فضانورد

لباس فضایی معیوب ناسا نزدیک بود یک فضانورد را غرق کند

یک خطا در طراحی لباس فضانوردان ممکن است منجر به حوادث جبران ناپذیری شود. لباس فضایی معیوب ناسا تقریباً باعث غرق شدن یک فضانورد شد.

اکنون که آرتمیس ۱ماموریت آرتمیس 1 باز هم عقب افتاد + تاریخ پرتاب بعدی به طور پیوسته به تاخیر می‌افتد، بهتر است یادآوری کنیم که رفتن به فضا کار آسانی نیست! بشر با وجود دشوار بودن، خطرات متعدد و هزینه گزاف همچنان در آرزوی رفتن به فضا است. در ادامه به یک حادثه عجیب اشاره خواهیم کرد که در آن لباس فضایی معیوب ناسا تقریباً باعث خفه شدن یک فضانورد شد.

حادثه لباس فضایی معیوب ناسا و خطر غرق شدن یک فضانورد

از زمان شروع رقابت‌هایی برای رفتن به فضا، فضانوردان با حوادث متعدد کشنده و غیرکشنده روبرو شده‌اند. اولین مرگ یک فرد آمریکایی در ۲۷ ژانوریه ۱۹۶۷ در حین پرتاب آزمایشی اولین ماموریت آپولو رخ داد.

در این حادثه، آتش سوزی الکتریکی ناشی از سیم کشی معیوب باعث ایجاد یک جرقه و درنهایت باعث شعله‌ور شدن آتش در داخل ماژول فرماندهی شد که در آن زمان با اکسیژن پر شده بود. سپس آتش با سرعت گسترش یافت.

لباس فضایی ناسا فضانورد

سرعت آتش به حدی بود که فضانوردان، گاس گریسوم، ادوارد وایت و راجر شافی فرصت کافی برای باز کردن دریچه روی ماژول را پیدا نکردند. درنتیجه هر سه آن‌ها بر اثر خفگی جان خود را از دست دادند.

در آوریل سال ۱۹۷۰ نیز چندین حادثه رخ داد؛ اما خدمه سه نفره آپولو ۱۳ موفق شدند از این حوادث فاجعه‌بار جان سالم به در ببرند. درواقع تفکر سریع و نبوغ افراد در زمین و فضا باعث نجات این فضانوردان شد.

همچنین در تاریخ ۲۸ ژانوریه ۱۹۸۶، انفجار شاتل فضایی چلنجر باعث مرگ ۷ فضانورد شد. این حادثه مرگبار به علت حلقه‌های O معیوب رخ داد که در اثر دمای سرد صبح روز پرتاب آسیب دیده بودند. در ایستگاه فضایی بین‌المللی نیز حوادثی رخ داده است.

توصیف ترسناک از لحظه غرق شدن در لباس فضایی معیوب 

لوکا پارمیتانو

در تاریخ ۱۶ ژوئیه سال ۲۰۱۳، لوکا پارمیتانو (Luca Parmitano)، فضانورد آژانس فضایی اروپا و کریس کسیدی (Chris Cassidy)، فضانورد ناسا در جایی که ظاهراً قرار بود شش ساعت پیاده روی فضایی خارج از ایستگاه فضایی بی‌المللی رخ دهد، حضور داشتند.

پارمیتانو یک هفته قبل از این حادثه به اولین فضانورد ایتالیایی تبدیل شده بود که در فضا راه رفته بود. حدود یک ساعت پس از این ماموریت، پارمیتانو گزارش کرد که احساس می‌کند آب زیادی در پشت سرش وجود دارد.

او ابتدا فکر کرد که احتمالاً آب از کیسه نوشیدنی‌اش بیرون آمده است؛ بنابراین آن را قورت داد. اما آب به طور پیوسته به داخل کلاه او سرازیر شد. پارمیتانو متوجه شد که هوا سرد است و طبیعی به نظر نمی‌رسد و این مسئله را گزارش داد. سپس مسئولین به سرعت فعالیت خارج از وسیله را متوقف کردند و به او دستور دادند که به قفل هوایی بازگردد.

وقتی این فضانورد اقدام به بازگشت کرد، احساس کرد که آب روی اسفنج‌های فنجانی داخل گوشی‌اش را پوشانده و مانع شنیدن او شده است. سپس آب چشمان او را کاملاً پوشاند و مانع دیدن او نیز شد.

لباس فضایی

به گفته پارمیتانو، ترسناک‌ترین قسمت این حادثه زمانی بود که قسمت بالایی کلاه او پر از آب شد و او مطمئن نبود که نفس بعدی‌اش، آب را وارد ریه‌هایش خواهد کرد یا هوا. در نهایت او با اعتماد به حافظه‌اش، کابل ایمنی خود را دنبال کرد و به قفل هوا رسید. سپس همکارش به او کمک کرد تا او خشک و ایمن شود.

براساس تخمین‌ها، بین دو تا سه پیمانه آب در داخل کلاه ایمنی پارمیتانو جمع شده بود. پارمیتانو تجربه ترسناک خود را به بودن یک ماهی قرمز درون تنگ تشبیه کرد.

پیگیری ناسا درباره منشأ مشکل

در طی تحقیقات بعدی که توسط هیئت تحقیق میشاپ صورت گرفت، ناسا از خدمه درخواست کرد که با بستن یک لباس خالی و روشن کردن آن، حادثه را بازسازی کنند.

در طی این بازسازی، آب دوباره به داخل کلاه سرازیر شد و ناسا موقتا تمام ماموریت‌‌های غیرفوری فضایی EVA را متوقف کرد تا زمانی که به منشأ مشکل پی ببرند. نتیجه تحقیقات مشخص کرد که آب از طریق دریچه تهویه پشتی وارد کلاه ایمنی شده بود؛ زیرا فیلتر سیستم پشتیبانی حیات گرفته بود.

به گفته کریس هانسن (رئیس هیئت تحقیق) این نقص در تجهیزات احتمالاً تاکنون جدی‌ترین مشکل EVA بوده است.

لوکا پارمیتانو

یک نشت مشابه نیز یک هفته قبل از این حادثه رخ داده بود. در آن حادثه نیز کسیدی و پارمیتانو فکر کردند که مقدار آب کمتری از یک کیسه نوشیدنی نشت کرده است. در حادثه قبلی ناسا، نشتی آب را به گردن کیسه نوشیدنی انداخت و آن را پیگیری نکرد. هانسن گفت:

این حادثه به درستی مورد بررسی قرار نگرفت. بررسی این حادثه می‌توانست از خطری که یک هفته بعد یک فضانورد در معرض آن قرار گرفت، جلوگیری کند.

پس از این حادثه ناسا منشأ نشتی را تعمیر کرد و فعالیت‌های فضایی ادامه پیدا کردند. پیاده روی فضایی تاریخ ۱۳ جولای به یکی از کوتاه‌ترین پیاده‌ روی‌های ایستگاه فضایی تبدیل شد. پارمیتانو گزارشی دست اول از تجربه خود برای آژانس فضایی اروپا نوشت.

پاسخ بدهید

وارد کردن نام و ایمیل اجباری است | در سایت ثبت نام کنید یا وارد شوید و بدون وارد کردن مشخصات نظر خود را ثبت کنید *

*