ساختمان‌های منفور

از برج‌های عجیب تا پروژه‌های شکست‌خورده؛ ۱۰ ساختمانی که مردم جهان از آن‌ها متنفرند

۱۰ ساختمان از سراسر جهان که به نمادهایی از شکست معماری تبدیل شده‌اند. از هتل‌های ناتمام تا سازه‌هایی با طراحی ناموفق، با داستان ساختمان‌های منفور آشنا شوید.

در سراسر جهان، برخی ساختمان‌ها به‌جای الهام‌بخشی، به نمادی از انتقاد و تنفر عمومی تبدیل شده‌اند. این ساختمان‌های منفور از پروژه‌های بلندپروازانه به نمونه‌هایی از شکست‌های معماری تبدیل شده‌اند.

این سازه‌ها که گاهی به‌دلیل ظاهر نامتعارف و گاهی به‌واسطه ریشه‌های عمیق‌تر مانند فساد یا سوءمدیریت، مورد انتقاد قرار گرفته‌اند، دربرگیرنده معماری جنجالی هستند. هر یک از این ۱۰ بنا، داستان خود را از جاه‌طلبی‌های بزرگ تا تبدیل شدن به نمادی از شکست روایت می‌کنند.

۱. هتل ریوگیونگ، کره شمالی

هتل ریوگیونگ در پیونگ‌یانگ، برجسته‌ترین نماد شکست معماری کره شمالی است. این آسمان‌خراش هرمی‌شکل که ساخت آن در سال ۱۹۸۷ آغاز شد، با فروپاشی شوروی در ۱۹۹۲ و بحران اقتصادی متوقف گشت. برای دو دهه، این سازه بتنی ناتمام، با لقب «هتل عذاب» نمادی از اولویت‌های نادرست در دوران قحطی بود. اگرچه نماسازی خارجی در ۲۰۰۸ آغاز شد، اما هرگز به‌طور کامل به روی مهمانان باز نشد.

۲. تالار شهر بوستون، ایالات متحده

تالار شهر بوستون، تکمیل‌شده در ۱۹۶۸، یکی از جنجالی‌ترین ساختمان‌های مدنی ایالات متحده است. این سازه به سبک بروتالیسم، با اشکال بتنی عظیم و ظاهری قلعه‌مانند، از سوی بسیاری سرد و ناخوشایند تلقی می‌شود و اغلب در فهرست زشت‌ترین ساختمان‌ها قرار می‌گیرد. با وجود دفاع مورخان معماری، افکار عمومی نسبت به آن اغلب منفی است و نمادی از طراحی ناموفق از دید مردم شده است.

۳. کاخ پارلمان، رومانی

کاخ پارلمان رومانی، که در دهه ۱۹۸۰ توسط دیکتاتور نیکلای چائوشسکو سفارش داده شد، یکی از بزرگ‌ترین ساختمان‌های اداری جهان است. این پروژه با تخریب محله‌های وسیع بخارست، آواره کردن ده‌ها هزار نفر و از بین بردن بناهای تاریخی، به نمادی از زیاده‌روی‌های استبدادی و هزینه انسانی بالا تبدیل شد.

۴. واکی تاکی، انگلستان

ساختمان «واکی تاکی» لندن، معروف به ۲۰ فنچرچ استریت (20 Fenchurch Street)، پس از تکمیل در ۲۰۱۴، به‌خاطر طراحی نامتعارف و اثرات غیرمنتظره‌اش بدنام شد. نمای شیشه‌ای منحنی این آسمان‌خراش، نور خورشید را با شدت متمرکز کرده و در ۲۰۱۳ باعث ذوب شدن قطعات خودروها و سوختگی سطوح اطراف شد و لقب «واکی اسکورچی» (Walkie Scorchie) را گرفت. این بنا در ۲۰۱۵ جایزه «کاربانکل کاپ» را برای زشت‌ترین ساختمان بریتانیا دریافت کرد.

۵. پروئیت-ایگو، ایالات متحده

مجتمع مسکونی پروئیت-ایگو در سنت لوئیس، تکمیل‌شده در دهه ۱۹۵۰، زمانی راه حلی جسورانه برای شلوغی شهری به حساب می‌آمد. اما به‌سرعت با مشکلاتی نظیر نگهداری ضعیف، کمبود بودجه، جرم و جنایت مرتبط شد. در نهایت، در سال ۱۹۷۲، تنها دو دهه پس از آغاز ساخت، چندین ساختمان در این مجموعه تخریب شد و این پروژه به نماد شکست برنامه‌ریزی شهری تبدیل گشت.

۶. کابری‌نی-گرین، ایالات متحده

کابری‌نی-گرین در شیکاگو، که بین دهه‌های ۱۹۴۰ و ۱۹۶۰ ساخته شد، برای دهه‌ها یکی از بدنام‌ترین پروژه‌های مسکن عمومی ایالات متحده بود. این مجموعه به‌سرعت با فقر، تبعیض و افزایش جرم و جنایت گره خورد. نگهداری ضعیف و فقدان سرمایه‌گذاری به وخامت شرایط منجر شد و در نهایت تخریب آن در دهه ۱۹۹۰ آغاز گشت.

۷. برج ترلیک، انگلستان

برج ترلیک در غرب لندن، که در ۱۹۷۲ تکمیل شد، نمونه‌ای جسورانه از طراحی مدرنیستی مسکن به سبک بروتالیسم بود. با این حال، در سال‌های اولیه به دلیل جرم و جنایت، خرابکاری و غفلت، شهرت بدی پیدا کرد. با گذشت زمان، بازسازی‌ها و تغییر نگرش‌ها باعث شد که این برج، با وجود پیشینه پرچالش خود، اکنون در فهرست (Grade II*) بناهای با اهمیت ملی قرار گیرد.

بیشتر بخوانید

۸. برج کپسولی ناکاگین، ژاپن

برج کپسولی ناکاگین در توکیو، تکمیل‌شده در ۱۹۷۲، زمانی نمونه‌ای انقلابی از معماری آینده‌نگر به حساب می‌آمد. این ساختمان با ۱۴۰ کپسول پیش‌ساخته، ایده‌ای بر پایه انعطاف‌پذیری و قابلیت تعویض ارائه می‌کرد. اما در عمل، نگهداری پرهزینه بود و کپسول‌ها هرگز تعویض نشدند. این بنا در نهایت در ۲۰۲۲ تخریب شد و به نمادی از طرح‌های جاه‌طلبانه اما غیرقابل اجرا تبدیل گشت.

۹. ساختمان جی. ادگار هوور، ایالات متحده

ساختمان جی. ادگار هوور (J. Edgar Hoover Building) در واشینگتن دی.سی. که در ۱۹۷۵ به‌عنوان مقر اف‌بی‌آی (FBI) تکمیل شد، به‌دلیل طراحی خشن و سبک بروتالیسم خود به‌شدت مورد انتقاد قرار گرفته است. ظاهر قلعه‌مانند و ناخوشایند آن، در کنار گزارش‌هایی از مشکلات ساختاری و هزینه‌های بالای نگهداری، باعث شده تا از آن به‌عنوان یکی از منفورترین بناهای پایتخت یاد شود.

۱۰. مرکز ائون، ایالات متحده

مرکز ائون (Aon Center) در لس‌آنجلس، که در ۱۹۷۳ تکمیل شد، به‌خاطر مشکلات جدی در مصالح ساختمانی‌اش بدنام گشت. نمای بیرونی این آسمان‌خراش با پنل‌های مرمر کارارا پوشانده شده بود که به‌دلیل نوسانات دما و حرکت ساختاری، شروع به ترک خوردن و خم شدن کردند. در اوایل دهه ۱۹۹۰، کل نمای مرمر با پنل‌های گرانیتی جایگزین شد که صدها میلیون دلار هزینه داشت و آن را به مثالی بارز از شکست مصالح در طراحی ساختمان‌های بلند تبدیل کرد.

0 دیدگاه
بازخورد درون خطی
مشاهده همه نظرات
0
در بحث شرکت کنیدx