گجت نیوز آخرین اخبار تکنولوژی، علم و خودرو 
فیلم نوآر ژانری فراموشنشدنی در تاریخ سینماست که با فضایی تاریک و شخصیتهای پیچیدهاش، تماشاگران را درگیر داستانی جذاب از فساد و تباهی میکند.
ژانر نوآر تنها به سایهها، سیگار و زنان اغواگر محدود نمیشود؛ این سبک سینمایی آلودگیهای معنوی را به تصویر میکشد، جایی که میل بر اخلاق پیشی گرفته و انسانها خود را به تباهی میکشانند. بهترین فیلمهای نوآر، داستانهایی از سقوط اخلاقی و جدال با وسوسهها را روایت میکنند که هرگز کهنه نمیشوند و عمق تاریک روح انسان را به نمایش میگذارند. در ادامه به ۱۰ فیلم برتر این ژانر که میتوانند معیار تعریف شما از یک شاهکار نوآر باشند، میپردازیم.
«حرارت بزرگ» (The Big Heat) – ۱۹۵۳
حرارت بزرگ از آن دست فیلمهای نوآر است که بیصبری را به تصویر میکشد. این فیلم با فساد شروع میشود و با پیگیری یک پلیس (گلن فورد) نشان میدهد چگونه یک شهر میتواند غرق تباهی باشد. دِبی (گلوریا گراهام) در این فیلم نقش یک عامل انتقامجو را بازی میکند و به نمادی از زنی تبدیل میشود که نقش تزئینی خود را به نیرویی وحشتناک علیه مردان تبدیل میکند.
«جنگل آسفالت» (The Asphalt Jungle) – ۱۹۵۰
جنگل آسفالت یکی از خالصترین نمونههای نوآر است که در آن جرم بهجای یک فانتزی، به یک کار تبدیل میشود. یک سرقت برنامهریزی میشود و متخصصان با نقاط ضعف و مهارتهای خود گرد هم میآیند. این فیلم غمانگیز، حرفهایگری مجرمانه را به تصویر میکشد و نشان میدهد چگونه اشتها و طمع انسانی همیشه به ماشین برنامهریزیشده نفوذ میکند و آن را به شکست میکشاند.
«خواب بزرگ» (The Big Sleep) – ۱۹۴۶
اگر تعریف شما از فیلم نوآر با «سبک به عنوان مبارزه» آغاز میشود، خواب بزرگ یکی از قویترین گزینههاست. این فیلم نیازی به وضوح کامل ندارد و بیشتر بر ریتم کلامی، هوش اروتیک و این حس تکیه دارد که هر صحنه، سه بازی همزمان را در خود جای داده است. فیلیپ مارلو (هامفری بوگارت) شخصیت اصلی داستان، با هوش و خستگی خاص خود، وارد دنیایی آشفته میشود که بینظمی آن بخشی از حقیقت تاریک ژانر نوآر است.
«در مکانی تنها» (In a Lonely Place) – ۱۹۵۰
در مکانی تنها یکی از بهترین فیلمهای نوآر است زیرا این ژانر را بیرحمانه به سمت درونگرایی سوق میدهد. دیکس استیل (هامفری بوگارت) شخصیتی است که بهدلیل جذابیت و آسیبپذیریاش، عشق و ترس را در بیننده در هم میآمیزد. لورل گِرِی (گلوریا گراهام) نقش کلیدی در فروپاشی این رابطه دارد؛ جایی که سوءظن، پس از ورود به حریم خصوصی، هر حرکت عاطفی را آلوده میکند و نشان میدهد چگونه یک مرد میتواند از درون دچار فروپاشی شود.
«نشانی از شر» (Touch of Evil) – ۱۹۵۸
نشانی از شر مخاطب را به دنیایی میاندازد که فساد به سبک نهادی تبدیل شده است. این فیلم نشان میدهد که چگونه قدرت پلیس و تهدیدات جنسی در سیستمی فاسد در هم آمیختهاند. شخصیت هنک کوینلان (اورسن ولز) نمادی از شکوه تباهشده است؛ مردی که آنقدر در افسانه ضرورت خود غرق شده که دیگر بین غریزه و سوءاستفاده، یا عدالت و اشتهای شخصی، تمایزی قائل نیست.
«لورا» (Laura) – ۱۹۴۴
لورا یکی از بزرگترین فیلمهای نوآر است زیرا درک میکند که وسواس میتواند با زیباییشناسی آغاز شود. این فیلم نشان میدهد که چگونه مردان، بیشتر با نسخه ایدهآلشده لورا در ذهنشان تعامل دارند تا با خودِ زن. اما وقتی لورا هانت (جین تیرنی) زنده ظاهر میشود، همه چیز تغییر میکند؛ اکنون مردان باید با این احتمال روبرو شوند که زن مورد علاقهشان، اراده، نقاط کور و تمایلات خود را دارد و میتواند انتظارات آنها را ناامید کند.
«مرد سوم» (The Third Man) – ۱۹۴۹
استدلال جدی وجود دارد که مرد سوم بهترین فیلم نوآر تاریخ است، زیرا فروپاشی اخلاقی را به شکلی ساختاری به تصویر میکشد. وین پس از جنگ، با خیابانهای کثیف و ویرانههایش، مکانی تکاندهنده برای این داستان است. هالی مارتینز (جوزف کاتن) با معصومیت و غرور وارد این دنیای تاریک میشود و هری لایم (اورسن ولز) نیز با کاریزما و فساد خود، مرز بین شیفتگی و عشق را محو میکند.
«از گذشته» (Out of the Past) – ۱۹۴۷
این فیلم شاید خالصترین بیان جبرگرایی در ژانر نوآر باشد. جف بِیلی (رابرت میچام) از همان ابتدا محکوم به فناست و فیلم به خوبی نشان میدهد چرا او هرگز با سرنوشت خود نمیجنگد. کتی (جین گریر) نیز شخصیتی فریبنده و غیرقابل توصیف است. هر تلاش برای فرار، تنها مسیری برای بازگشت به دام میشود و این فیلم، اسکلت شیک و ظریف نوآر را به بهترین شکل ممکن به تصویر میکشد.
- 10 تا از پرفروشترین فیلمهای علمی تخیلی تاریخ سینما
- 15 تا از بهترین سریالهای انیمیشنی دیزنی پلاس
- ۱۰ تا از بهترین فیلمهای اقتباسی از رمانهای کلاسیک
- بهترین فیلمهای اکشن دهه 1980 که دورانی طلایی را رقم زدند
«سانست بلوار» (Sunset Boulevard) – ۱۹۵۰
سانست بلوار با روایتی منحصربهفرد، ژانر نوآر را به درون هالیوود میبرد و همان مکانیسمهای توهم، طمع، اغواگری و پارانویا را در آنجا نیز نشان میدهد. جو گیلیس (ویلیام هولدن) یک راوی نوآر عالی است و نورما دزموند (گلوریا سوانسون) نیز یکی از غنیترین بازیها در سینمای آمریکا را ارائه میدهد. این فیلم نشان میدهد که چگونه فانتزی یکی از مرگبارترین فعالیتهای جنایی در این ژانر است.
«غرامت مضاعف» (Double Indemnity) – ۱۹۴۴
غرامت مضاعف بهعنوان بهترین فیلم نوآر شناخته میشود، زیرا بهنظر میرسد این ژانر را در زمان واقعی کشف کرده و تقریبا همه چیز را در اولین تلاش درست انجام داده است. یک فروشنده بیمه، یک همسر بیحوصله و یک نقشه قتل؛ بیلی وایلدر و ریموند چندلر این داستان را به اصول اساسی و مقاومتناپذیری تقلیل میدهند. والتر نِف (فرد مکموری) از روی تکبر محض وارد تباهی میشود و فیلیس دیتریچسون (باربارا استانویک) با هوش، شهوت و بیصداقتی خود، یکی از بزرگترین توطئههای اروتیک ژانر را شکل میدهند.