولی در اواسط تاریخ بشریت؟ گزینه دوم به معنای انقراض نسبتا نزدیک بشر است.
این منطق میگوید: اگر ما خود را تصادفی در میان تمام انسانهای گذشته، حال و آینده در نظر بگیریم، ۵۰ درصد شانس وجود دارد که در ۵۰ درصد میانی کل جمعیت بشریت قرار گرفته باشیم. این به معنای وجود ۱۵۶ میلیارد تا ۴۶۸ میلیارد انسان در مجموع است. با فرض نرخ فعلی تولد (تقریبا ۱۳۲ میلیون نوزاد در سال)، ۵۰ درصد شانس وجود دارد که آخرین انسان طی ۲۹۵ تا ۲,۶۵۹ سال آینده متولد شود. این بازه برای ۸۰ درصد شانس بین ۹۸ تا ۷,۹۷۷ سال است که در مقایسه با کل عمر حضور بشر، بسیار ناچیز است.
پیشبینیهای موفق: از دیوار برلین تا برادوی
استدلال روز قیامت سابقه موفقی در پیشبینیها دارد. در سال ۱۹۶۹، اختر فیزیکدان جی. ریچارد گات سوم از دیوار برلین (۸ سال عمر) بازدید کرد. او با فرض اینکه زمان بازدیدش خاص نیست، پیشبینی کرد که دیوار با ۵۰ درصد احتمال، طی ۲.۶۷ تا ۲۴ سال آینده سقوط خواهد کرد. دیوار ۲۰ سال بعد فرو ریخت. گات این روش را در سال ۱۹۹۳ برای پیشبینی زمان پایان ۴۴ نمایش در نیویورک نیز به کار برد و طبق کتاب او در سال ۲۰۰۱، تمامی ۳۷ نمایش که بسته شدند، در چارچوب زمانی پیشبینیشده او قرار داشتند. این استدلال از اصل کوپرنیکی الهام گرفته است که میگوید ما نباید جایگاه ویژهای برای خود در جهان قائل شویم.
منتقدان چه میگویند؟ چالشها و ایرادات
استدلال روز قیامت منتقدان زیادی دارد، اما توافقی بر سر «اشکال کار» نیست. برخی از ایرادات مطرح شده عبارتند از:
- مشکل کلاس مرجع: چرا فقط انسان؟ مرزها دلخواه هستند و تغییر آنها پیشبینی را عوض میکند.
- ایراد انسان غارنشین: کاربرد این استدلال در گذشته (برای مثال توسط یک انسان اولیه) منجر به تخمین اشتباه میشد، پس چرا برای آینده معتبر باشد؟
- فرض خوداظهاری: ما احتمالا در جهانی با انسانهای بیشتر به دنیا میآییم که بدبینی این استدلال را خنثی میکند.
- رتبه تولد نمیتواند دنیا را به پایان برساند: رتبه تولد ارتباط علی با خطرات واقعی ندارد و دلیلی برای آخرالزمان نیست.
- ابررایانههای ناسا زمان پایان حیات روی زمین را محاسبه کردند
- دانشمندان زمان شروع کوچک شدن جهان را تخمین زدند
- پایان جهان نزدیکتر از آن چیزی است که فکر میکردیم!
- همزمان با تنشهای جهانی، ساعت آخرالزمان نزدیکتر از همیشه به نیمهشب شد
این ایرادات و استدلالها، هر کدام پاسخهای متقابل خود را از سوی حامیان این نظریه دارند. بحث بیشتر حول محور نحوه درک ما از جایگاه خود و محدودیتهای استدلال احتمالی میچرخد تا تهدیدات وجودی واقعی.