مهم‌ترین خودروهای کانسپت تاریخ که آینده را شکل دادند

0 ارسال شده توسط: علی شمس 03 خرداد 1405 ساعت 21:28

برخی خودروها صرفا ایده‌هایی روی کاغذ باقی می‌مانند، اما برخی دیگر از خودروهای کانسپت مسیر آینده صنعت خودرو را هموار می‌کنند. در این مقاله به مهم‌ترین مدل‌هایی می‌پردازیم که تاریخ‌ساز شدند.

در گذشته، عنوان خودروی مفهومی به طرح‌های پیشرو و خلاقانه تعلق داشت که نشان‌دهنده پتانسیل بالای تخیل در طراحی خودرو بود. این خودروهای پروتوتایپ بیش از هشت دهه پیشگام بوده‌اند و ایده‌های نوآورانه‌ای را به جهان معرفی کردند.

معرفی مهم‌ترین خودروهای کانسپت تاریخ

این خودروهای رویایی، فراتر از زمان خود بودند و ایده‌هایی را به نمایش گذاشتند که بعدها به واقعیت پیوستند. از طراحی‌های آیرودینامیک تا فناوری‌های خودران، هر یک از این مدل‌ها نقشی کلیدی در شکل‌دهی به آینده صنعت حمل‌ونقل ایفا کرده‌اند.

Buick Y-Job (1939)

بیوک Y-Job در سال ۱۹۳۹ با چراغ‌های مخفی، شیشه‌های برقی و سقف متحرک، هارلی ارل، طراح جنرال موتورز را مشهور کرد و خطوط طراحی خودروهای آمریکایی پس از جنگ جهانی دوم را شکل داد.

Buick LeSabre (1951)

بیوک LeSabre مدل ۱۹۵۱ با موتور V8 پرقدرت، شیشه جلوی پانوراما، چراغ‌های مخفی و باله‌های عقب عظیم، نمادی از دوران جت بود و سقف آن در بارندگی به‌طور خودکار فعال می‌شد. این خودرو تا سال‌ها روند طراحی آمریکایی را تعیین کرد.

Ford XL500 (1953)

فورد XL500 مدل ۱۹۵۳، با گیربکس اتوماتیک دکمه‌ای، سیستم تهویه مطبوع، تلفن و جک‌های داخلی، رانندگی بی‌دردسر را نوید می‌داد.

Alfa Romeo BAT 5 (1953)

آلفارومئو BAT 5 مدل ۱۹۵۳، طراحی برتونه، با آیرودینامیک فوق‌العاده (ضریب درگ ۰٫۲۳) و وزن کم، به سرعت ۱۹۳ کیلومتر بر ساعت دست می‌یافت، در حالی که تنها ۱۰۰ اسب بخار قدرت داشت.

Buick Wildcat II (1954)

بیوک وایلدکت ۲ مدل ۱۹۵۴ با نمای جلوی بال‌مانند و بدنه فایبرگلاس، طراحی آینده‌نگرانه‌ای داشت و شباهت‌هایی به کوروت اصلی نشان می‌داد.

De Soto Adventurer II Coupé (1954)

دسوتو ادونچرر ۲ کوپه مدل ۱۹۵۴، با خطوط تمیز و ساده‌اش، بر آیرودینامیک بالا تمرکز داشت، اما چراغ‌های عقب الهام‌گرفته از پس‌سوز جت، به طرح‌های آینده کرایسلر اشاره می‌کرد.

Ford FX Atmos (1954)

فورد FX اتموس مدل ۱۹۵۴، با کابین شیشه‌ای، سه صندلی و باله‌های شبیه هواپیما، نمادی از عصر جت و فضا بود. FX مخفف Future Experimental بود و آنتن‌های جلوی آن به کنترل خودرو کمک می‌کرد.

GM Firebird I (1954)

جی‌ام فایربرد ۱ مدل ۱۹۵۴، اولین از سه کانسپت فایربِرد، دارای یک سیستم کنترل تک‌دسته به‌جای فرمان بود. نیروی آن از یک توربین گازی تامین می‌شد که می‌توانست خانه را نیز تغذیه کند.

Ford Mystere (1955)

فورد میستری مدل ۱۹۵۵، با شیشه جلویی که دور تا دور خودرو را می‌پوشاند، ورودی از طریق بالا رفتن کل بدنه و موتور توربین گازی عقب، طراحی منحصر به فردی داشت.

Lincoln Futura (1955)

لینکلن فوتورا مدل ۱۹۵۵، مشهور به حضور در سریال بتمن، با دو گنبد پلکسی‌گلاس و باله‌های خاص، ۲۵۰ هزار دلار هزینه ساخت داشت. این کانسپت V8 با ۳۰۰ اسب بخار، گیربکس اتوماتیک دکمه‌ای نیز داشت.

Buick Centurion (1956)

بیوک سنچوریون مدل ۱۹۵۶، با نمای عقب الهام‌گرفته از جت جنگنده، به جای آینه‌های جانبی از دوربین عقب و نمایشگر تلویزیونی در داشبورد استفاده می‌کرد. این فناوری امروزه وارد خودروهای تولیدی شده است.

GM Firebird II (1956) & III (1958)

جی‌ام فایربرد ۲ (۱۹۵۶) از تیتانیوم ساخته شد و برای جاده‌های هدایت‌شونده طراحی گشت، که پیشگام خودروهای خودران بود. فایربرد ۳ (۱۹۵۸)، آخرین اثر هارلی ارل، از موشک‌های فضایی الهام گرفته بود و شامل راهنمایی خودکار، توربین ۲۲۵ اسب بخاری و تهویه مطبوع می‌شد.

Oldsmobile Golden Rocket (1956)

الدزموبیل گلدن راکت مدل ۱۹۵۶، با موتور ۳٫۲ لیتری V8 و ۲۷۵ اسب بخار، ستون فرمان با قابلیت تنظیم برقی را معرفی کرد. ویژگی برجسته آن صندلی‌هایی بود که با باز شدن درها بالا آمده و به بیرون می‌چرخیدند.

Ford X-1000 (1957)

فورد X-1000 مدل ۱۹۵۷، طراحی الکس ترمولیس، قابلیت نصب موتور در جلو یا عقب را داشت. کابین لوکس آن شامل تلویزیون و سیستم صوتی بود و سقف متحرک آن امکان تبدیل به کانورتیبل یا کوپه را فراهم می‌کرد.

XP-700 Corvette (1958)

کوروت XP-700 مدل ۱۹۵۸، با بدنه جدید، دماغه متمایز و سقف حبابی فضایی، به جای آینه دید عقب از پریسکوپ استفاده می‌کرد.

Cadillac Cyclone (1959)

کادیلاک سایکلون مدل ۱۹۵۹، با مخروط‌های رادار در دماغه، پیش‌درآمدی بر کروز کنترل تطبیقی امروزی بود. کابین آن توسط یک سایبان پلاستیکی با پوشش نقره‌ای برای بازتاب اشعه خورشید محافظت می‌شد.

Chrysler Turboflite (1961)

کرایسلر توربوفلایت مدل ۱۹۶۱ با توربین احیاشونده خود که نصف وزن موتور V8 معادلش بود، نوآوری داشت. با باز شدن درها، سقف شیشه‌ای برقی بالا می‌رفت و با ترمز هیدرولیک، یک ایربریک برای کمک به سیستم ترمز فعال می‌شد.

GM Runabout (1964)

جی‌ام رانابوت مدل ۱۹۶۴، یک خودروی شهری سه‌چرخ با آیرودینامیک پیکان‌مانند بود. در صندوق عقب آن دو سبد خرید تعبیه شده بود و فضای داخلی برای پنج سرنشین طراحی شده بود.

Lamborghini Marzal (1967)

لامبورگینی مارزال مدل ۱۹۶۷، طراحی برتونه، با ۴٫۵ متر مربع شیشه و طراحی پر از شش‌ضلعی‌ها، به لامبورگینی اسپادا منجر شد. موتور ۱۷۵ اسب بخاری شش‌سیلندر آن، نصف یک موتور V12 لامبورگینی بود.

Alfa Romeo Carabo (1968)

آلفارومئو کارابو مدل ۱۹۶۸، طراحی مارچلو گاندینی، بر پایه آلفارومئو تیپو ۳۳ V8 ساخته شد. این کانسپت ایراد بلند شدن جلوی لامبورگینی میورا را رفع کرد و درهای بال‌حشره‌ای (Beetle-wing doors) را معرفی نمود که بعدها در کونتاش به تولید رسید.

Mercedes-Benz C-111 (1969)

مرسدس‌بنز سی-111 (۱۹۶۹)، خودرویی تحقیقاتی با درهای گالوینگ و موتور وانکل سه-روتور ۲۸۰ اسب بخار بود. مدل دیزلی آن در سال ۱۹۷۸ رکورد سرعت ۳۲۲ کیلومتر بر ساعت را شکست و نسخه V8 بنزینی آن در سال بعد به سرعت متوسط ۴۰۴ کیلومتر بر ساعت دست یافت.

Buick Century Cruiser (1969)

بیوک سنچوری کروزر مدل ۱۹۶۹ (در ابتدا فایربِرد ۴)، یک خودروی خودران با امکانات یک اتاق نشیمن بود. صندلی‌های قابل تنظیم، تلویزیون، میز تاشو و یخچال داخلی، آن را به یک فضای زندگی متحرک تبدیل کرده بودند.

Lancia Stratos Zero (1970)

لانچیا استراتوس زیرو مدل ۱۹۷۰، با ارتفاع تنها ۸۳ سانتی‌متر و طراحی گوه-شکل، یکی از افراطی‌ترین کانسپت‌ها بود. این خودرو با موتور ۱٫۶ لیتری V4 از لانچیا فولیا، مسیری جدید در طراحی سوپراسپرت‌ها باز کرد.

Maserati Boomerang (1971)

مازراتی بومرنگ مدل ۱۹۷۱ با تکیه بر ایده‌های کارابو و استراتوس زیرو، نشان داد که چگونه خودروهای گوه-شکل می‌توانند برای استفاده روزمره طراحی شوند. این کانسپت الهام‌بخش لوتوس اسپریت و دلورین DMC-12 بود و از پیشرانه وی8 ۴٫۷ لیتری مازراتی بورا استفاده می‌کرد.

Ford Probe (1979-1985)

فورد پروب (۱۹۷۹-۱۹۸۵)، مجموعه‌ای از پنج کانسپت بود که آیرودینامیک را تا حد نهایت آزمایش کرد. پروب V مدل ۱۹۸۵ (تصویر)، با ضریب درگ تنها ۰٫۱۳۷ (مشابه جت جنگنده F-16)، بسیار مدرن به نظر می‌رسد.

Ford Ghia Cockpit (1981)

فورد گیا کاکپیت مدل ۱۹۸۱، یک میکروکار دو نفره پشت سر هم، برای شهر طراحی شده بود. این خودروی کوچک و کم‌مصرف، با موتور ۲۰۰ سی‌سی موتورسیکلت ۱۲ اسب بخاری، مصرف سوخت ۳٫۷ لیتر در ۱۰۰ کیلومتر را ارائه می‌داد.

Italdesign Capsula (1982)

ایتال‌دیزاین کپسولا مدل ۱۹۸۲، با طراحی عجیب، مرزهای پکیجینگ را جابجا کرد. این خودرو می‌توانست با تعویض بدنه روی شاسی ثابت، به انواع خودرو از جمله سدان یا ون تبدیل شود.

MG E-XE (1985)

ام‌جی E-XE مدل ۱۹۸۵، با وجود مشکلات مالی شرکت سازنده، اثبات کرد که می‌توانند کانسپت‌های جذاب بسازند. این خودرو بر طراحی ام‌جی اف (MGF) که یک دهه بعد عرضه شد، تاثیر مستقیم داشت.

GM CERV III (1990)

جی‌ام CERV III، سومین کانسپت CERV (خودروی تحقیقاتی مهندسی شورلت)، با هدف دستیابی به سرعت‌های بالا (۳۲۲ کیلومتر بر ساعت) بدون نیاز به مهارت‌های فوق بشری طراحی شد. زبان طراحی آن در کوروت C5 سال ۱۹۹۷ مشهود بود.

BMW E1 (1991)

بی‌ام‌و E1، یک کانسپت کوچک و نوآورانه بود که ابتدا با پیشرانه الکتریکی و سپس در سال ۱۹۹۳ با گزینه‌های بنزینی، الکتریکی و هیبریدی بنزینی-الکتریکی عرضه شد. این خودرو پیش‌نمایشی از شکل و شمایل یک بی‌ام‌و کوچک را ارائه داد.

Volvo ECC (1992)

ولوو ECC (خودروی کانسپت محیط‌زیست) در سال ۱۹۹۲، یک خودروی سبک، آیرودینامیک، مستحکم و کم‌مصرف بود. این خودرو با ترکیب توربین گازی و موتور الکتریکی، پیشگام طراحی ولوو S80 نسل اول شد.

Dodge ESX3 (2000)

دوج ESX3 مدل ۲۰۰۰، در زیر ظاهر ساده‌اش یک پیشرانه هیبریدی دیزل-الکتریک داشت. این کانسپت، پس از دو مدل هیبریدی اولیه دوج در سال‌های ۱۹۹۶ و ۱۹۹۸، آینده فناوری خودرو را پیش‌بینی می‌کرد.

Jaguar F-Type (2000)

جگوار F-Type کانسپت (۲۰۰۰)، در نمایشگاه دیترویت ۲۰۰۰ رونمایی شد و بسیار هیجان‌انگیز به نظر می‌رسید. با این‌که به تولید نرسید و فورد بودجه را صرف فرمول یک کرد، اما الهام‌بخش تولید جگوار F-Type در سال ۲۰۱۳ شد.

BMW X Coupé (2001)

بی‌ام‌و X کوپه مدل ۲۰۰۱، با طراحی رادیکال کریس بنگل و تکنیک «شعله‌سان» در سطوح بدنه، بحث‌برانگیز بود. این کانسپت کوپه اسپرت دارای چراغ‌های چرخشی هدایت‌شده با GPS و موتور دیزل ۳ لیتری بود.

Cadillac Sixteen (2003)

کادیلاک سیکستین مدل ۲۰۰۳، با موتور ۱۳٫۶ لیتری V16 و ۱۰۰۰ اسب بخار، یکی از عجیب‌ترین کانسپت‌های GM بود. گرچه تولید نشد، اما زبان طراحی جدیدی را برای کادیلاک معرفی کرد که در مدل‌هایی چون اسکالید ۲۰۱۹ نیز دیده می‌شود.

GM Hy-wire (2003)

جی‌ام های-وایر مدل ۲۰۰۳، با فناوری درایو-بای-وایر، تمامی کنترل‌ها را الکترونیکی کرده و هیچ ارتباط مکانیکی در کابین نداشت. این خودرو با فناوری پیل سوختی و موتور سه‌فاز ۱۲۶ اسب بخاری، آینده خودروها را ترسیم می‌کرد.

Holden Efijy (2005)

هولدن ایفیجی مدل ۲۰۰۵، از بخش استرالیایی GM، ادای احترامی به مدل FJ دهه ۵۰ بود. این کانسپت زیبا بر پایه کوروت C6 ساخته شده و از موتور V8 سوپرشارژ LS2 ۶ لیتری آن بهره می‌برد.

BMW EfficientDynamics (2009)

بی‌ام‌و EfficientDynamics، با ترکیب مواد سبک‌وزن و پیشرانه هیبریدی، گونه جدیدی از خودروهای عملکردی را معرفی کرد. این کانسپت مستقیما به تولید بی‌ام‌و i8 منجر شد و نشان داد که آینده الکتریکی می‌تواند جذاب باشد.

Renault Dezir (2010)

رنو دزیر مدل ۲۰۱۰، در نمایشگاه خودرو پاریس ۲۰۱۰ رونمایی شد. این کانسپت تمام‌الکتریکی و زیبا، نگاهی اجمالی به آینده‌ای دوستدار محیط‌زیست با ترکیب زیبایی و فناوری در یک پکیج فشرده ارائه می‌داد.

Jaguar C-X75 (2010)

جگوار C-X75، یک سوپراسپرت هیبریدی با ۷۷۸ اسب بخار قدرت بود که با همکاری ویلیامز ادونسد انجینیرینگ توسعه یافت. قرار بود ۲۵۰ نمونه از آن با قیمت یک میلیون پوند تولید شود، اما طرح لغو گشت و تنها در فیلم «اسپکتر» دیده شد.

بیشتر بخوانید

BMW Next 100 (2016)

بی‌ام‌و Next 100، به مناسبت صدمین سالگرد بی‌ام‌و رونمایی شد. این خودروی خودران، پیشگام تکنیک‌های طراحی و ساخت جدید با استفاده از ساختارهای فیبر کربن برای سبکی و استحکام بود و ضریب درگ آن تنها ۰٫۱۸ بود.

DS E-Tense (2016)

دی‌اس E-Tense، یک کانسپت تمام‌الکتریکی ۴۰۰ اسب بخاری بود که در نمایشگاه ژنو ۲۰۱۶ رونمایی شد. این کوپه لوکس با ظاهری شبیه سوپراسپرت‌های موتور وسط، توانایی‌های برند DS PSA را به نمایش گذاشت.

Volkswagen ID.3 (2016)

فولکس‌واگن ID.3 کانسپت (۲۰۱۶)، در نمایشگاه خودرو پاریس رونمایی شد و پیش‌نمایشی از خودروهای تمام‌الکتریکی کوچک فولکس‌واگن بود. این کانسپت شعاع حرکتی تا ۵۴۷ کیلومتر و قیمت پایه ۲۵,۰۰۰ پوند را نوید می‌داد.

Lagonda All-Terrain Concept (2019)

لاگوندا All-Terrain کانسپت (۲۰۱۹)، توسط استون مارتین، تجربه سفر شبیه به جت شخصی را با نیروی تمام‌الکتریکی و شعاع حرکتی ۶۴۴ کیلومتر متصور شد. متاسفانه برنامه‌های تولید آن لغو گشت.